TIO-NORMIK

Ukraina

Preparat stosuje się w kompleksowym leczeniu choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej, zawału mięśnia sercowego, pogardźca poinfarktowego) oraz arytmii serca. Stosuje się go również w leczeniu chorób wątroby, takich jak przewlekłe lub alkoholowe zapalenie wątroby, włóknienie oraz marskość.

Nazwa handlowa TIO-NORMIK
Postać leku roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Rodzaj recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/18650/01/01
TIO-NORMIK roztwór do wstrzykiwań

Najczęściej zadawane pytania

Jak prawidłowo przyjmować Tio-Normik?

Sposób stosowania zależy od rodzaju schorzenia. W przypadku zawału lub niestabilnej dławicy piersiowej preparat podaje się dożylnie lub domięśniowo w dawkach 4 ml, 2–3 razy na dobę przez 14 dni. W przypadku dławicy wysiłkowej — domięśniowo w dawkach 4 ml, 2 razy na dobę przez 14 dni. W przypadku chorób wątroby najpierw przeprowadza się kurs iniekcji, po którym (zgodnie z zaleceniem lekarza) przechodzi się na tabletki. Dawkowanie oraz czas trwania kuracji musi określić lekarz.

Kto nie powinien stosować tego preparatu?

Tio-Normik jest przeciwwskazany u osób nadwrażliwych na kwas tiolowy oraz w przypadku ostrej niewydolności nerek.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane Tio-Normik?

Preparat jest zazwyczaj dobrze tolerowany, jednak mogą wystąpić następujące reakcje: świąd, wysypka lub pokrzywka na skórze; gorączka i dreszcze; zawroty głowy, ból głowy, osłabienie; zmiany ciśnienia tętniczego i tętna; nudności, wymioty, suchość w ustach lub wzdęcia; duszność.

Czy można łączyć preparat z innymi lekami?

Tak, preparat można stosować razem z podstawowymi środkami stosowanymi w leczeniu choroby niedokrwiennej serca lub tradycyjnymi metodami leczenia zapaleń wątroby.

Czy preparat wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Jeśli podczas przyjmowania wystąpią działania niepożądane ze strony układu nerwowego, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi skomplikowanych mechanizmów.

Ulotka informacyjna

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Tio-Normik

Skład:

substancja czynna: 1 ml preparatu zawiera 25 mg soli morfolinowej kwasu tiotowego, co odpowiada 16,6 mg kwasu tiotowego;

substancje pomocnicze: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysta ciecz bezbarwna lub lekko żółtawa.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Inne leki kardiologiczne. Kwas tiotowy.

Kod ATC C01EB23.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Działanie farmakologiczne kwasu tiotowego wynika z jego właściwości przeciwiszemicznych, stabilizujących błony komórkowe, antyoksydacyjnych oraz immunomodulujących.

Działanie leku przejawia się poprzez wzmocnienie kompensacyjnej aktywacji glikolizy beztlenowej oraz aktywację procesów utleniania w cyklu Krebsa przy jednoczesnym zachowaniu wewnątrzkomórkowego poziomu adenozynotrifosforanu (ATP). Obecność w cząsteczce kwasu tiotowego grupy tiolowej siarki, charakteryzującej się właściwościami redoks, oraz azotu trzeciorzędowego, który wiąże nadmiar jonów wodoru, powoduje aktywację układu antyoksydacyjnego. Silne właściwości redukcyjne grupy tiolowej powodują reakcję z aktywnymi formami tlenu oraz z rodnikami lipidowymi. Reaktywacja enzymów przeciwrodnikowych – takich jak nadtlenkodysmutaza, katalaza i glutationperoksydaza – zapobiega inicjowaniu powstawania aktywnych form tlenu.

Działanie kwasu tiotowego prowadzi do hamowania procesów utleniania lipidów w obszarach miokardium ulegających niedokrwieniu, zmniejsza wrażliwość mięśnia sercowego na katecholaminy, zapobiega postępującej depresji funkcji kurczliwej serca, stabilizuje oraz odpowiednio zmniejsza obszar martwicy i niedokrwienia mięśnia sercowego. Poprawa właściwości reologicznych krwi następuje dzięki aktywacji układu fibrynolitycznego. Poprawa procesów metabolicznych w mięśniu sercowym, zwiększenie jego kurczliwości oraz wspieranie normalizacji rytmu serca pozwala na zalecanie kwasu tiotowego w leczeniu pacjentów z różnymi postaciami choroby wieńcowej.

Równolegle z zastosowaniem w kardiologii, kwas tiotowy stosuje się również w leczeniu chorób wątroby i innych narządów wewnętrznych, ze względu na jego silne właściwości hepatoprotekcyjne. Lek zapobiega niszczeniu hepatocytów, zmniejsza stopień infiltracji tłuszczowej oraz rozprzestrzeniania się nekrozów centrolobularnych wątroby, wspiera procesy regeneracji reparacyjnej hepatocytów, normalizuje w nich metabolizm białkowy, węglowodanowy, lipidowy oraz pigmentowy. Zwiększa szybkość syntezy i wydzielania żółci, normalizując jej skład chemiczny.

Farmakokinetyka.

Maksymalne stężenie kwasu tiotowego w osoczu krwi osiągane jest po wstrzyknięciu wewnątrzmięśniowym po 0,84 godziny, po wstrzyknięciu dożylnym – po 0,1 godziny. Wiązanie z białkami osocza nie przekracza 10%. Kwas tiotowy gromadzi się głównie w nerkach – 31%. W znacznej ilości gromadzi się w jelicie grubym, sercu, śledzionie, najmniej zaś – w jelicie cienkim i płucach (1–2%).

Dane kliniczne.

Wskazania.

