CETLO®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Cetlo® (Cetlo®)

Skład:

substancja czynna: levocetirizine;

1 tabletka powlekana zawiera 5 mg lewocetyryzyny dihydrochloroku;

substancje pomocnicze: sodu croscarmelozan, celuloza mikrokryształowa, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, stearynian magnezu; powłoka filmowa Opadry white (03K58884): hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), triacetyna.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki od niemal białego do białego koloru, owalne, dwuwypukłe, powlekane powłoką filmową.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny.

Kod ATX R06A E09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levocytyryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cytyryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1-histaminowych. Afiniczność do receptorów H1 u levocytyryzyny jest 2 razy wyższa niż u cytyryzyny. Działa na zależny od histaminy etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń krwionośnych oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi oraz osłabia objawy reakcji alergicznych, wykazuje działanie przeciwobrzękowe, przeciwświądowe i przeciwzapalne, prawie nie wykazuje działania antycholinergicznego ani antyserotonowego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytyryzyny wykazują zależność liniową i niemalże nie różnią się od parametrów cytyryzyny.

Absorpcja.

Lek jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Stopień wchłaniania leku nie zależy od dawki ani od spożycia pokarmu, jednak prędkość absorpcji jest obniżona, a maksymalne stężenie (Cmax) osiąga wartość szczytową później. Stężenie stacjonarne we krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania leku. Cmax w osoczu osiągane jest po 50 minutach i wynosi 270 ng/ml po pojedynczym podaniu oraz 308 ng/ml po wielokrotnym podaniu w dawce 5 mg na dobę. U 50 % chorych działanie leku pojawia się już po 12 minutach od przyjęcia pojedynczej dawki, a u 95 % – w ciągu 0,5–1 godziny. Bioavailability osiąga 100 %.

Rozkład.

Brak informacji dotyczących rozkładu leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytyryzyny przez barierę krew-mózg. W badaniach najwyższe stężenia odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi – 90 %.

Biotransformacja.

W organizmie człowieka metabolizm ulega około 14 % levocytyryzyny. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP3A4, natomiast w procesie oksydacji biorą udział liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocytyryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromowych 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Ze względu na niski stopień metabolizmu oraz brak zdolności do hamowania innych procesów metabolizmu, wzajemne oddziaływanie levocytyryzyny z innymi substancjami (i na odwrót) jest mało prawdopodobne.

Wydalanie.

Wydalanie leku odbywa się głównie dzięki filtracji kłębuszkowej oraz aktywnej sekrecji kanalikowej. Okres półtrwania (T1/2) leku z osocza krwi u dorosłych wynosi 7,9 ± 1,9 godziny. Klirens ogólny u dorosłych to 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocytyryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (średnio 85,4 % podanej dawki leku). Z kałem wydala się jedynie 12,9 % podanej dawki leku.

Klirens levocytyryzyny koreluje z klirencem kreatyniny. Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dobór dawkowania levocytyryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. W przypadku anurii w końcowej, terminalnej fazie choroby nerek całkowity klirens organizmu pacjentów w porównaniu do całkowitego klirensu organizmu u osób bez takich zaburzeń zmniejsza się o około 80 %. Ilość levocytyryzyny wydalonej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10 %.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitu alergicznego (w tym sezonowego i całorocznego rinitu alergicznego) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę lub inne pochodne piperazyny, lub na którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Pacjenci z niewydolnością nerek w stadium końcowym z oszacowaną szybkością filtracji kłębuszkowej (eGFR) poniżej 15 ml/min (wymagającą leczenia dializą).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji lewocetyryzyny z innymi lekami (w tym z induktorami CYP3A4) nie były prowadzone. Badania cetyryzyny w formie racematu wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, pseudofedryną, cyklotymidyną, ketokonazolem, erytromycyną, azitromycyną, gliburynamem lub diazepamem nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji.

Współczynnik stosowania z teofiliną (400 mg na dobę) zmniejsza całkowity klirens cetyryzyny o 16%, natomiast kinetyka teofiliny nie ulega zmianie. W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cetyryzyny (10 mg na dobę) stwierdzono wzrost ekspozycji na cetyryzynę o około 40%, natomiast farmakokinetyka rytonawiru ulegała nieznacznej zmianie (-11%) przy jednoczesnym stosowaniu z cetyryzyną.

