NOOFEN®
UkrainaPreparat stosuje się w stanach lękowych, niepokoju, strachu, bezsenności oraz astenii (osłabieniu). Pomaga również w chorobie Ménière'a, zawrotach głowy, w profilaktyce choroby morskiej (kinetozy), w przypadku jąkania i tików u dzieci powyżej 8. roku życia, a także jako środek pomocniczy w zespole odstawiennym po alkoholu.
Najczęściej zadawane pytania
Jak prawidłowo przyjmować Noofen®?
Tabletki należy przyjmować doustnie przed posiłkiem, połykając w całości i popijając odpowiednią ilością wody. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia i wieku: na przykład dorosłym w przypadku lęku zazwyczaj zaleca się 1–2 tabletki 3 razy na dobę, a dzieciom w wieku od 8 do 14 lat — 1 tabletkę 3 razy na dobę.
Kto nie powinien przyjmować tego preparatu?
Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na składniki środka, ostra niewydolność nerek, okres ciąży oraz karmienia piersią. Preparatu nie mogą również stosować osoby z rzadkimi postaciami nietolerancji galaktozy lub laktozy.
Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po Noofen®?
Możliwa jest senność (szczególnie na początku leczenia), ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka lub ból brzucha. Mogą również wystąpić reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęki) oraz niestabilność emocjonalna.
Czy można łączyć preparat z innymi lekami?
Noofen® można łączyć ze środkami psychotropowymi, jednak w takim przypadku dawkowanie zarówno samego preparatu, jak i leków towarzyszących zazwyczaj się zmniejsza. Wzmacnia on również i przedłuża działanie leków nasennych, narkotycznych, neuroleptycznych oraz przeciwdrgawkowych.
Czy preparat wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?
Jeśli podczas przyjmowania wystąpi senność, zawroty głowy lub inne zaburzenia pracy układu nerwowego, należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub pracy z maszynami.
Ulotka informacyjna
INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego NOOFEN® (NOOFEN)
Skład:
substancja czynna: fenibut;
1 tabletka zawiera fenibutu 250 mg;
substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; skrobia kukurydziana; skrobia kukurydziana modyfikowana żelatynowana; kwas stearynowy.
Postać leku. Tabletka.
Główne właściwości fizykochemiczne: płasko-cylindryczne tabletki od białego do białego z odcieniem żółtawym koloru, z rowkiem i kreseczką z jednej strony.
Grupa farmakoterapeutyczna. Inne psychostymulanty i środki nootropowe.
Kod ATC N06B X22.
Właściwości farmakodynamiczne.
Farmakodynamika.
Noofen® jest pochodną kwasu γ-aminomasłowego (GABA) i fenyloetyloaminy.
Głównym działaniem Noofenu® jest działanie antyhipoksyjne i antyamnestyczne. Noofen® poprawia pamięć i uwagę, sprzyja procesom uczenia się, zwiększa wydolność fizyczną i umysłową. Wskaźniki psychiczne (uwaga, pamięć, szybkość i precyzja reakcji sensoryczno-motorycznych) poprawiają się pod wpływem Noofenu®. Stwierdzono, że Noofen® zwiększa potencjał energetyczny neuronu poprzez poprawę funkcji mitochondriów.
Noofen® wykazuje również właściwości tranqulizatora: redukuje napięcie psychoemocjonalne, lęk, strach, niestabilność emocjonalną i drażliwość, poprawia sen, wydłuża i nasila działanie środków uspokajających, narkotycznych, neuroleptycznych i przeciwpadaczkowych. Noofen® wiąże się w mózgu wyłącznie z receptorami GABA-ß, dzięki czemu wykazuje umiarkowane działanie uspokajające, nie powodując niepożądanych efektów sedatywnych: senności, zawrotów głowy, obniżenia uwagi i sprawności psychicznej. Lek wydłuża okres ukryty i skraca czas trwania oraz nasilenie nystagmu, wykazuje działanie przeciwpadaczkowe. Nie wpływa na receptory cholinowe i adrenergiczne.
Noofen® znacząco zmniejsza objawy astenii i objawy wegetatywne, w tym bóle głowy i uczucie ciężkości w głowie. U pacjentów z astenią oraz u osób emocjonalnie niestabilnych, stosowanie Noofenu® poprawia samopoczucie bez wywoływania pobudzenia.
Farmakokinetyka.
Absorpcja i rozprzestrzenienie
Lek jest dobrze wchłaniany po doustnym przyjęciu i dobrze przenika do wszystkich tkanek organizmu, dobrze przechodzi barierę krew-mózg (do tkanki mózgu przenika około 0,1% podanej dawki leku, przy czym u osób młodszych i starszych w znacznie większym stopniu). Wiązanie fenibutu zachodzi głównie w wątrobie (80%), a nie jest ono specyficzne.
