CAVINTON

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU CAVINTON (CAVINTON)

Skład:

substancja czynna: winpocetyna;

1 tabletka zawiera 5 mg winpocetyny;

substancje pomocnicze: dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, talk, skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe lub prawie białe, płaskie, okrągłe tabletki o średnicy około 9 mm, bez zapachu, z podziałką i oznaczeniem „CAVINTON” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki psychostymulujące i nootropowe. Winpocetyna.

Kod ATC N06B X18.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Winpocetyna to związek o złożonym mechanizmie działania, który korzystnie wpływa na metabolizm w mózgu, poprawia jego ukrwienie oraz polepsza właściwości reologiczne krwi.

Winpocetyna wykazuje efekty neuroprotekcyjne: lek osłabia szkodliwe działanie reakcji cytotoksycznych wywołanych przez aminokwasy pobudzające. Lek hamuje potencjałozależne kanały Na+- i Ca2+- oraz receptory NMDA i AMPA. Lek nasila neuroprotekcyjny efekt adenosyny.

Winpocetyna stymuluje metabolizm mózgowy: lek zwiększa wychwyt glukozy i O2 oraz zużycie tych substancji przez tkankę mózgową. Lek podnosi odporność mózgu na hipoksję; zwiększa transport glukozy – jedynego źródła energii dla mózgu – przez barierę krew-mózg; przesuwa metabolizm glukozy w kierunku energetycznie korzystniejszej drogi aerobowej; selektywnie hamuje Ca2+-kalmodulinę-zależną fosfodiesterazę cGMP (PDE); zwiększa poziom cAMP i cGMP w mózgu. Lek podnosi stężenie ATP oraz stosunek ATP/AMP; nasila przemianę noradrenaliny i serotoniny w mózgu; stymuluje wstępujący układ noradrenergiczny; wykazuje aktywność antyoksydacyjną. W wyniku działania wszystkich wyżej wymienionych efektów winpocetyna wywiera działanie neuroprotekcyjne.

Winp combustyna polepsza mikrokrążenie w mózgu: lek hamuje agregację płytek krwi, zmniejsza patologicznie podniesioną lepkość krwi, zwiększa zdolność erytrocytów do odkształcania się oraz hamuje wychwyt adenosyny; polepsza transport O2 w tkankach poprzez obniżenie powinowactwa O2 do erytrocytów.

Winpocetyna selektywnie zwiększa przepływ krwi w mózgu: lek zwiększa frakcję wyrzutu serca kierowaną do mózgu; zmniejsza opór naczyniowy w mózgu bez wpływu na parametry krążenia ogólnego (ciśnienie tętnicze, wyrzut serca, częstość pulsu, ogólny opór obwodowy); lek nie wywołuje „efektu odbioru”. Co więcej, podczas przyjmowania leku poprawia się dopływ krwi do uszkodzonych (ale jeszcze nie zanikających) obszarów niedokrwienia o niskiej perfuzji („efekt odwróconego odbioru”).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Winpocetyna jest szybko wchłaniana, maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest po 1 godzinie od podania doustnego. Głównym miejscem wchłaniania winpocetyny są odcinki bliższe przewodu pokarmowego. Związek nie ulega metabolizmowi podczas przechodzenia przez ścianę jelitową.

Rozdział. W badaniach z doustnym podaniem leku u szczurów radioaktywnie znakowana winpocetyna występowała w największych stężeniach w wątrobie i przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenia w tkankach można było stwierdzić po 2–4 godzinach od podania leku. Stężenie radioaktywnej znacznika w mózgu nie przekraczało stężenia w krwi.

U człowieka: wiązanie z białkami osocza krwi wynosi 66%. Bezwzględna biodostępność winpocetyny po podaniu doustnym wynosi 7%. Objętość rozdziału wynosi 246,7 ± 88,5 l, co wskazuje na silne wiązanie substancji z tkankami. Wartość klirensu winpocetyny (66,7 l/godz.) w osoczu krwi przekracza jej wartość w wątrobie (50 l/godz.), co wskazuje na metabolizm pozawątrobowy związku.

