CARTAN

INSTRUKCJA dot. stosowania leku CARTAN

Skład:

substancja czynna: levocarnitine;

1 ml roztworu zawiera levocarnitine 200 mg;

substancje pomocnicze: kwas chlorowodorowy rozcieńczony, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty roztwór, od bezbarwnego do jasnożółtego.

Grupa farmakoterapeutyczna. Aminokwasy i ich pochodne. Levocarnitine.

Kod ATX A16A A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levokarnityna występuje naturalnie jako składnik tkanek zwierząt, mikroorganizmów i roślin. U człowieka fizjologiczne zapotrzebowanie na karnitynę uzupełniane jest poprzez spożycie produktów zawierających karnitynę (głównie wyrobów mięsnych) oraz przez endogenną syntezę w wątrobie z trimetylo-lizyny. Tylko izomer L jest biologicznie aktywny. Levokarnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie lipidów oraz w metabolizmie ciał ketonowych. Levokarnityna jest niezbędna do transportu długich łańcuchów kwasów tłuszczowych do mitochondriów w celu ich dalszego utleniania typu beta. Uwalniając koenzym A z trudno hydrolizowalnych tiowych esterów, levokarnityna wzmacnia również utlenianie węglowodanów w cyklu kwasów trójkarboksylowych Krebsa, stymuluje aktywność kluczowego enzymu glikolizy – pirogronian dehydrogenazy, a w mięśniach szkieletowych – utlenianie aminokwasów z rozgałęzionym łańcuchem. W ten sposób levokarnityna bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w większości procesów energetycznych. Jej obecność jest konieczna do utleniania kwasów tłuszczowych, aminokwasów, węglowodanów oraz ciał ketonowych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Levokarnityna jest wchłaniana przez komórki nabłonka jelita cienkiego i stosunkowo powoli przechodzi do krwiobiegu; prawdopodobnie wchłanianie to wiąże się z aktywnym mechanizmem transportu przez światło. Wchłanianie po doustnym podaniu jest ograniczone (<10%) i zmienną.

Rozkład

Wchłonięta levokarnityna jest transportowana przez krew do różnych narządów; uważa się, że w procesie tym uczestniczy system transportowy erytrocytów.

Wydalanie

Levokarnityna jest wydawana głównie z moczem. Szybkość wydalania jest wprost proporcjonalna do stężenia karnityny we krwi.

Metabolizm

Levokarnityna praktycznie nie ulega metabolizmowi w organizmie.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Pierwotna i wtórna niedobór karnityny u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków i niemowląt.

Wtórny niedobór karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Podejrzenie wtórnego niedoboru karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie w następujących przypadkach:

• silne i trwające skurcze mięśni i/lub epizody hipotensji podczas dializy;
• deficyt energetyczny prowadzący do istotnego negatywnego wpływu na jakość życia;
• osłabienie mięśni i/lub miopatia;
• kardiomiopatia;
• anemia spowodowana uremią, która nie odpowiada na leczenie erytropoetyną lub wymaga wysokich dawek erytropoetyny;
• utrata masy mięśniowej spowodowana niedożywieniem.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na inne składniki preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów prowadzi do gromadzenia się lewokarnityny w tkankach organizmu (z wyjątkiem wątroby). Inne środki anaboliczne nasilają działanie preparatu. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o zwiększeniu międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmowali lewokarnitynę i leki pochodne kumaryny (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania” oraz „Niezamierzone reakcje”). INR lub inny odpowiedni test krzepnięcia należy kontrolować co tydzień, aż do ustabilizowania wyników, a następnie co miesiąc u pacjentów przyjmujących te leki przeciwpłytkowe razem z lewokarnityną.

Szczególne środki ostrożności.

Lewokarnityna poprawia wychwyt glukozy, dlatego stosowanie leku Cartan u pacjentów z cukrzycą, którzy przyjmują leki obniżające poziom glukozy we krwi, może prowadzić do hipoglikemii. W takich przypadkach należy regularnie monitorować stężenie glukozy w osoczu krwi w celu odpowiedniego dostosowania terapii.

Bezpieczeństwo i skuteczność doustnego przyjmowania lewokarnityny nie zostały ocenione u pacjentów z niewydolnością nerek. Stosowanie wysokich dawek lewokarnityny doustnie u pacjentów z bardzo zaburzoną funkcją nerek lub z niewydolnością nerek w stadium końcowym może prowadzić do gromadzenia się potencjalnie toksycznych metabolitów, takich jak trimetyloamina i tlenek trimetyloaminy-N, ponieważ metabolity te są zazwyczaj wydalane z moczem. Takiej sytuacji nie obserwowano po wstrzykiwaniu dożylnym lewokarnityny.

Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o podwyższeniu MCH (średnie stężenie hemoglobiny w erytrocytach) u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmowali lewokarnitynę i leki z grupy kumaryn (patrz punkty: „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Stosowanie w czasie ciąży lub laktacji.

