ANTARES®

Ukraina

Preparat stosuje się w kompleksowym leczeniu choroby niedokrwiennej serca, w szczególności w napadach dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego.

Nazwa handlowa ANTARES®
Postać leku roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
kwas tiotanowy · 50 mg/ml
Rodzaj recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/16819/01/01
ANTARES® roztwór do wstrzykiwań

Najczęściej zadawane pytania

Jak prawidłowo przyjmować Antares®?

W przypadku zawału mięśnia sercowego lub niestabilnej dławicy piersiowej preparat podaje się dożylnie (powoli lub w formie kroplówki) lub domięśniowo w dawkach 2 ml 2–3 razy na dobę. W przypadku dławicy piersiowej wysiłkowej podaje się domięśniowo w dawkach 4 ml 2 razy na dobę. Całkowity cykl leczenia trwa 14 dni.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po Antares®?

Preparat jest zazwyczaj dobrze tolerowany, jednak mogą wystąpić następujące reakcje: świąd, wysypka lub pokrzywka na skórze; zawroty głowy, ból głowy, osłabienie; zaburzenia rytmu serca lub ciśnienia; nudności, wymioty, wzdęcia brzucha; duszność. Możliwe są również gorączka i dreszcze.

Kto nie powinien stosować tego preparatu?

Przeciwwskazaniami są: nadwrażliwość na substancję czynną, ostra niewydolność nerek, ciąża, okres karmienia piersią oraz wiek dziecięcy (poniżej 18 lat).

Czy można łączyć preparat z innymi lekami?

Antares® można stosować razem z podstawowymi środkami przepisywanymi w leczeniu choroby niedokrwiennej serca.

Czy preparat wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Jeśli podczas przyjmowania wystąpią działania niepożądane ze strony układu nerwowego, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi skomplikowanych mechanizmów.

Ulotka informacyjna

INSTRUKCJA dot. stosowania leku ANTAres® (ANTARES®)

Skład:

substancja czynna: sól morfolinowa kwasu tiazotowego;

1 ml roztworu zawiera 50 mg soli morfolinowej kwasu tiazotowego, przeliczając na 100 % substancję, co odpowiada 33,3 mg kwasu tiazotowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Inne leki kardiologiczne. Kwas tiazotowy.

Kod ATC C01EB23.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Działanie farmakologiczne kwasu tiotowego wynika z jego właściwości przeciwiszemicznych, stabilizujących błony komórkowe, działania przeciwutleniającego oraz immunomodulującego.

Działanie leku realizuje się poprzez wzmocnienie kompensacyjnej aktywacji glikolizy beztlenowej oraz aktywację procesów utleniania w cyklu Krebsa, przy jednoczesnym zachowaniu wewnątrzkomórkowego poziomu adenozynotrifosforanu (ATP). Obecność w cząsteczce kwasu tiotowego grupy tiolowej siarki, charakteryzującej się właściwościami redoksowymi, oraz azotu trzeciorzędowego, który wiąże nadmiar jonów wodoru, warunkuje aktywację układu przeciwutleniającego. Silne właściwości redukcyjne grupy tiolowej powodują reakcję z aktywnymi formami tlenu oraz z rodnikami lipidowymi. Reaktywacja enzymów przeciwrodnikowych – takich jak nadtlenek dysmutazy, katalazy i glutationu peroksydazy – zapobiega powstawaniu aktywnych form tlenu.

Kwas tiotowy hamuje procesy utleniania lipidów w obszarach mięśnia sercowego dotkniętych niedokrwieniem, zmniejsza wrażliwość mięśnia sercowego na katecholaminy, zapobiega postępującej depresji funkcji kurczliwej serca, stabilizuje i odpowiednio zmniejsza obszar martwicy oraz niedokrwienia mięśnia sercowego. Poprawa właściwości reologicznych krwi następuje dzięki aktywacji układu fibrynolitycznego. Poprawa procesów metabolicznych w mięśniu sercowym, zwiększenie jego kurczliwości oraz wspomaganie normalizacji rytmu serca uzasadniają stosowanie kwasu tiotowego w leczeniu pacjentów z różnymi postaciami choroby wieńcowej.

Farmakokinetyka.

Maksymalne stężenie kwasu tiotowego w osoczu krwi osiągane jest po wstrzyknięciu domięśniowym po 0,84 godziny, a po wstrzyknięciu dożylnym – po 0,1 godziny. Wiązanie z białkami krwi nie przekracza 10%. Kwas tiotowy gromadzi się głównie w nerkach – 31%. Znaczna ilość gromadzi się również w jelicie grubym, sercu i śledzionie, a najmniej – w jelicie cienkim i płucach (1–2%).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

W leczeniu kompleksowym choroby niedokrwiennej serca: dławicy piersiowej, zawału mięśnia sercowego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas tiotanowy, ostra niewydolność nerek.

Okres ciąży i karmienia piersią.

Wiek dziecięcy (do 18 roku życia).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Lek Antares® można stosować w połączeniu z podstawowymi środkami terapii choroby niedokrwiennej serca.

Właściwości stosowania.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią. Doświadczenie stosowania leku w okresie ciąży lub karmienia piersią jest niewystarczające.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów oraz pracy z innymi skomplikowanymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

W przypadku zawału mięśnia sercowego i niestabilnej dławicy piersiowej lek Antares® podaje się w sposób powolny dożylnie 2 ml roztworu 50 mg/ml (100 mg) z prędkością 2 ml/min lub kroplowo dożylnie z prędkością 20–30 kropel na minutę (2 ml roztworu 50 mg/ml rozcieńcza się w 150–250 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum) albo w sposób domięśniowy po 2 ml roztworu 50 mg/ml (100 mg) 2–3 razy na dobę. Leczenie trwa 14 dni.

W przypadku dławicy wysiłkowej lek Antares® podaje się domięśniowo po 4 ml roztworu 50 mg/ml 2 razy na dobę (dawka dzienna — 400 mg). Leczenie trwa 14 dni.

Dzieci.

Doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci jest niewystarczające.

Przedawkowanie. W przypadku przedawkowania stężenie sodu i potasu w moczu wzrasta. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie leku. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

Lek jest zazwyczaj dobrze tolerowany. U pacjentów z podwyższoną wrażliwością indywidualną mogą wystąpić:

z powodu skóry i tkanki podskórnej: świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka, pokrzywka;

z powodu układu odpornościowego: w przebiegu stosowania innych leków opisano przypadki obrzęku naczynioruchowego, wstrząsu anafilaktycznego;

inne: gorączka, dreszcze oraz zmiany w miejscu wstrzyknięcia.

U pacjentów, głównie w wieku podeszłym, przy przyjmowaniu innych leków mogą wystąpić:

z powodu układu nerwowego centralnego i obwodowego: osłabienie ogólne, zawroty głowy, szumy w uszach, ból głowy;

z powodu układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego;

z powodu przewodu pokarmowego: objawy dyspepsji, w tym suchość w ustach, nudności, wzdęcia, wymioty;

z powodu układu oddechowego: duszność, astma.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 2 ml w ampułce, 10 ampułek w blistrze, 1 blister w opakowaniu kartonowym. Po 4 ml w ampułce, 5 ampułek w blistrze pokrytym folią, 2 blistry pokryte folią w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. „Galichfarm”.

Lokalizacja producenta i jego adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 79024, Lwów, ul. Opryškowska 6/8.

Podobne leki

Oryginalne dane są dostępne w języku kraju producenta.

Źródło danych: Państwowy Rejestr Produktów Leczniczych Ukrainy

Ostatnia weryfikacja danych: 13 sierpnia 2026