KARMETADYNA

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU KARMETADYNA (CARMETADIN)

Skład:

substancja czynna: trimetazydyny dwuchlorku wodorotlenek;

1 tabletka zawiera 35 mg trimetazydyny dwuchlorku wodorotlenek;

substancje pomocnicze: wapnia hydrofosforan bezwodny, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, polietylenooxide, powidon, ksantanowa guma, stearynian magnezu;

otoczka filmowa: Opadry® II Brown 85G565010 (alkohol poliwinylowy, talk, polietylenoglikol, dwutlenek tytanu (E 171), lecytyna (z soi); tlenek żelaza czerwony (E 172)); stearynian magnezu, gliceryna.

Postać leku. Tabletka pokryta otoczką filmową z modyfikowanym uwalnianiem.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki pokryte otoczką filmową, barwy różowo-brązowej, z wygrawerowanym „TZN” i „35” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki kardiologiczne. Trimetazydyna. Kod ATC C01EB15.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Dzięki zachowaniu metabolizmu energetycznego w komórkach narażonych na niedotlenienie lub niedokrwienie, trimetazydyna zapobiega zmniejszaniu się poziomu wewnątrzkomórkowego ATP, zapewniając odpowiednie funkcjonowanie pomp jonowych oraz transbłonowego przepływu sodowo-potasowego przy jednoczesnym zachowaniu homeostazy komórkowej.

Trimetazydyna hamuje β-oksydację kwasów tłuszczowych, blokując długą łańcuchową 3-ketoacylo-CoA tioazę (3-KAT), co prowadzi do zwiększenia utleniania glukozy. W warunkach niedokrwienia proces uzyskiwania energii poprzez utlenianie glukozy wymaga mniej tlenu w porównaniu z procesem uzyskiwania energii poprzez β-oksydację kwasów tłuszczowych. Wzmożenie procesu utleniania glukozy optymalizuje procesy energetyczne w komórkach i odpowiednio wspomaga wystarczający metabolizm energetyczny w warunkach niedokrwienia.

Skutki farmakodynamiczne.

U pacjentów z chorobą wieńcową trimetazydyna działa jako środek metaboliczny, zachowując wewnątrzkomórkowe poziomy wysokoenergetycznych fosforanów w miokardium. Efekty przeciwniedokrwieniowe osiągane są bez towarzyszących efektów hemodynamicznych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Po podaniu doustnym maksymalna stężenie trimetazydyny w osoczu obserwowane jest średnio po 5 godzinach. W ciągu doby stężenie w osoczu pozostaje stabilne: przez 11 godzin po przyjęciu tabletki stężenie trimetazydyny w osoczu jest równe lub wyższe niż 75% maksymalnego stężenia. Stan stężenia stacjonarnego osiągany jest najpóźniej po 60 godzinach. Spożycie pokarmu nie wpływa na charakterystykę farmakokinetyczną trimetazydyny.

Rozkład.

Objętość rozkładu wynosi 4,8 l/kg; wiązanie z białkami osocza jest niskie: według danych pomiarów in vitro – 16%.

Wydalanie.

Trimetazydyna jest wydalana głównie z moczem, przeważnie w niezmienionej formie. Okres półtrwania wynosi średnio 7 godzin u zdrowych młodych ochotników oraz 12 godzin u osób powyżej 65 roku życia. Pełne wydalanie trimetazydyny jest wynikiem głównie klirensu nerkowego, który bezpośrednio koreluje z klirens kreatyniny, oraz w mniejszym stopniu klirensu wątrobowego, który zmniejsza się z wiekiem.

Grupy specjalne pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku.

Przeprowadzono specjalne badanie kliniczne z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z zastosowaniem trimetazydyny 35 mg 2 razy na dobę. Analiza przeprowadzona metodą kinetyki populacyjnej wykazała zwiększenie stężenia w osoczu. U pacjentów w podeszłym wieku możliwe jest zwiększenie stężenia trimetazydyny z powodu wiekowego obniżenia funkcji nerek. Specjalne badanie farmakokinetyczne u pacjentów w wieku 75–84 lat lub ≥ 85 lat wykazało, że u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) stężenie trimetazydyny było wyższe odpowiednio o 1,0 i 1,3 razy w porównaniu z młodszy pacjentami (w wieku 30–65 lat) z umiarkowaną niewydolnością nerek.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek.

Stężenie trimetazydyny w osoczu zwiększa się średnio o 1,7 razy u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) oraz o 3,1 razy u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z prawidłową funkcją nerek. W tej populacji nie zaobserwowano żadnych dodatkowych zagrożeń bezpieczeństwa w porównaniu z populacją ogólną.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe stabilnej choroby wieńcowej u dorosłych, gdy leki przeciwwijątkowe pierwszego rzutu są niewystarczająco skuteczne lub są źle tolerowane.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze leku.
• Choroba Parkinsona, objawy parkinsonizmu, drżenie, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe związane z powyższym.
• Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie stwierdzono interakcji trimetazydyny z innymi lekami.

Szczególne środki ostrożności.

Nie należy stosować leku do kąpieli napadów dławicy piersiowej. Nie należy go również stosować w przypadku niestabilnej dławicy piersiowej lub zawału mięśnia sercowego jako leczenia pierwotnego na etapie przedszpitalnym ani w pierwszych dniach hospitalizacji.