Działań teratogennych nie stwierdzono w badaniach przedklinicznych. Po podaniu najwyższej badanej dawki 600 mg/kg masy ciała u zwierząt zaobserwowano statystycznie nieistotne zwiększenie częstości poimplantacyjnej śmierci płodu we wczesnym okresie ciąży. Znaczenie tych wyników dla człowieka jest nieznane. Brak doświadczenia w stosowaniu leku u ciężarnych pacjentek z pierwotnym niedoborem karnityny systemowej.

Biorąc pod uwagę poważne konsekwencje niedoboru karnityny dla ciężarnej kobiety, ryzyko przerwania leczenia lekiem Cartan u matki uznaje się za większe niż teoretyczne ryzyko dla płodu w przypadku kontynuowania leczenia.

Lewokarnityna jest naturalnym składnikiem mleka matki. Nie prowadzono badań dotyczących stosowania suplementów lewokarnityny u matek karmiących piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nieznane.

Sposób stosowania i dawki.

Lek wprowadza się dożylnie powoli przez 2-3 minuty.

Dorośli, dzieci, niemowlęta i noworodki

Zalecane jest monitorowanie terapii poprzez oznaczanie stężenia wolnego i acylokarnityny zarówno w osoczu krwi, jak i w moczu.

Stosowanie w wrodzonych zaburzeniach metabolizmu

Niezbędna dawka zależy od specyfiki wrodzonego zaburzenia metabolizmu oraz ciężkości przebiegu choroby.

W przypadku ostrej dekom-pensacji zalecana dawka może wynosić do 100 mg/kg na dobę w 3-4 dawkach. W razie potrzeby można stosować wyższe dawki, jednak może to nasilić działania niepożądane, w szczególności biegunkę.

Wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie

Przed rozpoczęciem terapii Cartanem konieczne jest przeprowadzenie kontroli stężenia karnityny w osoczu krwi.

Wtórny deficyt karnityny rozpoznaje się przy stosunku acylokarnityny do wolnej karnityny w osoczu krwi większym niż 0,4 oraz/lub gdy stężenie wolnej karnityny jest mniejsze niż 20 μmol/l.

Dawkę 20 mg/kg należy podawać dożylnie bolusowo na końcu każdego zabiegu dializy (dozwolone 3 zabiegi tygodniowo). Odpowiedź terapeutyczną należy oceniać poprzez monitorowanie stężeń acylokarnityny i wolnej karnityny w osoczu krwi oraz ocenę stanu pacjenta. Normalizacja zawartości karnityny w tkance mięśniowej i kardiomiocytach następuje około 3 miesięcy po osiągnięciu normalnego stężenia karnityny w osoczu krwi. Jeżeli wstrzykiwanie karnityny zostanie przerwane, jej poziom nieuchronnie ponownie zacznie spadać. Potrzebę ponownego cyklu nasycenia ustala się poprzez ilościowe oznaczanie karnityny w osoczu krwi w regularnych odstępach czasu oraz monitorowanie stanu pacjenta.

Hemodializa – terapia wspomagająca

Po cyklu nasycenia dożylnej lewokarnityny stosuje się dawkę utrzymującą – 1 g leku na dobę doustnie. W dniu dializy lek Cartan podaje się dożylnie w dawce 1 g bezpośrednio po zakończeniu kolejnego zabiegu.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

Nie odnotowano doniesień o toksyczności lewokarnityny w przypadku przedawkowania. Duże dawki leku mogą powodować biegunkę. Lewokarnityna jest łatwo usuwana z osocza krwi metodą dializy.

Leczenie: podjąć środki mające na celu usunięcie leku z przewodu pokarmowego w przypadku przyjęcia doustnego, przeprowadzić terapię objawową i wspomagającą. Nie odnotowano przypadków przedawkowania zagrażających życiu.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania z dowolnego źródła przedstawiono w poniższej tabeli, sklasyfikowane według organów według systemu MedRA. Niepożądane działania w obrębie każdej klasy narządów sklasyfikowane są według częstości. W obrębie każdej grupy częstości niepożądane działania są uporządkowane według malejącej ciężkości. Ponadto, odpowiednia kategoria częstości dla każdego niepożądanego działania leku oparta jest na następujących umowach: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); rzadko (≥1/1000, <1/100); niezwykle rzadko (≥1/10000, <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000).

* Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o przedłużeniu PT u pacjentów stosujących jednocześnie lewokarnitynę i pochodne kumaryny (fenoprokumon i warfarynę) – patrz punkty «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania» oraz «Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji».

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, zabezpieczonym przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w oryginalnym opakowaniu.

Opakowanie.

5 ml w ampułce. 5 ampułek w opakowaniu kartonowym.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent. DEMO S.A. Pharmaceutical Industry.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

21-й km National Road Athens – Lamia, Krioneri Attiki, 145 68, Greece.