WINPOCETYNA-ASTRAPHARM

INSTRUKCJA dot. stosowania leku WINPOCETYNA-ASTRAPHARM (VINPOCETINE-ASTRAPHARM)

Skład:

substancja czynna: vinpocetine;

1 tabletka zawiera winpocetyny 5 mg;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; skrobia kukurydziana; stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białego koloru, o kształcie płasko-cylindrycznym, ze skośnymi krawędziami i ryflowaniem.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki psychicznie stymulujące i środki nootropowe. Winpocetyna.

Kod ATC N06B X18.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Winpocetyna jest związkiem o złożonym mechanizmie działania, który korzystnie wpływa na metabolizm w mózgu, poprawia jego ukrwienie oraz reologiczne właściwości krwi.

Winpocetyna wykazuje działanie neuroprotekcyjne: lek osłabia szkodliwe działanie reakcji cytotoksycznych wywołanych przez aminokwasy pobudzające. Lek hamuje potencjałozależne kanały Na+- i Ca2+- oraz receptory NMDA i AMPA. Lek nasila neuroprotekcyjne działanie adenosyny.

Winpocetyna stymuluje metabolizm mózgowy: lek zwiększa pobieranie glukozy i O2 oraz zużycie tych substancji przez tkankę mózgową. Lek zwiększa odporność mózgu na hipoksję; zwiększa transport glukozy – wyjątkowego źródła energii dla mózgu – przez barierę krew-mózg; przesuwa metabolizm glukozy w kierunku bardziej korzystnej drogi tlenowej; selektywnie hamuje Ca2+-kalmodulinozależny enzym cykliczną GMP-fosfodiesterazę (PDE); zwiększa poziom cAMP i cGMP w mózgu. Lek zwiększa stężenie ATP oraz stosunek ATP/AMP; nasila metabolizm noradrenaliny i serotoniny w mózgu; stymuluje wstępujący układ noradrenergiczny; wykazuje działanie przeciwutleniające; w wyniku działania wszystkich wyżej wymienionych efektów winpocetyna wywiera działanie neuroprotekcyjne.

Winpocetyna poprawia mikrokrążenie w mózgu: lek hamuje agregację płytek krwi, zmniejsza patologicznie podniesioną lepkość krwi, zwiększa zdolność erytrocytów do odkształcania się oraz hamuje wychwyt adenosyny; poprawia transport O2 w tkankach poprzez obniżenie powinowactwa O2 do erytrocytów.

Winpocetyna selektywnie zwiększa przepływ krwi w mózgu: lek zwiększa frakcję wyrzutu serca kierowaną do mózgu; zmniejsza opór naczyniowy w mózgu bez wpływu na parametry krążenia ogólnego (ciśnienie tętnicze, wyrzut serca, częstość pulsu, ogólny opór obwodowy); lek nie wywołuje „efektu kradzieży”. Co więcej, podczas przyjmowania leku poprawia się dopływ krwi do uszkodzonych (ale jeszcze nie zanikających) obszarów niedokrwienia o niskiej perfuzji („efekt odwróconej kradzieży”).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Winpocetyna jest szybko wchłaniana, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1 godzinie po podaniu doustnym. Głównym miejscem wchłaniania winpocetyny są odcinki bliższe przewodu pokarmowego. Związek nie ulega metabolizmowi w trakcie przechodzenia przez ścianę jelitową.

Rozkład. W badaniach z doustnym podaniem leku u szczurów radioaktywnie znakowana winpocetyna występowała w największych stężeniach w wątrobie i przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenia w tkankach można było stwierdzić 2–4 godziny po podaniu leku. Stężenie radioaktywnej znaczki w mózgu nie przekraczało stężenia w krwi.

U człowieka: wiązanie z białkami krwi wynosi 66 %. Bezwzględna dostępność biologiczna winpocetyny po podaniu doustnym wynosi 7 %. Objętość rozkładu wynosi 246,7 ± 88,5 l, co wskazuje na silne wiązanie substancji w tkankach. Wartości klirensu winpocetyny (66,7 l/h) w osoczu przekraczają wartości w wątrobie (50 l/h), co wskazuje na pozawątrobowy metabolizm związku.

