ALEREZIN

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ALEREZIN (ALERZIN®)

Skład:

substancja czynna: lewocytryzyny dihydrochloranek;

1 tabletka zawiera 5 mg lewocytryzyny dihydrochloraneku (co odpowiada 4,21 mg lewocytryzyny);

substancje pomocnicze: celuloza krzemionkowa mikrokryształowa, hydroksypropyloceluloza o niskim stopniu zastępczym, laktoza monohydrat, stearynian magnezu;

skład powłoki: Opadry II 33G28523 biały (hydroksypropyloceluloza, tlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, triacetylogliceryna, laktoza monohydrat).

Postać leku. Tabletka powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o barwie białej lub prawie białej, okrągłe, umiarkowanie dwuwypukłe, powlekane, bez zapachu lub prawie bez zapachu, z wygrawerowaną zstylizowaną literą „E” po jednej stronie i numerem „281” po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levocytryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cytryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokowania receptorów H1-histaminowych. Powinowactwo levocytryzyny do receptorów H1-histaminowych jest 2 razy większe niż cytryzyny. Wpływa na histaminozależny etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i łagodzi przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie przeciwzwapniające, przeciwświąd i przeciwzapalne, niemal nie wykazując działania antycholinergicznego i antyserotonowego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytryzyny mają charakter zależności liniowej i niemal nie różnią się od parametrów cytryzyny.

Wchłanianie. Lek po podaniu doustnym jest szybko i intensywnie wchłaniany. Stopień wchłaniania leku nie zależy od dawki ani od przyjmowania pokarmu, jednak maksymalne stężenie (Cmax) leku jest niższe i osiąga wartość maksymalną później. Bio dostępność osiąga 100%.

Działanie leku rozwija się u 50% pacjentów już po 12 minutach od przyjęcia dawki pojedynczej, a u 95% – w ciągu 0,5–1 godziny. Cmax we krwi osiąga się po 50 minutach od pojedynczego przyjęcia dawki terapeutycznej i utrzymuje się przez 2 dni. Cmax wynosi 270 ng/ml po pojedynczym zastosowaniu i 308 ng/ml – po powtarzalnym stosowaniu w dawce 5 mg odpowiednio.

Rozkład. Brak informacji dotyczącej rozkładu leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytryzyny przez barierę krew–mózg. W badaniach największe stężenie odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi – 90%.

Biopreparacja. W organizmie człowieka metabolizuje się około 14% levocytryzyny. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, podczas gdy w procesie oksydacji uczestniczą liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocytryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromowych 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Biorąc pod uwagę niski stopień metabolizmu oraz brak zdolności do hamowania metabolizmu, interakcje levocytryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) są mało prawdopodobne.

Wydalanie. Wydalanie leku odbywa się głównie dzięki filtracji kłębuszkowej i aktywnej sekrecji kanalikowej. Okres półwydalenia leku z osocza krwi u dorosłych (T1/2) wynosi 7,9 + 1,9 godziny. T1/2 jest krótszy u małych dzieci. Całkowity klirens u dorosłych – 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocytryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (średnio 85,4% podanej dawki leku). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki leku.

Grupy specjalne

Naruszenia funkcji nerek.

Wyraźny klirens levocytryzyny w organizmie koreluje z kliresem kreatyniny. Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępu między dawkami levocytryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. W przypadku anurii w końcowym stadium przewlekłej choroby nerek całkowity klirens organizmu pacjentów, w porównaniu z całkowitym klirensiem organizmu u osób bez takich zaburzeń, zmniejsza się o około 80%. Ilość levocytryzyny wydalanej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10%.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym rinitis alergicznej sezonowej i całorocznej) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny lub którykolwiek z pozostałych substancji pomocniczych preparatu.

Ciężka postać przewlekłej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min).

Rzadkie, dziedziczne zaburzenia nietolerancji galaktozy, niedostateczność laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji lewocetyryzyny (w tym z induktorami CYP3A4) nie były prowadzone.

Badania z cetyryzyną (rakemicznym związkiem) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cymetrydyną, diazepamem, erytromycyną, glipizydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji. Wspólne stosowanie z teofiliną (400 mg na dobę) obniża całkowity klirens lewocetyryzyny o 16% (kinetyka teofiliny nie zmienia się). W badaniu wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cetyryzynę wzrastała o około 40%, podczas gdy rozkład rytonawiru ulegał nieco zmianie (-11%) w porównaniu z równoległym podawaniem cetyryzyny.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania preparatu.

Lewocetyryzyna nie nasila działania alkoholu, jednak jednoczesne stosowanie Alerezinu i alkoholu lub innych leków hamujących funkcję ośrodkowego układu nerwowego u wrażliwych pacjentów może wpływać na funkcję ośrodkowego układu nerwowego.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania preparatu, ale jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Szczególne środki ostrożności stosowania.