W przypadku wystąpienia napadu niestabilnej dławicy piersiowej na tle trwającej terapii należy przeanalizować stan chorego i skorygować leczenie (terapię lekową oraz możliwość rewaskularyzacji).

Stosowanie leku może powodować lub nasilać objawy parkinsonizmu (drżenie, akinezję, nadmierny napięcie mięśniowe), które należy regularnie monitorować, szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym. W przypadkach wątpliwych pacjentów należy skierować do neurologa w celu odpowiedniego badania. W przypadku wystąpienia zaburzeń ruchowych, takich jak objawy parkinsonizmu, zespół niespokojnych nóg, drżenie, niestabilność chodu, należy przerwać stosowanie leku. Te przypadki występują rzadko i zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia – u większości pacjentów w ciągu 4 miesięcy od momentu przerwania przyjmowania trimetazydyny. Jeśli objawy parkinsonizmu utrzymują się ponad 4 miesiące po zakończeniu leczenia, należy skonsultować się z neurologiem.

Podczas stosowania leku możliwe są upadki związane z niestabilnością chodu lub z niskim ciśnieniem tętniczym, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwhypertensyjne (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z grupy ryzyka podwyższenia jego stężenia: u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (patrz sekcje „Farmakokinetyka” oraz „Sposób stosowania i dawki”) oraz u pacjentów w wieku powyżej 75 lat (patrzy sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Sportowcy.

Lek zawiera substancję czynną, która może spowodować pozytywny wynik testu antydopingowego.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak danych dotyczących stosowania trimetazydyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego toksycznego wpływu na układ rozrodczy. Niemniej, w celu uniknięcia jakiegokolwiek ryzyka, nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią.

Nie wiadomo, czy trimetazydyna lub jej metabolity przenikają do mleka matki. W celu uniknięcia jakiegokolwiek ryzyka dla noworodków/maluchów, nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Niepłodność.

Badania toksyczności reprodukcyjnej wykazały brak wpływu trimetazydyny na płodność samic i samców szczurów.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Według danych z badań klinicznych trimetazydyna nie wpływa na hemodynamikę, jednak w okresie postmarketingu odnotowano przypadki zawrotów głowy i senności (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony jest do stosowania doustnego.

Zalecana dawka wynosi 35 mg (1 tabletka) 2 razy dziennie, rano i wieczorem, podczas jedzenia.

Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić jego efekty, a w przypadku braku działania lek należy przerwać.

Grupy pacjentów szczególnej uwagi.

Pacjenci z niewydolnością nerek.

Pacjentom z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) zaleca się dawkę 35 mg (1 tabletka) dziennie rano podczas śniadania (patrz punkty „Farmakokinetyka” i „Szczególne środki ostrożności”).

Pacjenci w podeszłym wieku.

U pacjentów w podeszłym wieku możliwe jest podwyższenie stężenia trimetazydyny w osoczu z powodu wieku spowodowanego obniżenia funkcji nerek (patrz punkt „Farmakokinetyka”). Pacjentom z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) zaleca się dawkę 35 mg (1 tabletka) dziennie rano podczas śniadania. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy dobierać z ostrożnością (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”).

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania trimetazydyny u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Brak danych.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania trimetazydyną są ograniczone. W przypadku przedawkowania należy stosować leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

Poniższe działania niepożądane zostały uporządkowane według klas układów narządów według MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), nieczęsto (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).

Z układy nerwowego:

często – zawroty głowy, ból głowy; częstość nieznana – objawy parkinsonizmu (drżenie, akinezja, nadmierna napięcie mięśni), niestabilność chodu, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe związane z powyższym (zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia), zaburzenia snu (bezsenność, senność).

Z układy słuchu i przedsionkowego:

częstość nieznana – zawroty głowy (vertigo).

Z układy serca:

rzadko – kołatanie serca, ekstrasystolia, tachykardia.

Z układy naczyń:

rzadko – hipotensja tętnicza, hipotensja ortostatyczna, która może być związana z osłabieniem, zawrotami głowy lub upadkami (szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwhypertensyjne), zaczerwienienie twarzy.

Z układy pokarmowego:

często – ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności i wymioty; częstość nieznana – zaparcia.

Z układy wątrobowo-żółciowego:

częstość nieznana – zapalenie wątroby (hepatyt).

Z układy skóry i tkanki podskórnej:

często – wysypka, świąd, pokrzywka; częstość nieznana – ostra ogólnoustrojowa pustulopatia egzantematykoza, obrzęk naczynioruchowy (angioedema).

Z układy krwi i układu limfatycznego:

częstość nieznana – agranulocytoza, trombocytopenia, purpura trombocytopeniczna.

Ogólne:

często – osłabienie (astenia).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po dopuszczeniu do obrotu produktu leczniczego, jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w zastosowaniu leku. Osoby pracujące w systemie opieki zdrowotnej powinny zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

30 tabletek powlekanych o modyfikowanym uwalnianiu w blistrze; 2 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

UORLД MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.Ş., Turcja /
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S., Turkey.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul /
15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul.

Wnioskodawca.

UORLД MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.Ş., Turcja /
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S., Turkey.