Biotransformacja i wydalanie
80−95% fenibutu ulega metabolizmowi w wątrobie, metabolity są farmakologicznie nieaktywne.
Rozkład w wątrobie i nerkach jest zbliżony do równomiernego, natomiast w mózgu i krwi – poniżej równomiernego. Już po 3 godzinach stwierdza się znaczną ilość podanego fenibutu w moczu, równocześnie stężenie leku w tkance mózgu nie maleje – wykrywa się go jeszcze po 6 godzinach. Następnego dnia fenibut można wykryć wyłącznie w moczu; wykrywa się go jeszcze po 2 dniach od przyjęcia, jednak wykryta ilość stanowi jedynie 5% podanej dawki. Przy podawaniu powtarzalnym nie obserwuje się kumulacji.
Dane kliniczne.
Wskazania.
Stany asteniczne i lękowo-neurotyczne: niepokój, strach, lęk.
Bezsenność, nocny niepokój u osób w wieku podeszłym.
Profilaktyka stanów stresowych przed zabiegami operacyjnymi lub bolesnymi badaniami diagnostycznymi.
Choroba Menière’a, zawroty głowy związane z dysfunkcją analizatora przedsionkowego o różnym pochodzeniu.
Profilaktyka kinetozy (specyficzny stan charakteryzujący się nudnościami, wymiotami, osłabieniem i dysfunkcją przedsionkową wywołane przebywaniem w poruszającym się obiekcie, takim jak statek czy samolot).
Jąkanie, tiki u dzieci w wieku od 8 do 14 lat.
Jako lek wspomagający w leczeniu zespołu abstynencyjnego przy alkoholizmie.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na składniki leku.
Ostra niewydolność nerek.
Okres ciąży i karmienia piersią.
Interakcje z innymi lekami i inne formy oddziaływań.
Noofen® można łączyć z lekami psychotropowymi, zmniejszając dawki Noofenu® oraz stosowanych jednocześnie leków.
Noofen® nasila i wydłuża działanie leków nasennych, narkotycznych, neuroleptyków i leków przeciwparkinsonowskich.
Szczególne środki ostrożności.
Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą żołądka lub jelit. W celu ochrony błony śluzowej przed drażniącym działaniem fenibutu, pacjentom tym przepisuje się mniejsze dawki.
W przypadku długotrwałego leczenia należy kontrolować parametry krwi i wątroby.
Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedostatecznością laktozy lub zespołem malabsorpcji glukozy i galaktozy.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Badania na zwierzętach nie wykazały mutagennego, teratogennego lub embriotoksycznego działania fenibutu. Brakuje wystarczających i dobrze kontrolowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania fenibutu u ciężarnych. Dlatego stosowanie Noofen® w okresie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Pacjentom, u których podczas leczenia lekiem występuje senność, zawroty głowy lub inne zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami.
Sposób stosowania i dawki.
Noofen® przyjmuje się doustnie przed posiłkiem. Tabletkę należy połknąć całą, popijając wystarczającą ilością wody.
Przy stanach astenicznych i lękowo-neurotycznych u dorosłych przepisuje się po 250–500 mg (1–2 tabletki) 3 razy na dobę. Najwyższe dawki pojedyncze: u dorosłych – 750 mg, u pacjentów w wieku podeszłym – 500 mg.
Leczenie trwa 2–3 tygodnie. W razie potrzeby leczenie można przedłużyć do 4–6 tygodni.
Dzieci w wieku od 8 do 14 lat otrzymują po 250 mg (1 tabletka) 3 razy na dobę.
Noofen®, kapsułki 250 mg mogą być stosowane jako forma leku alternatywna.
Leczenie trwa 2–6 tygodni.
Choroba Menière’a, zawroty głowy związane z dysfunkcją aparatu przedsionkowego różnego pochodzenia.
Przy dysfunkcji aparatu przedsionkowego o pochodzeniu zakaźnym oraz przy chorobie Menière’a w okresie zaostrzenia Noofen® przepisuje się po 750 mg (3 tabletki) 3 razy dziennie przez 5–7 dni, następnie przy zmniejszeniu nasilenia zaburzeń przedsionkowych – po 250–500 mg (1–2 tabletki) 3 razy na dobę przez 5–7 dni, a potem po 250 mg 1 raz na dobę przez 5 dni. Przy stosunkowo łagodnym przebiegu choroby Noofen® stosuje się po 250 mg (1 tabletka) 2 razy na dobę przez 5–7 dni, a następnie po 250 mg 1 raz na dobę przez 7–10 dni.
Aby złagodzić zawroty głowy przy dysfunkcjach aparatu przedsionkowego o pochodzeniu naczyniowym i urazowym Noofen® przepisuje się po 250 mg 3 razy na dobę przez 12 dni.