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania) oraz u pacjentów w wieku podeszłym z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). W trakcie stosowania leku należy powstrzymać się od spożycia alkoholu.

W przypadku występowania u pacjentów pewnych czynników sprzyjających zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerost prostaty) należy zwrócić szczególną uwagę przy ustalaniu dawki leku, ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lewocetyryzynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia drgawek, ponieważ jej stosowanie może prowadzić do nasilenia napadów.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego przed jego przeprowadzeniem należy przerwać przyjmowanie leku 3 dni wcześniej (okres eliminacji).

Może wystąpić swędzenie po przerwaniu stosowania lewocetyryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. Objawy mogą ustąpić samoczynnie. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być wymagane ponowne leczenie. Leczenie można wznowić dopiero po ustąpieniu objawów.

Leku w postaci tabletek nie stosuje się dzieciom w wieku do 6 lat, ponieważ forma leku nie umożliwia odpowiedniej korekty dawkowania. Pacjentom z tej grupy zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej dla pediatrii.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lewocetyryzyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży. Lewocetyryzyna przenika do mleka matki, dlatego w razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami podczas leczenia lekiem.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować u dorosłych i dzieci od 6. roku życia.

Zalecane dawki:

Dorośli i dzieci od 12. roku życia: dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka powlekana) 1 raz na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek nie jest wymagana korekta dawki leku. Korekta dawki jest zalecana u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanego do ciężkiego stopnia (patrz sekcja „Niewydolność nerek”).

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dobieranie dawki należy przeprowadzać z uwzględnieniem klirensu kreatyniny zgodnie z tabelą.

Do zastosowania tej tabeli dawkowania należy oszacować klirens kreatyniny (KLkr) pacjenta w mililitrach na minutę. KLkr (ml/min) oszacowuje się na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl) za pomocą następującego wzoru:

Dostosowanie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy i masę ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Niewydolność wątroby

U pacjentów wyłącznie z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dobową – 5 mg (1 tabletka powlekana powłoką filmową).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki leku w postaci tabletek powlekanych powłoką filmową. Zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Sposób stosowania.

Tabletkę należy przyjmować doustnie, niezależnie od posiłku. Tabletkę należy połykać całą, popijając niewielką ilością wody. Zaleca się stosowanie dawki dobowej w jednym dawkowaniu.

Okres stosowania.

Pacjentów z przemijającym nieżytą nosa alergicznym (objawy choroby trwają mniej niż 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku ponownego wystąpienia objawów. W przypadku przewlekłego nieżytu nosa alergicznego (objawy choroby trwają więcej niż 4 dni w tygodniu i więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocetyryzyny przez okres co najmniej 6-miesięcznego leczenia.

W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły nieżyt nosa alergiczny, przewlekła pokrzywka) okres leczenia wynosi do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania cetyryzyny (racyminatu)).

Dzieci.

Nie należy stosować leku w postaci tabletek dzieciom poniżej 6 roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. W tej kategorii pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie.

Objawy: objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększoną drażliwość z późniejszą sennością u dzieci.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po przyjęciu leku. Hemodializa w celu usunięcia lewocetyryzyny z organizmu nie jest skuteczna.

Działania niepożądane.

Ze strony układu nerwowego: senność, ból głowy, zwiększona zmęczalność, osłabienie, astenia, drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Ze strony psychiki: zaburzenia snu, pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, koszmary sennne.

Ze strony serca: przyspieszone bicie serca, tachykardia.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, okulogiracja.

Ze strony narządu słuchu i równowagi: zawroty głowy.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: zapalenienie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: dysuria, zatrzymanie moczu.

Ze strony układu odpornościowego: nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej: duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: biegunka, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, nudności, ból brzucha.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypady lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: mialgia, artralgia.

Wyniki badań: przyrost masy ciała, odchylenia próbek czynności wątroby od normy.

Zaburzenia odżywiania i przemiany materii: zwiększony apetyt.

Zaburzenia ogólne: obrzęk.

Stosowanie leku należy przerwać w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych, jeśli nie można jednoznacznie ustalić przyczyny ich wystąpienia.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zgłaszano o świądzie po zakończeniu stosowania lewocetyryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z lekiem. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Okres ważności. 5 lat.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 tabletek w blisterze; 1 lub 2 blisterów w pudełku kartonowym;

po 10 tabletek w blisterze; 1, 2 lub 3 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. Sp. z o.o. Zakład Farmaceutyczny Egis, Węgry.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

1165, Budapeszt, ul. Bekényföldi 118-120, Węgry.