GLUKOZA

INSTRUKCJA dotyczące stosowania leku GLUKOZA (GLUCOSE)

Skład:

substancja czynna: glukoza;

100 ml roztworu zawiera glukozy monohydratu w przeliczeniu na bezwodną glukozę 10,0 g;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta ciecz bezbarwna lub lekko żółtawa.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Roztwory do żywienia pozajelitowego.

Kod ATC V06D C01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Roztwór glukozy wykazuje działanie osmotyczne, nawadniające, metaboliczne oraz dezintoksykacyjne. Utrzymuje objętość krwi krążącej i uzupełnia ubytek płynu. Może wywoływać działanie moczopędne w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

Glukoza ulega całkowitemu metabolizmowi, może zmniejszać utratę białka i azotu, wspomaga odkładanie glikogenu oraz ogranicza lub zapobiega ketozie (nadmiernemu powstawaniu ciał ketonowych) przy podawaniu odpowiednich dawek. W trakcie metabolizmu glukozy w tkankach wydziela się znaczna ilość energii, niezbędną do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Farmakokinetyka.

Poziom glukozy we krwi w normie waha się w granicach 45–85 mg/100 ml, co odpowiada stężeniu molowemu 3–5,6 mmol/l. Aby utrzymać takie wartości, dobowe przyjęcie glukozy u dorosłej osoby o masie ciała 60–100 kg powinno wynosić 100–200 g. Udział glukozy we krwi w ogólnej osmolalności osocza – 290 mOsm/l – jest niewielki i wynosi jedynie 5,6 mOsm/l. W związku z tym wlewanie roztworów glukozy nie wywiera istotnego wpływu na zwiększenie osmolalności osocza, ponieważ glukoza jest szybko wykorzystywana. U pacjentów przyjmowanie glukozy ograniczone jest wyłącznie do wlewu dożylnego; minimalne dobowe zapotrzebowanie w celu zapobiegania acydozie wynosi 100 g glukozy (2000 ml 5 % roztworu glukozy lub 1000 ml 10 % roztworu glukozy).

Metabolizm glukozy w organizmie kończy się powstawaniem dwutlenku węgla (CO₂) i wody; podczas beztlenowego glikolizy jednego mola glukozy wydziela się 686 kcal lub 4,1 kcal na 1 g.

Wydalanie glukozy odbywa się praktycznie wyłącznie poprzez jej metabolizm. U osób zdrowych glukoza w moczu może być wykryta jedynie w śladowych ilościach, ponieważ po filtracji kłębuszkowej przechodzi do moczu pierwotnego i jest całkowicie resorbowana w kanalikach proksymalnych; proces ten trwa, dopóki poziom glukozy we krwi nie wzrośnie do wartości poniżej 200–240 mg/100 ml.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Hipoglikemia;
• żywienie pozajelitowe;
• zaburzenia związane ze zwiększonym rozpadem białka w wyniku hiperglikemii.

Przeciwwskazania.

Roztwór glukozy 10 % jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• krwawieniami wewnątrzczaszkowymi i wewnątrzrdzeniowymi, z wyjątkiem stanów związanych z hipoglikemią i koniecznością żywienia pozajelitowego;
• ciężkim odwodnieniem hiperosmolarnym;
• nadwrażliwością na dekstrozę;
• wstrętem cukrzycowym z hiperglikemią;
• wstrętem hiperosmolarnym;
• zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Leku nie należy podawać jednocześnie z lekami krwi.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas jednoczesnego stosowania z moczopędnymi tiazydowymi i furosemidem należy uwzględnić ich zdolność wpływania na poziom glukozy we krwi.

Insulina sprzyja przenikaniu glukozy do tkanek obwodowych, stymuluje tworzenie glikogenu, syntezę białek i kwasów tłuszczowych. Roztwór glukozy zmniejsza toksyczne działanie pirazynamidu na wątrobę. Podanie dużej objętości roztworu glukozy sprzyja rozwojowi hipokaliemii, co zwiększa toksyczność jednoczesnie stosowanych leków naparstnicy.

Glukoza jest niestabilna w roztworach z aminofiliną, barbituranami rozpuszczalnymi, erytromycyną, hydrokortyzonem, kanamycyną, rozpuszczalnymi sulfonamidami, cyjanokobalamina.

Szczególne wskazania.

Przy długotrwałym dożylnej stosowaniu leku konieczna jest kontrola poziomu cukru we krwi.

Podczas podawania leku należy podawać insulinę podskórnie w dawce 1 j.m. na 4–5 g glukozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek można stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Brak danych, ze względu na wyjątkowe stosowanie leku w warunkach szpitalnych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się dożylnie kroplowo. Dawkę dla dorosłych ustala się na poziomie do 1500 ml na dobę. Maksymalna dobową dawką dla dorosłych jest 2000 ml. W razie potrzeby maksymalna szybkość wlewu dla dorosłych wynosi 150 kropel na minutę (500 ml/godz).

Dzieci.

Dawkę dla dzieci dobiera się indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny oraz wyniki badań laboratoryjnych.

Przedawkowanie.

Wzmocnienie objawów działań niepożądanych. Tachypne, obrzęk płuc.

Może dojść do rozwoju hiperglikemii oraz hiperhydratacji. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe oraz, w razie potrzeby, podaje się leki zawierające zwykły insulinę.

Działania niepożądane.

Ze strony układu nerwowego: bardzo rzadko – dezorientacja lub utrata przytomności.

Ze strony układu endokrynnego i metabolizmu: hiperglikemia, hipokaliemia, hipofosfatemia, hipomagnezemia.

Ze strony układu moczowego: poliuria, glukozuria.

Ze strony przewodu pokarmowego: polidepsja, nudności.

Ze strony układu immunologicznego: reakcje alergiczne (w tym hipertermia, wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs).

Ogólne reakcje organizmu: hipewolemia, uczucie zarzucania i zaczerwienienie skóry.

Działania niepożądane w miejscu podania: ból w miejscu podania, podrażnienie żył, flebita, zakrzepica żylna.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać podawanie roztworu, ocenić stan pacjenta i udzielić odpowiedniej pomocy.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Glukoza jest niezgodna w roztworach z aminofiliną, barbituranami rozpuszczalnymi, erytromycyną, hydrokortyzonem, warfaryną, kanamycyną, rozpuszczalnymi sulfonamidami, cyjanokobalamina.

Nie stosować w tym samym systemie jednoczesnie, przed ani po przetaczaniu krwi ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji.

Opakowanie.

Po 100 ml lub po 200 ml, lub po 250 ml, lub po 400 ml, lub po 500 ml w pojemnikach z PVC.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Przedsiębiorstwo zależne „Farmatreyd”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

ul. Sambirska 85, miasto Drohobycz, obwód lwowski, Ukraina, 82111.

Wnioskodawca.

Przedsiębiorstwo zależne „Farmatreyd”.

Adres siedziby wnioskodawcy.

ul. Sambirska 85, miasto Drohobycz, obwód lwowski, Ukraina, 82111.