Spożycie posiłku nie wpływa na stopień wchłaniania leku, ale zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Nie ma danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas leczenia preparatem.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny oraz alkoholu lub innych środków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy u podatnych pacjentów może powodować dodatkowe zmniejszenie czujności i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne środki ostrożności.

Z ostrożnością stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania) oraz u starszych pacjentów z niewydolnością nerek (z powodu możliwego obniżenia filtracji kłębuszkowej).

Podczas stosowania leku należy powstrzymać się od spożycia alkoholu.

Przy przepisywaniu leku należy zwrócić uwagę na obecność u pacjentów pewnych czynników sprzyjających zatrzymaniu moczu (takich jak urazy rdzenia kręgowego, przerost prostaty), ponieważ lewocytrizyna zwiększa ryzyko zatrzymania moczu.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz ryzykiem wystąpienia drgawek, ponieważ jego stosowanie może prowadzić do nasilenia napadu.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać stosowanie leku 3 dni przed jego wykonaniem (okres eliminacji).

Może wystąpić świąd po zakończeniu stosowania lewocytrizyny, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Świąd może ustąpić samodzielnie. W niektórych przypadkach może być intensywny i może pojawić się potrzeba ponownego leczenia. Świąd powinien ustąpić po rozpoczęciu ponownego leczenia.

Lewocytrizynę w postaci tabletek nie należy stosować dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednią korektę dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się przepisywanie lewocytrizyny w postaci leku odpowiedniej do stosowania w pediatrii.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol/dawkę sodu, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak lub ograniczone dane dotyczące stosowania lewocytrizyny u ciężarnych kobiet (mniej niż 300 przypadków ciąży). Jednak w odniesieniu do cytrizyny, racematu lewocytrizyny, duża liczba danych (ponad 1000 przypadków ciąży) u ciężarnych kobiet nie wskazuje na działanie teratogenne ani fetotoksyczne/neonatotoksyczne. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwój płodu, poród ani rozwój poporodowy.

W razie potrzeby można rozważyć możliwość stosowania lewocytrizyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Wykazano, że cytrizyna, racemat lewocytrizyny, wydostaje się do mleka matki. Dlatego istnieje prawdopodobieństwo wydzielania lewocytrizyny do mleka matki. Reakcje niepożądane związane z lewocytrizyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. Dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu lewocytrizyny kobietom karmiącym piersią.

Plodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lewocytrizyny na płodność.

Wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych urządzeń.

Badania kliniczne porównawcze nie wykazały dowodów na to, że lewocytrizyna w dawce zalecanej pogarsza czujność psychiczną, reaktywność ani zdolność prowadzenia pojazdów.

Niemożliwe jednak wykluczyć, że niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas leczenia lewocytrizyną. Dlatego pacjenci zamierzający prowadzić samochód, uprawiać potencjalnie niebezpieczną działalność lub obsługiwać maszyny powinni brać pod uwagę swoją indywidualną reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Podawać niezależnie od posiłku; tabletkę należy połknąć nie rozgniatając i nie żując, popijając niewielką ilością wody.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) 1 raz dziennie.

Pacjenci w wieku podeszłym

Zalecana jest korekta dawki u pacjentów w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz rozdział „Niewydolność nerek”).

Interwały dawkowania należy dobrać indywidualnie w zależności od funkcji nerek (rGFR – rozważana szybkość filtracji kłębuszkowej). Należy skorzystać z tabeli i dostosować dawkę zgodnie z zaleceniami.

Korekta dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy i masę ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania lewocetyryzyny u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta schematu dawkowania.

U chorych z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować schemat dawkowania zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) raz dziennie.

Dzieci w wieku od 2 do 6 lat

Nie należy stosować lewocetyryzyny w postaci tabletek u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Czas trwania stosowania

Pacjentom z przemijającym nieżyt nosa alergicznym (objawy choroby trwają < 4 dni w tygodniu lub < 4 tygodnie) lek należy stosować zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem medycznym; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a ponownie wdrożyć w przypadku ich nawrotu.

W przypadku nieżytu nosa alergicznego trwającego (objawy choroby trwają > 4 dni w tygodniu lub > 4 tygodnie) w okresie kontaktu z alergenami lekarz może zalecić terapię ciągłą. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocetyryzyny przez okres co najmniej 6-miesięczny. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły nieżyt nosa alergicznego, przewlekłe pokrzywienie) czas trwania leczenia może wynosić do 1 roku.

