TIVORTIN®

Ukraina

Preparat stosuje się w leczeniu alkalozy metabolicznej, hiperamonemii, miażdżycy naczyń serca, mózgu i naczyń obwodowych, angiopatii cukrzycowej, nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca, hipercholesterolemii, przewlekłych chorób płuc oraz nadciśnienia płucnego. Stosuje się go również w ramach terapii złożonej w przypadku zahamowania rozwoju płodu i przedeclampsia.

Nazwa handlowa TIVORTIN®
Postać leku roztwór do wlewu
Substancja czynna / Dawkowanie
Rodzaj recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/8954/01/01
TIVORTIN® roztwór do wlewu

Najczęściej zadawane pytania

Jak prawidłowo przyjmować Tivortin®?

Preparat podaje się dożylnie w formie kroplówki. Początkowo szybkość podawania powinna wynosić 10 kropli na minutę przez pierwsze 10–15 minut, po czym można ją zwiększyć do 30 kropli na minutę. Dobowa dawka zazwyczaj wynosi 100 ml, ale w ciężkich stanach może zostać zwiększona do 200 ml. U dzieci powyżej 3. roku życia dawkę oblicza się w zależności od masy ciała.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po zastosowaniu Tivortin®?

Możliwe są następujące reakcje: podwyższona temperatura ciała, uczucie gorąca, ból stawów, nudności, wymioty, suchość w ustach, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, zmiany ciśnienia tętniczego oraz rytmu serca, a także wysypka lub obrzęki. Przy szybkim podaniu mogą wystąpić drgawki lub drżenie.

Kto nie powinien stosować tego preparatu?

Przeciwwskazaniami są: nadwrażliwość na składniki preparatu, ciężkie zaburzenia czynności nerek, kwasica hiperchloremiczna, zawał mięśnia sercowego (w tym w wywiadzie), a także stosowanie diuretyków oszczędzających potas lub spironolaktonu.

Czy można przyjmować preparat razem z innymi lekami?

Należy zachować ostrożność przy przyjmowaniu z aminofiliną (może podnieść poziom insuliny) oraz diuretykami oszczędzającymi potas (ryzyko podwyższenia poziomu potasu). Preparat jest niekompatybilny z tiopentalem.

Jakie środki ostrożności dotyczą ciąży i prowadzenia pojazdów?

W czasie ciąży preparat stosuje się tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. Podczas prowadzenia pojazdów należy zachować ostrożność, ponieważ preparat może powodować zawroty głowy.

Ulotka informacyjna

INSTRUKCJA stosowania leku Tivortin® (TIVORTIN)

Skład:

substancja czynna: L-arginini hydrochloridum;

1 ml zawiera 42 mg chlorowodorku argininy (w 100 ml zawiera 20 mmol argininy oraz 20 mmol chlorków);

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy do brązowawego roztwór; pH 5,0−6,5.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki zastępcze krwi i roztwory do perfuzji. Dodatkowe roztwory do wstrzykiwań dożylnych. Aminokwasy. Chlorowodorek argininy.

Kod ATC B05X B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Arginina (α-amino-δ-guanidynowalerianowy kwas) – aminokwas należący do klasy warunkowo niezastąpionych aminokwasów, jest aktywnym i wszechstronnym regulatorem licznych funkcji życiowych organizmu, wykazuje istotne działanie ochronne w stanach krytycznych.

Tivortin® wykazuje działanie antyhipoksyjne, stabilizujące błony komórkowe, cytoprotekcyjne, antyoksydacyjne, skrajnie rodnikowe, dezintoksykacyjne, przejawia się jako aktywny regulator metabolizmu pośredniego i procesów zapewnienia energii, odgrywa pewną rolę w utrzymaniu równowagi hormonalnej w organizmie. Wiadomo, że arginina zwiększa stężenie w krwi insuliny, glukagonu, hormonu wzrostu (somatotropowego) oraz prolaktyny, bierze udział w syntezie proliny, poliamin i agmatyny, włącza się w procesy fibrynogenolizy i spermatogenezy, wywiera działanie membranodopolarizujące.

Arginina jest jednym z głównych substratów w cyklu syntezy mocznika w wątrobie. Działanie hipolamoniemiczne leku realizowane jest poprzez aktywację przemiany amoniaku w mocznik. Wykazuje działanie hepatoprotekcyjne dzięki właściwościom antyoksydacyjnym, antyhipoksyjnym i stabilizującym błony komórkowe, pozytywnie wpływa na procesy zapewnienia energii w hepatocytach.

Tivortin® jest substratem syntazy tlenku azotu – enzymu katalizującego syntezę tlenku azotu (NO) w komórkach śródbłonka. Lek aktywuje guanylazy cykliczną i zwiększa stężenie cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w śródbłonku naczyń, zmniejsza aktywację i adhezję leukocytów i płytek krwi do śródbłonka naczyń, hamuje syntezę białek adhezyjnych VCAM-1 i MCP-1, zapobiegając w ten sposób powstawaniu i rozwojowi blaszek miażdżycowych, hamuje syntezę endoteliny-1, która jest silnym wazokonstryktorem i stymulatorem proliferacji oraz migracji miocytów mięśni gładkich ściany naczyniowej. Tivortin® hamuje również syntezę asymetrycznego dimetyloargininy – silnego endogennego czynnika stymulującego stresem oksydacyjny. Lek stymuluje czynność grasicy produkującej komórki T, reguluje stężenie glukozy we krwi podczas wysiłku fizycznego. Wykazuje działanie kwasotwórcze i sprzyja korekcji równowagi kwasowo-zasadowej.