Eliminacja. Przy wielokrotnym doustnym podawaniu leku w dawkach 5 mg i 10 mg winpocetyna wykazuje kinetykę liniową; stężenia stacjonarne w osoczu krwi wynoszą odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml i 2,1 ± 0,33 ng/ml. Okres półtrwania u człowieka wynosi 4,83 ± 1,29 godziny. W badaniach przeprowadzonych z użyciem radioaktywnie znakowanego związku stwierdzono, że główną drogą eliminacji jest wydalanie przez nerki i przewód pokarmowy w stosunku 60%:40%. Największa ilość radioaktywnej znacznika u szczurów i psów występowała w żółci, ale nie zaobserwowano istotnej cyrkulacji enterohepatalnej. Kwas apowinkaminowy wydzielany jest przez nerki drogą prostej filtracji kłębuszkowej, okres półtrwania tej substancji zmienia się w zależności od dawki i sposobu podania winpocetyny.

Metabolizm. Głównym metabolitem winpocetyny jest kwas apowinkaminowy (ABK), który u ludzi powstaje w ilości 25–30%. Po doustnym podaniu pole pod krzywą („stężenie w osoczu-czas”) ABK przekracza dwukrotnie wartość po podaniu dożylnym, co wskazuje na powstawanie ABK w trakcie presystemowego metabolizmu winpocetyny. Innymi wykrytymi metabolitami są hydroksywinpocetyna, hydroksy-ABK, dihydroksy-ABK-glicyna oraz ich koniugaty z glukuronidami i/lub siarczanami. U żadnego z badanych gatunków ilość winpocetyny wydalonej w niezmienionej formie wynosiła tylko kilka procent od podanej dawki leku.

Istotną i istotną właściwością winpocetyny jest brak konieczności specjalnego doboru dawki u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek, ze względu na metabolizm leku i brak kumulacji (akumulacji).

Zmiana właściwości farmakokinetycznych w szczególnych warunkach (np. w określonym wieku, przy współistniejących chorobach). Ponieważ winpocetyna jest wskazana do leczenia pacjentów głównie w wieku podeszłym, u których występują zmiany kinetyki leków – obniżone wchłanianie, inny rozkład i metabolizm, obniżona eliminacja – konieczne było przeprowadzenie badań oceniających kinetykę leku właśnie w tej grupie wiekowej, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Wyniki takich badań wykazały, że kinetyka winpocetyny u pacjentów w wieku podeszłym istotnie nie różni się od kinetyki winpocetyny u młodych osób i ponadto brak jest kumulacji. Przy zaburzeniach funkcji wątroby lub nerek można stosować dawki standardowe, ponieważ winpocetyna nie gromadzi się w organizmie tych pacjentów, co pozwala na długotrwałe stosowanie leku.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Neurologia. W leczeniu różnych form patologii mózgowych: stanów popołowkowych (udar mózgu), niedostateczności krążenia w odcinku kręgowo-podstawnym, demencji naczyniowej, miażdżycy mózgu, encefalopatii pourazowej i nadciśnieniowej. Sprzyja zmniejszeniu objawów psychicznych i neurologicznych w patologii mózgowej.

Oftalmologia. W leczeniu przewlekłej patologii naczyniowej błony naczyniowej oka i siatkówki.
Laryngologia. W leczeniu niedosłuchu starczego typu percepcyjnego, choroby Menière’a oraz szumów usznych.

Przeciwwskazania.

Ciąża, okres karmienia piersią. Przeciwwskazane stosowanie kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Stosowanie leku u dzieci jest przeciwwskazane (ze względu na brak danych z odpowiednich badań klinicznych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

W trakcie badań klinicznych nie stwierdzono interakcji między winpocetyną a beta-blokerami, takimi jak chloranolol i pindolol, ani przy jednoczesnym stosowaniu z klopidogrelem, glibenkloamidem, digoksyną, acenokumarolem lub hydrochlorotiazydem. W pojedynczych przypadkach zaobserwowano niewielki dodatkowy efekt przy jednoczesnym stosowaniu alfa-metylodopy i winpocetyny, dlatego przy stosowaniu tej kombinacji leków należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.

Chociaż dane badań klinicznych nie potwierdziły interakcji, zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu winpocetyny z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy, a także w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwarytmicznych i przeciwkrzepnących.

Szczególne środki ostrożności.