W leczeniu kompleksowym choroby niedokrwotnej serca: dławicy serca, zawału mięśnia sercowego, porannej blizny serca; jako środek wspomagający w terapii zaburzeń rytmu serca.

W leczeniu kompleksowym przewlekłego zapalenia wątroby, alkoholowego zapalenia wątroby, włóknienia i marskości wątroby.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas tiotowy, ostra niewydolność nerek.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Lek można stosować w połączeniu ze środkami podstawowej terapii choroby niedokrwotnej serca jako środek kardioprotekcyjny. Jako środek hepatoprotekcyjny może być stosowany łącznie z tradycyjnymi metodami leczenia zapaleń wątroby o odpowiedniej etiologii.

Właściwości stosowania.

Brak.

Zastosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Doświadczenie z zastosowaniem leku w okresie ciąży lub karmienia piersią jest niewystarczające.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów oraz pracy z innymi skomplikowanymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

W przypadku zawału mięśnia sercowego i niestabilnej dławicy piersiowej lek podaje się dożylnie powoli, 4 ml roztworu 25 mg/ml (100 mg) z prędkością 2 ml/min lub dożylnie kroplowo z prędkością 20–30 kropel na minutę (4 ml roztworu 25 mg/ml rozcieńcza się w 150–250 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum), lub domięśniowo po 4 ml roztworu 25 mg/ml (100 mg) 2–3 razy na dobę. Leczenie trwa 14 dni.

W przypadku dławicy piersiowej wysiłkowej lek podaje się domięśniowo po 4 ml roztworu 25 mg/ml 2 razy na dobę (dawka dzienna – 200 mg). Leczenie trwa 14 dni.

W przypadku dławicy piersiowej spoczynkowej i wtórnego zawału mięśnia sercowego lek podaje się domięśniowo po 2 ml roztworu 25 mg/ml 3 razy na dobę. Leczenie trwa 20–30 dni.

W przypadku przewlekłego zapalenia wątroby z wyraźną aktywnością procesu lek podaje się w pierwszych 5 dniach domięśniowo po 2 ml roztworu 25 mg/ml (po 50 mg) 2–3 razy na dobę lub dożylnie powoli z prędkością 2 ml/min po 4 ml roztworu 25 mg/ml (100 mg) 1 raz na dobę, lub kroplowo z prędkością 20–30 kropel na minutę (2 ampułki roztworu 25 mg/ml rozcieńcza się w 150–250 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum).

Od 5. do 20. dnia terapii lek podaje się w postaci tabletek (po 100 mg 3 razy na dobę).

W przypadku przewlekłego zapalenia wątroby o niskim i umiarkowanym stopniu aktywności lek podaje się domięśniowo po 2 ml roztworu 25 mg/ml 3 razy na dobę. Leczenie trwa 20–30 dni.

W przypadku marskości wątroby leczenie trwa 60 dni. Leczenie rozpoczyna się od podania domięśniowego po 2 ml roztworu 25 mg/ml (po 50 mg) 3 razy na dobę przez 5 dni, a następnie kontynuuje się leczenie tabletkami (po 100 mg 3 razy na dobę).

Dzieci.

Doświadczenie zastosowania leku u dzieci jest niewystarczające.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania w moczu wzrasta stężenie sodu i potasu. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie leku. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

Preparat jest ogólnie dobrze tolerowany. U pacjentów z podwyższoną indywidualną wrażliwością mogą wystąpić:

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka, przypadki pokrzywki.

Ze strony układu odpornościowego: w przebiegu stosowania innych leków opisano przypadki obrzęku naczynioruchowego, wstrząsu anafilaktycznego.

Inne: gorączka, przypadki dreszczy i zmian w miejscu wstrzyknięcia.

U pacjentów, głównie w wieku starszym, przy stosowaniu innych leków mogą wystąpić:

Ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego: osłabienie ogólne, zawroty głowy, szumy w uszach, ból głowy.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, nadciśnienie tętnicze, przypadki obniżenia ciśnienia tętniczego.

Ze strony przewodu pokarmowego: objawy zaburzeń trawienia, w tym suchość w ustach, nudności, wzdęcia brzucha, wymioty.

Ze strony układu oddechowego: duszność, astma.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres przydatności do użycia. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 2 ml w ampułce, po 5 ampułek w blisterze, po 2 blistry w kartonowej puszce.

Po 2 ml w ampułce, po 10 ampułek w blisterze, po 1 blisterze w kartonowej puszce.

Po 4 ml w ampułce, po 5 ampułek w blisterze, po 2 blistry w kartonowej puszce.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Farmaceutyczna firma „Zdrowie”.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.

Podobne leki

Nazwa handlowa Postać leku Substancja czynna / Dawkowanie Producent
ANTARES® roztwór do wstrzykiwań
kwas tiotanowy · 50 mg/ml
S.A. "Halychfarm"
T-TRIOMAKS roztwór do wstrzykiwań S.A. "Darnytsya"
TIOAKTYW roztwór do wstrzykiwań Dziecięce Przedsiębiorstwo "Farmatreyd"
TIOTRIAZOLIN® roztwór do wstrzykiwań
kwas tiotanowy · 25 mg/ml
S.A. "Halychfarm"
TRIAZOFAM roztwór do wstrzykiwań
kwas tiotanowy · 25 mg/ml
sp. z o.o. "FARMASEL"
TRIAZOFAM roztwór do wstrzykiwań
kwas tiotanowy · 50 mg/ml
sp. z o.o. "FARMASEL"
ZOLYA roztwór do wstrzykiwań sp. z o.o. "Farmaceutyczna Kompania Zdrowie"

Oryginalne dane są dostępne w języku kraju producenta.

Źródło danych: Państwowy Rejestr Produktów Leczniczych Ukrainy

Ostatnia weryfikacja danych: 13 sierpnia 2026