TLEN MEDYCZNY GAZ

INSTRUKCJA
dotycząca stosowania leku w medycynie

Tlen medyczny gaz
(OXYGEN GAS MEDICAL)

Skład:

substancja czynna: tlen;

zawiera nie mniej niż 99,5% tlenu.

Postać leku. Gaz.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku, intensywniej podtrzymujący proces spalania niż powietrze, silny utleniacz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy medyczne.

Kod ATX V03A N01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Tlen należy do grupy leków antyhipoksyjnych i antyoksydantów. Ma zdolność wiązania się z hemoglobiną we krwi w płucach i w postaci złożonego związku z hemem przenoszony jest do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem przemian metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów w materiał energetyczny zapewniający funkcjonowanie organizmu.

Farmakokinetyka.

W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, wiążąc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawania energii w komórkach, a następnie po serii przemian wydzielany jest przez płuca w postaci związanego dwutlenku węgla (CO2).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

układu oddechowego:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pneumoskleroza;

układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niewydolność wieńcowa.

Otrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowym;
• gazami duszącymi.

Stosuje się podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie pooperacyjnym.

Stosuje się do przygotowywania koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej hiperoksji są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach podobnych do napadów padaczki, zaburzenia przewodności trąbek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki opłucnowo-oskrzelowe, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitraty, blokery adrenergiczne, antagonisty jonów wapnia, leki nootropowe sprzyjają bardziej ekonomicznemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, poprawiają jego wykorzystanie i tym samym zmniejszają hipoksję oraz zwiększają odporność organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Zalecane jest stosowanie z nawilżaczami.

Nie stosować w czasie miesiączki.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w czasie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do szybkiego reagowania przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób i dawki stosowania.

W warunkach szpitalnych tlen stosuje się najczęściej w formie inhalacji przez specjalne maski z gumy lub tworzywa sztucznego, podłączone bezpośrednio do stalowych butli z tlenem.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej stosuje się specjalne gumowe lub plastikowe pojemniki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej hiperoksji, czyli podawania tlenu pod zwiększonym ciśnieniem, stosuje się specjalne urządzenia wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę znaną jako „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszanina jest podawana nawilżona.

Przy hiperbarycznej hiperoksjacji tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celach terapeutycznych przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Lek stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Pożądane reakcje.

U niektórych pacjentów możliwa jest indywidualna podwyższona wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W razie wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skontaktować się z lekarzem.

Termin ważności.

1,5 roku.

Lek nie należy stosować po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednimi promieniami słonecznymi, w temperaturze nie wyższej niż 50 °C. Nie dopuszczać kontaktu z ogniem otwartym i źródłami ciepła. Nie dopuszczać kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

W butlach po 2 l, 3 l, 5 l, 8 l, 10 l, 12 l, 40 l, 50 l.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Technogaz-S”.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby.

Ukraina, 40004, miasto Sumy, ul. Brytyjska 58.