W przypadku podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, podczas podawania leków przeciwwstrząsowych oraz w przypadku występowania zaburzeń rytmu serca i zespołu wydłużonego interwału QT, lek można stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka terapii.

Wydlużenie interwału QT

Zaleca się kontrolę EKG w przypadku występowania zespołu wydłużonego interwału QT lub jednoczesnego stosowania leków wydłużających interwał QT.

Składnik pomocniczy

W przypadku nietolerancji laktozy należy pamiętać, że lek zawiera laktozę: 1 tabletka Cavinton zawiera 140 mg laktozy. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowita niedostateczność laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy, nie należy stosować tego leku.

Plodność. Nie wpływa na płodność.

Mutagenność. Winpocetyna nie wykazuje działania mutagennego.

Kancerogenność. Winpocetyna nie wykazuje działania kancerogennego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie winpocetyny jest przeciwwskazane w czasie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji.

Badania nad płodnością. Zgodnie z wynikami badań, winpocetyna nie wpływała na płodność zwierząt obu płci. Podawanie doustne winpocetyny zwierzętom w czasie ciąży powodowało toksyczność rozwojową, w tym wady rozwojowe przy ekspozycji klinicznie istotnych, mierzonych w mg/m² powierzchni ciała. Ponadto, przy stosowaniu wysokich dawek zaobserwowano śmiertelność embrionalno-płodową u zwierząt.

Ciąża. Winpocetyna przenika przez łożysko, ale w łożysku i we krwi płodu stwierdza się niższe stężenia niż we krwi matki. W badaniach na zwierzętach odnotowano toksyczność rozrodczą, w tym wady rozwojowe. W badaniach na zwierzętach stosowanie dużych dawek winpocetyny wiązało się w niektórych przypadkach z krwawieniem łożyskowym i poronieniem, głównie w wyniku nasilenia przepływu krwi przez łożysko.

Karmienie piersią. Winpocetyna wydostaje się do mleka matki. W badaniach z zastosowaniem znakowanej winpocetyny radioaktywność mleka matki była 10 razy wyższa niż we krwi matki. Ilość leku wydzielona z mlekiem matki w ciągu 1 godziny wynosi 0,25% dawki podanej pacjentowi. Ponieważ winpocetyna przenika do mleka matki, a dane dotyczące wpływu na organizm noworodka są niedostępne, stosowanie winpocetyny w czasie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ leku na zdolność kierowania pojazdami lub pracy z innymi urządzeniami. Należy jednak wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia podczas stosowania leku senności, zawrotów głowy i uczucia kręcenia się (wirującego zawrotu głowy).

Sposób stosowania i dawki.

Do użytku wewnętrznego. Zwykłe dawki leku wynoszą 5–10 mg trzy razy dziennie (15–30 mg dziennie). Tabletki należy przyjmować po posiłku.

Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie.

Upośledzenie funkcji nerek lub wątroby

U pacjentów z chorobami nerek lub wątroby nie jest wymagany specjalny dobór dawki.

Dzieci.

Stosowanie leku Cavinton u dzieci jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

Długotrwałe stosowanie winpocetyny w dawce dobowej 60 mg jest również bezpieczne. Nawet jednorazowe podanie doustne 360 mg winpocetyny nie powodowało żadnych klinicznie istotnych niepożądanych skutków ze strony układu sercowo-naczyniowego ani innych efektów.

Niepożądane działania

Cavinton jest lekiem bezpiecznym, o czym świadczyły badania oceniające bezpieczeństwo, obejmujące dane z dziesiątek tysięcy pacjentów i wykazujące, że nawet niepożądane efekty występujące najczęściej nie należały do kategorii „Często występujące > 1/100” zgodnie z definicją MedDRA, tzn. niepożądane działania o najwyższym prawdopodobieństwie wystąpienia odnotowywano z częstością mniejszą niż 1%. Z tego powodu w poniższej tabeli brakuje kategorii częstości „Często występujące”.

Niepożądane reakcje wymienione poniżej sklasyfikowano według klas układów narządów i podano częstość ich występowania zgodnie z terminologią MedDRA:

Termin ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wpływem światła.

Lekarstwo należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie. Po 25 tabletów w blisterze; po 2 blistry w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna „Gedeon Richter”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

H-1103, Budapeszt, ul. Demréi 19-21, Węgry.