Eliminacja. Przy wielokrotnym doustnym podawaniu leku w dawkach 5 mg i 10 mg winpocetyna wykazuje kinetykę liniową; stężenia stanu stacjonarnego w osoczu wynoszą odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml i 2,1 ± 0,33 ng/ml. Okres półtrwania u człowieka wynosi 4,83 ± 1,29 godziny. W badaniach przeprowadzonych z użyciem radioaktywnie znakowanego związku stwierdzono, że główną drogą eliminacji jest wydalanie przez nerki i przewód pokarmowy w stosunku 60 % : 40 %. Największa ilość radioaktywnej znaczki u szczurów i psów występowała w żółci, ale nie zaobserwowano istotnej cyrkulacji enterohepaticznej. Kwas apowinkaminowy jest wydalany przez nerki drogą prostej filtracji kłębuszkowej, okres półtrwania tej substancji zmienia się w zależności od dawki i sposobu podania winpocetyny.

Metabolizm. Głównym metabolitem winpocetyny jest kwas apowinkaminowy (ABK), który u ludzi powstaje w ilości 25–30 %. Po podaniu doustnym pole pod krzywą („stężenie w osoczu-czas”) ABK jest 2 razy większe niż po dożylnej aplikacji leku, co wskazuje na powstawanie ABK w trakcie presystemowego metabolizmu winpocetyny. Innymi wykrytymi metabolitami są hydroksywinpocetyna, hydroksy-ABK, dihydroksy-ABK-glicyna oraz ich koniugaty z glukuronidami i/lub siarczanami. U żadnego z badanych gatunków ilość winpocetyny wydalanej w niezmienionej formie stanowiła jedynie kilka procent podanej dawki leku.

Istotną i istotną cechą winpocetyny jest brak konieczności specjalnego doboru dawki leku u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek, ze względu na metabolizm leku i brak kumulacji (akumulacji).

Zmiany właściwości farmakokinetycznych w szczególnych warunkach (np. w określonym wieku, przy współistniejących chorobach). Ponieważ winpocetyna jest wskazana w terapii pacjentów głównie w wieku podeszłym, u których obserwuje się zmiany kinetyki leków – obniżone wchłanianie, inny rozkład i metabolizm, obniżoną eliminację – konieczne było przeprowadzenie badań oceniających kinetykę leku właśnie w tej grupie wiekowej, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Wyniki tych badań wykazały, że kinetyka winpocetyny u pacjentów w wieku podeszłym istotnie nie różni się od kinetyki winpocetyny u młodych ludzi i ponadto brak jest kumulacji. Przy zaburzeniach funkcji wątroby lub nerek można stosować dawki standardowe, ponieważ winpocetyna nie gromadzi się w organizmie tych pacjentów, co pozwala na długotrwałe przyjmowanie leku.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Neurologia. Leczenie różnych postaci patologii mózgowo-naczyniowej: stany popołowcowe, niedostateczność krążenia kręgowo-podstawnego, demencja naczyniowa, miażdżyca mózgu, encefalopatia pourazowa i nadciśnieniowa. Sprzyja zmniejszeniu objawów psychicznych i neurologicznych w patologii mózgowo-naczyniowej.

Oftalmologia. Leczenie przewlekłej patologii naczyniowej tunicji naczyniowej oka i siatkówki.
Otolaryngologia. Leczenie niedosłuchu starczego typu percepcyjnego, choroby Menière’a oraz szumów w uszach.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na winpocetynę lub którykolwiek składnik preparatu. Ciężki przebieg choroby wieńcowej, arytmie serca. Okres ciąży lub karmienia piersią. Przeciwwskazane stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji. Wiek dziecięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie Winpocetyny-AstraPharm z β-blokerami (chlooranololem, pindololem), klofamidem, glibenkloamidem, digoksyną, acenokumarolem lub hydrochlorotiazydem nie wiązało się z żadnymi interakcjami. W pojedynczych przypadkach obserwowano nieznaczny efekt addytywny przy jednoczesnym stosowaniu α-metyldofy i winpocetyny, dlatego przy stosowaniu tej kombinacji leków należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.

Chociaż dane badań klinicznych nie potwierdziły interakcji, zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku jednoczesnego stosowania winpocetyny z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy, a także w przypadku współistniejącej terapii przeciwarytmicznej i przeciwkrzepliwej.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

W przypadku podwyżsionego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, podczas podawania leków przeciwarytmicznych, a także w przypadku arytmii i zespołu wydłużonego interwału QT, lek można stosować po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka terapii.