Farmakokinetyka.

Podczas ciągłej wlewu dożylnego maksymalne stężenie chlorku argininy w osoczu krwi obserwuje się po 20–30 minutach od rozpoczęcia wstrzykiwania. Tivortin® przenika przez barierę łożyskową, jest filtrowany w kłębuszkach nerkowych, jednakże praktycznie w pełni resorbowany w kanalikach nerkowych.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zespoł alkaliczny metaboliczny, hiperamonemia, miażdżyca naczyń serca i mózgu, miażdżyca naczyń obwodowych, w tym z objawami chwiejnego kulawienia, angiopatia cukrzycowa, nadciśnienie tętnicze, przewlekła niewydolność serca, hipercholesterolemia, przewlekłe choroby obturacyjne płuc, nadciśnienie płucne, opóźnienie rozwoju płodu i stan przedrzucawkowy – w ramach terapii skojarzonej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lek. Ciężkie zaburzenia czynności nerek, kwasica hiperchloranemiczna; uczulenia w wywiadzie; stosowanie moczogonnych zatrzymujących potas, a także spironolaktonu. Zawał mięśnia sercowego (również w wywiadzie).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas stosowania Tivortin® należy pamiętać, że może on powodować silną i trwałą hiperkaliemię na tle niewydolności nerek u chorych przyjmujących lub przyjmowanych wcześniej spironolakton. Wcześniejsze stosowanie moczogonnych zatrzymujących potas może również sprzyjać podniesieniu stężenia potasu we krwi. Jednoczesne stosowanie z aminofilem może prowadzić do podwyższenia poziomu insuliny we krwi.

Arginina jest niezgodna z tiopentalem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

U pacjentów z niewydolnością nerek przed rozpoczęciem infuzji należy sprawdzić diurezę oraz poziom potasu w osoczu, ponieważ lek może sprzyjać rozwojowi hiperkaliemii.

Lek stosuje się ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji gruczołów endokrynnych. Tivortin® może stymulować sekrecję insuliny i hormonu wzrostu.

W przypadku wystąpienia suchości w ustach należy sprawdzić poziom glukozy we krwi.

Należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej oraz chorobami nerek. W przypadku nasilania się objawów osłabienia (astenii) w trakcie przyjmowania leku należy przerwać leczenie.

Lek stosuje się ostrożnie u pacjentów z chorobą wieńcową (anginą piersiową).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek przenika przez łożysko, dlatego w okresie ciąży można go stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Brak danych dotyczących stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami, ponieważ lek może powodować zawroty głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Lek wprowadza się dożylnie kroplowo z prędkością 10 kropli na minutę przez pierwsze 10–15 minut, następnie prędkość wlewania można zwiększyć do 30 kropli na minutę.

Dawka dzienna leku – 100 ml roztworu.

W przypadku ciężkich zaburzeń krążenia w naczyniach centralnych i obwodowych, wyraźnych objawów zatrucia, hipoksji, stanów astenicznych dawkę leku można zwiększyć do 200 ml na dobę.

Maksymalna prędkość wlewu roztworu do wlewu nie powinna przekraczać 20 mmol/h.

Dzieciom w wieku do 12 lat dawkę leku podaje się w ilości 5–10 ml na 1 kg masy ciała na dobę.

W leczeniu alkalozy metabolicznej dawkę można obliczyć następująco:

chlorek arginininy (mmol)

______________________________________× 0,3 × masa ciała (kg)

nadmiar zasad (Be) (mmol/l)

Wprowadzanie należy rozpocząć od połowy obliczonej dawki. Możliwą dodatkową korektę należy przeprowadzić po uzyskaniu wyników aktualnego bilansu kwasowo-zasadowego.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci od 3. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy: niewydolność nerek, hipoglikemia, kwasica metaboliczna.

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy przerwać wlewanie leku. Należy prowadzić monitorowanie reakcji fizjologicznych oraz wspierać funkcje życiowe organizmu. W razie potrzeby podaje się środki alkalizujące i środki wspomagające diurezę (moczopętne), roztwory elektrolitów (0,9 % roztwór chlorku sodu, 5 % roztwór glukozy). Leczenie jest objawowe.

Działania niepożądane.

Ogólne zaburzenia: hipertermia, uczucie gorąca, osłabienie ciała.

Ze strony układu kostno-mięśniowego: ból stawów.

Ze strony układu pokarmowego: suchość w ustach, nudności, wymioty.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: zmiany w miejscu wstrzyknięcia, w tym zaczerwienienie, uczucie swędzenia, bladość skóry, aż do cyjanotyczności kończyn.

Ze strony układu odpornościowego: szok anafilaktyczny, reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersza: duszność.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: wahania ciśnienia tętniczego, zmiany rytmu serca, ból w okolicy serca.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, uczucie lęku, osłabienie, drgawki, drżenie, częściej przy przekroczeniu szybkości wstrzykiwania.

Wyjątki laboratoryjne: hiperkaliemia.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Preparat jest niezgodny z tiopentalem.

Opakowanie.

Po 100 ml lub po 200 ml w butelkach szklanych. Po 100 ml lub po 200 ml w butelkach polimerowych. Po 1 butelce w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

TOV «Yuria-Farm».

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 18030, obwód czerczeński, miasto Czerci, ul. Kozarska 108. Tel.: (044) 281-01-01.

Podobne leki

Oryginalne dane są dostępne w języku kraju producenta.

Źródło danych: Państwowy Rejestr Produktów Leczniczych Ukrainy

Ostatnia weryfikacja danych: 13 sierpnia 2026