RIBOXYNA

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU RIBOXYN (RIBOXIN)

Skład:

substancja czynna: ryboksyna (inozyna);

1 tabletka zawiera ryboksyny (inozyny) – 200 mg;

substancje pomocnicze: skrobi ziemniaczana, celuloza mikrokryształowa, hipromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), sodowa só kroskarboksymetelowo-celulozy, powidon 25, stearyna magnezu, talk, dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol 6000 (makrogol 6000), polisorbat 80, żółty chinolinowy (E 104).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletka o kształcie okrągłym, powlekana, od jasnożółtego do żółtego koloru, z powierzchnią górną i dolną wypukłą. Przy podłużnym przekroju, rozpatrywanym pod lupą, widoczne jest jądro otoczone jednym ciągłym warstwą.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Inozyna.

Kod ATC C01EB.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Riboxyna – lek anaboliczny wykazujący działanie antyhipoksyjne i anaboliczne.

Jest prekursorem ATP, bierze bezpośredni udział w metabolizmie glukozy i sprzyja aktywacji metabolizmu w warunkach hipoksji oraz przy braku ATP. Lek aktywuje metabolizm kwasu pirogronowego w celu zapewnienia normalnego procesu oddychania tkanek, a także sprzyja aktywacji ksantynodehydrogenazy. Riboxyna pozytywnie wpływa na metabolizm w mięśniu sercowym, w szczególności zwiększa bilans energetyczny komórek, stymuluje syntezę nukleotydów, zwiększa aktywność szeregu enzymów cyklu Krebsa. Lek normalizuje czynność kurczliwą mięśnia sercowego w okresie rozkurczu dzięki zdolności wiązania jonów wapnia, które przenikają do komórek podczas ich pobudzenia, aktywuje regenerację tkanek (szczególnie mięśnia sercowego i błony śluzowej przewodu pokarmowego).

Farmakokinetyka.

Dobrze wchłania się w przewodzie pokarmowym. Metabolizuje się w wątrobie z utworzeniem kwasu glukuronowego, a następnie następuje jego utlenienie. W niewielkim stopniu wydala się z moczem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie wspomagające choroby niedokrwiennej serca (stan po zawałach mięśnia sercowego, dławica piersiowa), zaburzenia rytmu serca, zatrucie lekami glikozydów nasercowych, leczenie kardiomiopatii różnego pochodzenia, miokardiodystrofii (na tle ciężkich obciążeń fizycznych, infekcyjnych i endokrynnych), miokarditów; chorób wątroby (zapalenia wątroby, marskość wątroby, stłuszczeniowe zwyrodnienie wątroby); porfirii moczkowej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na inne składniki preparatu. Podagra, hiperurykemia, niewydolność nerek.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

W połączeniu z glikozydami nasercowymi inozyna zapobiega powstawaniu arytmii i wzmaga działanie inotropowe.

Inozynę można stosować jednocześnie z lekami anabolicznymi (orotan potasu, metanandrolon), nitrogliceryną, nifedypiną, furosemidem, spironolaktonem.

W połączeniu inozyny z beta-blokerami skuteczność inozyny nie zmniejsza się.

Riboxyna wydłuża czas działania heparyny.

Tworzy osad z taninem.

W połączeniu z lekami hipourykemicznymi osłabia działanie leków hipourykemicznych.

Szczególne wskazania.

W przypadku wystąpienia swędzenia i hiperemii skóry należy przerwać leczenie lekiem.

Podczas leczenia należy regularnie kontrolować poziom stężenia mocznika we krwi i w moczu.

W przypadku niewydolności nerek podawanie leku jest wskazane tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt według lekarza przewyższa prawdopodobne ryzyko związane z jego zastosowaniem.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ze względu na niedostateczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku u tej grupy pacjentów, Riboxyna nie powinna być stosowana w okresie ciąży ani karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lek nie wywiera negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z złożonymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki należy przyjmować doustnie, przed posiłkiem, nie żując, wypijając dużą ilość wody. Dawkę dobową ustala się indywidualnie i wynosi ona u dorosłych 600–2400 mg (3–12 tabletek). W pierwszych dniach leczenia dawka dobową u dorosłych wynosi 600–800 mg (po 1 tabletce 3–4 razy na dobę). Jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawkę należy zwiększać przez 2–3 dni od 1200 mg (po 2 tabletki 3 razy na dobę) do 2400 mg.

Czas trwania kuracji – od 4 tygodni do 1,5–3 miesięcy.

W przypadku uroporfi rii dawka dobową wynosi 800 mg (po 1 tabletce 4 razy na dobę), czas trwania kuracji – 1–3 miesiące.

Dzieci.

Nie należy stosować u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Przedawkowanie.

Objawy: nasilenie działań niepożądanych, reakcje alergiczne, nudności, biegunka, ból brzucha.

Leczenie: odstawienie leku oraz leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

Konsekwencje dla układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, hipotensja tętnicza, która może towarzyszyć bólowi głowy, duszności, zawrotom głowy, nudnościom, wymiotom, nadmiernemu poceniu się.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego, skóry i tkanki podskórnej: reakcje alergiczne/anaflaktyczne, w tym wysypka, świąd, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny.

Zaburzenia metaboliczne i przemiany materii: hiperurykemia, podwyższenie stężenia kwasu moczowego we krwi, przy długotrwałym leczeniu – zaostrzenie dny moczanowej.

Inne: ogólne osłabienie.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrach;

po 10 tabletek w blisterze; po 5 blisterów w pudełku z tektury;

po 10 tabletek w blisterze; po 90 blisterów w skrzynce z tektury.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Spółka z o.o. „Technologia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 20300, obwód czercieski, miasto Uman, ulica Stara Prorizna 8.