Wydlużenie interwału QT

Zaleca się kontrolę EKG w przypadku występowania zespołu wydłużonego interwału QT lub jednoczesnego stosowania leku sprzyjającego wydłużeniu interwału QT.

Składnik pomocniczy

Preparat zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem niedoczynności wchłaniania glukozy i galaktozy.

Plodność. Nie wpływa na płodność.

Działanie teratogenne nie zostało stwierdzone.

Mutagenność. Winpocetyna nie wykazuje działania mutagennego.

Kancerogenność. Winpocetyna nie wykazuje działania kancerogennego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie winpocetyny jest przeciwwskazane w czasie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji.

Badania dotyczące rozrodczości. Zgodnie z wynikami badań, winpocetyna nie wpływała na płodność zwierząt obu płci. Podawanie doustne winpocetyny zwierzętom w czasie ciąży powodowało toksyczność rozwojową, w tym wady rozwoju przy klinicznie istotnych ekspozycjach wyliczonych na mg/m² powierzchni ciała. Ponadto, u zwierząt przy stosowaniu wysokich dawek stwierdzono śmiertelność embrionalno-śródmiotową.

Ciąża. Winpocetyna przenika przez łożysko, ale w łożysku i we krwi płodu stwierdza się w niższych stężeniach niż we krwi matki. Podczas badań na zwierzętach zaobserwowano toksyczność rozrodczą, w tym wady rozwoju. W trakcie badań na zwierzętach stosowanie dużych dawek winpocetyny wiązało się w niektórych przypadkach z krwawieniem łożyskowym i poronieniem, głównie w wyniku nasilenia przepływu krwi przez łożysko.

Karmienie piersią. Winpocetyna wydzielana jest z mlekiem matki. Podczas badań z wykorzystaniem znakowanej winpocetyny radioaktywność mleka matki była 10 razy wyższa niż we krwi matki. Ilość substancji wydzielonej z mlekiem matki w ciągu 1 godziny wynosi 0,25% zastosowanej dawki leku. Ponieważ winpocetyna przenika do mleka matki, a dane dotyczące wpływu na organizm noworodka są niedostępne, stosowanie winpocetyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami, należy jednak brać pod uwagę możliwość wystąpienia podczas stosowania leku senności, zawrotów głowy i uczucia kręcenia się.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki stosuje się doustnie po posiłku.

Dawka dla dorosłych wynosi 5–10 mg trzy razy dziennie (15–30 mg).

Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie.

Upośledzenie funkcji nerek lub wątroby

W przypadku chorób wątroby i/lub nerek nie jest wymagany specjalny dobór dawki.

Dzieci.

Stosowanie leku Winpocetyna-AstraPharm dzieciom jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

Długotrwałe stosowanie winpocetyny w dawce dobowej 60 mg jest również bezpieczne. Nawet jednorazowy doustny przyjm 360 mg winpocetyny nie powodował żadnych klinicznie istotnych niepożądanych skutków ze strony układu sercowo-naczyniowego ani innych efektów.

Reakcje niepożądane.

Winpocetyna-AstraPharm jest lekiem bezpiecznym, co potwierdzono w badaniach oceny bezpieczeństwa, obejmujących dane z dziesiątek tysięcy pacjentów i wykazujących, że nawet efekty niepożądane występujące najczęściej nie należą do kategorii „Częste > 1/100” zgodnie z definicją MedDRA, tzn. reakcje niepożądane o najwyższym prawdopodobieństwie wystąpienia odnotowano z częstością mniejszą niż 1%. Z tego powodu w poniższej tabeli brakuje kategorii częstości „Częste”.

Reakcje niepożądane wymienione poniżej są pogrupowane według klas narządów i układów organizmu oraz podano częstość występowania zgodnie z terminologią MedDRA:

Termin ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blisterze; po 2, po 3 lub po 5 blisterów w pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Sp. z o.o. „AstraPharm”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby przedsiębiorstwa.

Ukraina, obwód kijowski, rejon kijewsko-sławucki, 08132 Wiśniewo, ul. Kijewska 6.