TLEN MEDYCZNY GAZ

INSTRUKCJA dotyczāca stosowania leku. Tlen medyczny gaz (Medical oxygen gas)

Skład:

substancja czynna: tlen o zawartości objętościowej nie mniejszej niż 99,5%.

Postać farmaceutyczna. Gaz.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku, słabo rozpuszczalny w wodzie (około 1:32).

Grupa farmakoterapeutyczna. Gazy lecznicze. Kod ATX V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika. Tlen należy do grupy leków o działaniu antyhipoksyjnym i antyoksydacyjnym. Ma zdolność wiązania się z hemoglobiną krwi w płucach i w złożonej strukturze z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem przemian metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów w materiał energetyczny niezbędnym do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka. W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, wiążąc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatni etap oddychania — wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i tworzenia energii w komórkach, po czym tlen poprzez szereg przemian jest wydzielany z organizmu poprzez płuca w postaci związków, jako dwutlenek węgla (CO2).

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

Choroby towarzyszące hipoksji:

choroby narządu oddechowego:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• płuconożerstwo;

choroby układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedokrwienie wieńcowe.

Otrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Stosuje się również podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie powabitalnym.

Do przygotowania koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania. Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej tlenoterapii są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach epilepsji, zaburzenia przewodnictwa w rurkach słuchowych i kanałach łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki oskrzelowo-otrzewnowe, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. Nitraty, blokery adrenergiczne, antagoniści jonów wapnia, środki nootropowe sprzyjają bardziej ekonomicznemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu i tym samym zmniejszeniu hipoksji oraz zwiększeniu odporności organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności. U kobiet w okresie menstruacji stosować w razie konieczności zastosowania tlenu w ciężkich przypadkach niewydolności oddechowej pod kontrolą wskaźnika hemoglobiny.

Zaleca się stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią. Stosować w czasie ciąży po okresie 5 miesięcy z uwzględnieniem konieczności zastosowania tlenu w ciężkich przypadkach niewydolności oddechowej.

W czasie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy wstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób i dawki stosowania. W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski gumowe lub plastikowe podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej stosuje się specjalne gumowe lub plastikowe pojemniki (poduszki) napełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej tlenoterapii, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory tlenowe, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę znaną jako „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę należy podawać nawilżoną.

W przypadku tlenoterapii hiperbarycznej tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: miesza się tlen z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziołowymi.

Dzieci. Lek stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie. W przypadku przedawkowania możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane. U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, podwyższona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 18 miesięcy.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu zabezpieczonym przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych w temperaturze od –50 do +50 °C.

Nie dopuszczać kontaktu z ogniem otwartym, olejami i źródłami ciepła, upadkami i uderzeniami butli, gazownicą kriogeniczną.

Opakowanie. Gaz w butlach do gazu sprężonego o pojemności 1,5 l, 2 l, 3 l, 5 l, 10 l, 40 l, 50 l oraz z gazownicy kriogenicznej.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „MEDYKAŁ-HAZ”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności:

54000, obwód nikolajowski, miasto Nikołajów, ul. Nowozawodzka, 13B.

Data ostatniego przeglądu.