Dzieci

Nie należy stosować leku w postaci tabletek u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w innej postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększoną drażliwość, a następnie senność u dzieci.

Leczenie: Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po przyjęciu leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji lewocetyryzyny z organizmu.

Efekty uboczne

Zgłoszono odczyny uboczne występujące podczas badań klinicznych.

Dorośli i nastolatkowie powyżej 12. roku życia

W badaniach terapeutycznych z udziałem kobiet i mężczyzn w wieku od 12 do 71 lat, 15,1% pacjentów w grupie lewocytrzydyny 5 mg doświadczyło co najmniej jednego odczynu ubocznego w porównaniu z 11,3% w grupie placebo. 91,6% tych odczynów ubocznych miało charakter łagodny do umiarkowanego. W badaniach terapeutycznych częstość odstawienia leku z powodu niepożądanych zdarzeń wynosiła 1,0% (9/935) przy stosowaniu lewocytrzydyny 5 mg i 1,8% (14/771) przy stosowaniu placebo.

Badania kliniczne lewocytrzydyny obejmowały 935 pacjentów, którzy otrzymywali ten lek w zalecanej dawce 5 mg dziennie. W tej grupie zaobserwowano następujące odczyny uboczne z częstością 1% lub wyższą (często: ≥1/100 do <1/10) przy stosowaniu lewocytrzydyny 5 mg lub placebo:

Rzadko (≥ 1/1000, < 1/100) donoszono również o osłabieniu i bólu brzucha.

Częstotliwość reakcji niepożądanych o działaniu uspokajającym, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie wyższa (8,1%) przy stosowaniu lewocetyryzyny w dawce 5 mg niż przy stosowaniu placebo (3,1%).

Dzieci

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, w których uczestniczyły dzieci w wieku od 6 do 11 miesięcy oraz w wieku od 1 do 6 lat, 159 pacjentów otrzymywało lewocetyryzynę w dawce 1,25 mg raz dziennie przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy dziennie odpowiednio. Częstotliwość występowania niepożądanych reakcji poszczepiennych podczas przyjmowania lewocetyryzyny lub placebo wynosiła 1% lub więcej.

U dzieci w wieku od 6 do 12 lat przeprowadzono podwójne, ślepe, kontrolowane placebo badania, w których 243 dzieci otrzymywało 5 mg lewocetyryzyny na dobę przez różne okresy od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni.

Zgłaszano następujące częstości reakcji niepożądanych podczas stosowania lewocetyryzyny lub placebo z częstością 1% lub więcej.

W okresie po rejestracji zgłaszano również poniżej wymienione działania niepożądane. Działania niepożądane są wymienione według klas narządów i układów zgodnie z MedDRA oraz według częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); nieczęsto (≥1/1000, <1/100); rzadko (≥1/10000, <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Ze strony układu nerwowego: częstość nieznana – drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Ze strony psychiki: częstość nieznana – zaburzenia snu, pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, koszmary sennne.

Ze strony serca: częstość nieznana – kołatanie serca, tachykardia.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia wzroku, nieostre widzenie, okulogiracja.

Ze strony narządów słuchu i równowagi: częstość nieznana – zawroty głowy.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: częstość nieznana – zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: częstość nieznana – dysuria, zatrzymanie moczu.

Ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i osierdzia: częstość nieznana – duszności.

Ze strony przewodu pokarmowego: częstość nieznana – nudności, wymioty, biegunka.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: częstość nieznana – mialgia, artrealgia.

Wyniki badań: zwiększenie masy ciała, odchylenia funkcji wątroby od normy.

Zaburzenia odżywiania i przemiany materii: częstość nieznana – zwiększony apetyt.

Ogólne zaburzenia: częstość nieznana – obrzęk.

Wyniki badań laboratoryjnych: częstość nieznana – zwiększenie masy ciała, odchylenia funkcji wątroby od normy.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zgłoszono świąd po zakończeniu stosowania lewocytryzyny.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowo uprawnieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze, po 1 lub 3 blisterów w kartoniku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

Evertogen Life Sciences Limited.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby działalności.

Plot No: S-8, S-9, S-13/P & S-14/P TSIIC, Pharma SEZ, Green Industrial Park, Polepally (V), Jadcherla (M), Mahabubnagar, Telangana, IN-509 301, India.