FUKORCYTYNA

Ukraina

Preparat stosuje się w leczeniu chorób skóry wywołanych przez grzyby (np. dermatofity, mikrospory), a także w przypadku egzemy bakteryjnej, tłustej oraz mieszanej postaci łojotokowego zapalenia skóry.

Nazwa handlowa FUKORCYTYNA
Postać leku розчин, зовнішній, спиртовий
Substancja czynna / Dawkowanie
kwas borowy · 0,008 г
fenol · 0,039 г
aceton · 0,049 ml
rezorcinol · 0,078 г
Rodzaj recepty bez recepty
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/15715/01/01
Producent PP "Kilaff"
FUKORCYTYNA розчин, зовнішній, спиртовий

Najczęściej zadawane pytania

Jak prawidłowo stosować Fukorcytynę?:

Zaskórzone miejsca skóry należy smarować roztworem od 1 do 3 razy na dobę aż do ustąpienia objawów. Czas trwania leczenia powinien określić lekarz.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po zastosowaniu Fukorcytyny?:

Możliwe jest krótkotrwałe pieczenie i ból. Mogą również wystąpić reakcje alergiczne (wysypka, obrzęk, świąd, pokrzywka) lub objawy ogólne, takie jak zawroty głowy, osłabienie, nudności, ból głowy, zaburzenia oddychania lub drgawki.

Kto nie powinien stosować tego preparatu?:

Środek jest przeciwwskazany w przypadku indywidualnej nadwrażliwości na jego składniki oraz przewlekłych alergicznych zmian skórnych. Nie wolno go również stosować kobietom w ciąży lub karmiącym piersią oraz dzieciom poniżej 12 roku życia.

Czy można łączyć ten środek z innymi lekami?:

Należy unikać jednoczesnego stosowania z miejscowymi przeciwgrzybiczymi antybiotykami (np. griseofulwina, klotrimazol), preparatami hormonalnymi lub innymi środkami zawierającymi fenol lub kwas borowy, ponieważ może to wywołać reakcję alergiczną.

Co zrobić w przypadku nałożenia zbyt dużej ilości preparatu na skórę?:

Przy długotrwałym stosowaniu na dużych obszarach skóry możliwe jest zatrucie fenolem (zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia oddychania). W takim przypadku należy natychmiast zmyć preparat wodą, zapewnić dostęp świeżego powietrza i skontaktować się z lekarzem.

Jakie są szczególne środki ostrożności podczas stosowania?:

Należy unikać kontaktu roztworu z oczami oraz błonami śluzowymi. Osoby z zaburzeniami czynności nerek przed użyciem muszą obowiązkowo skonsultować się z lekarzem.

Ulotka informacyjna

INSTRUKCJA
stosowania leku w medycynie

FUKORCYTYNA
(FUCORCIN)

Skład:

substancje czynne: fuksyna podstawowa, kwas borowy, fenol, aceton, rezorcyna;

1 ml roztworu zawiera fuksyny podstawowej 0,004 g, kwasu borowego 0,008 g, fenolu 0,039 g, acetonu 0,049 ml, rezorcyny 0,078 g;

substancje pomocnicze: etanol 96 %, woda oczyszczona.

Postać lekarska.

Roztwór do stosowania zewnętrznego, alkoholowy.

Główne właściwości fizykochemiczne: ciecz ciemnoczerwonego koloru o charakterystycznym zapachu fenolu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwdrobnoustrojowe i odkażające.

Kod ATC D08A X.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Aktywne substancje czynne wchodzące w skład leku zapewniają szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego w przypadku infekcji skóry wywołanych drobnoustrojami wrażliwymi. Preparat wykazuje również działanie grzybobójcze w przypadku grzybiczych zmian powłok ciała.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie chorób skóry wywołanych przez patogeny wrażliwe na składniki preparatu: różne rodzaje dermatofitów (trichofity, mikrospory, epidermofity), mikrobowa egzema, tłuste i mieszane formy seborei.

Przeciwwskazania.

Indywidualna nadwrażliwość na składniki preparatu. Przewlekłe choroby skóry o podłożu alergicznym.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy unikać jednoczesnego stosowania miejscowych antybiotyków przeciwgrzybiczych, takich jak grieszofulwina, klotrimazol, oraz preparatów zawierających fenol, kwas borowy, a także leków hormonalnych. Jednoczesne stosowanie z lekami do stosowania zewnętrznego może powodować reakcje alergiczne.

Podczas jednoczesnego stosowania jakichkolwiek innych leków należy poinformować lekarza.

Właściwości stosowania.

Leczenie preparatem należy prowadzić pod kontrolą lekarza, przestrzegając zalecanych dawek.

Nie dopuszczać do dostania się preparatu do oczu i nie nanosić na błony śluzowe.

Chorzy z zaburzeniami czynności nerek przed zastosowaniem preparatu muszą koniecznie skonsultować się z lekarzem.

Nie należy naruszać zasad stosowania środka leczniczego — może to zaszkodzić zdrowiu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować u kobiet w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i pracy z innymi urządzeniami nie został stwierdzony.

Sposób stosowania i dawki.

Roztworem smaruje się dotknięte obszary skóry od 1 do 3 razy dziennie aż do ustąpienia objawów choroby. Długość leczenia określa lekarz.

Dzieci.

Nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Przy długotrwałym stosowaniu środka leczniczego i nanoszeniu go na duże obszary skóry możliwe jest wystąpienie objawów charakterystycznych dla zatrucia fenolem (zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia oddychania, kolaps). W przypadku wystąpienia takich objawów należy zapewnić choremu dostęp świeżego powietrza, spłukać preparat z powierzchni skóry wodą oraz przeprowadzić leczenie objawowe.

W przypadku przedawkowania możliwe jest nasilenie działań niepożądanych, reakcji alergicznych. Terapia jest objawowa.

Działania niepożądane.

Możliwe krótkotrwałe uczucie pieczenia i bólu.

Reakcje nadwrażliwości, w tym dermatyty, szok anafilaktyczny, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy; miejscowe reakcje alergiczne (m.in. wysypka, zaczerwienienie, obrzęk, świąd w miejscu naniesienia).

U niektórych pacjentów, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, z powodu działania resorpcyjnego mogą wystąpić objawy zawrotów głowy, osłabienia, zaburzeń oddychania, drgawki, dezorientacja, nudności, wymioty, ból głowy, biegunka, oliguria, zesczupienie nabłonka.

Przy pojawieniu się takich objawów należy spłukać resztki preparatu z powierzchni skóry wodą; zaprzestać stosowania preparatu i zastosować terapię objawową.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem.

Okres ważności.

2 lata.

Nie wolno stosować preparatu po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu!

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż
25 ºC.

Opakowanie.

W butelkach po 25 ml.

Kategoria wydania.

Bez recepty.

Producent.

PP „Kilaff”.

Lokalizacja.

Ukraina, 40035, obwód sumski, miasto Sumy, ul. Charkowska 6.

Podobne leki

Oryginalne dane są dostępne w języku kraju producenta.

Źródło danych: Państwowy Rejestr Produktów Leczniczych Ukrainy

Ostatnia weryfikacja danych: 13 sierpnia 2026