Aby zapobiec kinetozie lek przyjmuje się w dawce 250–500 mg jednorazowo godzinę przed przewidywanym wystąpieniem dolegliwości lub przy pojawieniu się pierwszych objawów kołysania.
Aby złagodzić objawy zespołu abstynencyjnego alkoholowego Noofen® w pierwszych dniach leczenia przepisuje się po 250–500 mg 3 razy dziennie i 750 mg na noc, stopniowo zmniejszając dawkę do zwykłej dawki dla dorosłych.
Pacjenci z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby wysokie dawki leku mogą powodować działanie hepatotoksyczne. Tym pacjentom należy przepisać mniejsze dawki.
Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie ma danych dotyczących niekorzystnego wpływu Noofenu® na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
Nie obserwowano rozwoju uzależnienia lekowego ani zespołu odstawienia podczas stosowania tego leku.
W literaturze opisano pojedyncze przypadki tolerancji na fenybut.
Dzieci.
Lek można stosować u dzieci od 8. roku życia.
Przedawkowanie.
Noofen® to małotoksyczny lek: jedynie przy dawce dobowej 7–14 g i długotrwałym stosowaniu może być hepatotoksyczny. Dane dotyczące przedawkowania są niedostępne.
Wskazane dawki znacznie przekraczają zalecaną dawkę (średnia dawka terapeutyczna wynosi 500–2000 mg).
Objawy: senność, nudności, wymioty, zawroty głowy.
Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek możliwe są: rozwój hipotensji tętniczej, ostra niewydolność nerek, eozynofilia oraz stłuszczenie wątroby.
Leczenie: przemywanie żołądka. Leczenie objawowe.
Nie istnieje specyficzny antydot.
Działania niepożądane.
Noofen®, podobnie jak inne leki, może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów.
Klasyfikacja działań niepożądanych według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (niemożliwe do ustalenia na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia ze strony układu nerwowego: częstość nieznana – senność (na początku leczenia), ból głowy i zawroty głowy (w dawkach powyżej 2 g na dobę; przy zmniejszeniu dawki nasilenie działania niepożądanej zmniejsza się).
Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: częstość nieznana – nudności (na początku leczenia), wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu.
Zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych: częstość nieznana – hepatotoksyczność (przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek).
Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – reakcje nadwrażliwościowe, w tym pokrzywka, zaczerwienienie, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obrzęk języka.
Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: rzadko – reakcje alergiczne (wysypka, świąd).
Zaburzenia psychiczne: częstość nieznana – niestabilność emocjonalna, zaburzenia snu (wskazane działania niepożądane mogą występować u dzieci w przypadku nieprzestrzegania instrukcji stosowania).
Jeśli podczas leczenia wystąpiły działania niepożądane nie wymienione w niniejszej instrukcji, lub jeśli którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych występuje w sposób szczególnie nasilony, prosimy o kontakt z lekarzem.
Okres ważności.
4 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 10 tabletów w blistrze. Po 2 blistery w pudełku kartonowym.
Kategoria wydawania.
Na receptę.
Producent.
Spółka akcyjna «Olfa» / Olpha AS.
Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.
ul. Rupnicu 5, Olaine, rejon Olaines, LV-2114, Łotwa / Rupnicu iela 5, Olaine, Olaines novads, LV-2114, Latvia.
Podobne leki
| Nazwa handlowa | Postać leku | Substancja czynna / Dawkowanie | Producent |
|---|---|---|---|
| BIBRAIT | tabletki |
|
sp. z o.o. "ASTRAFARM" |
| EMOLAIT® | tabletki |
|
sp. z o.o. "ASTRAFARM" |
| FENIBUT | tabletki |
|
S.A. "Monfarm" |
| FENIBUT | tabletki |
|
sp. z o.o. "ASTRAFARM" |
| FENIBUT | tabletki |
|
sp. z o.o. "Ternofarm" |
| FENIBUT | tabletki |
|
sp. z o.o. "Farmaceutyczna Kompania \"Farkos\"" |
| MAXIBRÉN® | tabletki |
|
sp. z o.o. "ASTRAFARM" |
| NOOBUT® IC | tabletki |
|
Spółka z dodatkową odpowiedzialnością "INTERCHIM" |
| NOOBUT® IC | tabletki |
|
Spółka z dodatkową odpowiedzialnością "INTERCHIM" |
| NOOTROPEN-FARKOS | tabletki |
|
sp. z o.o. "Farkos" |
Oryginalne dane są dostępne w języku kraju producenta.
Źródło danych: Państwowy Rejestr Produktów Leczniczych Ukrainy
Ostatnia weryfikacja danych: 13 sierpnia 2026