TLEN MEDYCZNY GAZ

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ zastosowania leczniczego leku TLEN MEDYCZNY GAZ (OXYGEN MEDICAL GAS)

SkÅ ad:

substancja czynna: tlen;

tlenu nie mniej niż 99,5%.

PostaÄ lekowa. Gaz.

GÅÅ wne wÅÅ civoÅ ci fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku, wspomaga spalanie bardziej energicznie niż powietrze. ÅÅ oÅ rozpuszcza siÄ w wodzie (w przybliÅ eniu 1 : 43). Rozpuszcza siÄ w 3,6 objÄ toÅ ci alkoholu 95%.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy medyczne. Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhipoksjantów i antyoksydantów. Ma zdolność wiązania się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci złożonego związku z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym elementem przemian metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów w materiał energetyczny niezbędnym do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka. W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, wiążąc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatni etap oddychania – wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i tworzenie energii w komórkach, następnie poprzez szereg przemian tlen wydzielany jest przez płuca w postaci związku jako dwutlenek węgla (CO2).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

choroby narządów oddechowych:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pnieumoskleroza;

choroby układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedokrwienie wieńcowe.

Otrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Zastosowanie podczas znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczynienia inhalacyjnego; w okresie pooperacyjnym.

Przygotowanie koktajli i pianek tlenowych.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej tlenoterapii są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach typu padaczkowego, zaburzenia przewodnictwa w rurach słuchowych i kanałach łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki opłucnowo-oskrzelowe, ciężkie formy nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Azotany, beta-blokery, antagoniści jonów wapnia oraz środki nootropowe sprzyjają bardziej oszczędnemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, poprawiają jego wykorzystanie, a tym samym zmniejszają hipoksję i zwiększają odporność organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować u kobiet w okresie menstruacji.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w czasie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej czujności i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się go w postaci inhalacji przez specjalne maski gumowe lub z tworzyw sztucznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do tlenoterapii hiperbarycznej, czyli podawania tlenu pod zwiększonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory barotlenowe, gdzie tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się go inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę znaną jako „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Przy tlenoterapii hiperbarycznej tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian – mieszaniny tlenu z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Preparat stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki.

Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększone wyschnięcie błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skontaktować się z lekarzem!

Okres ważności. 18 miesięcy.

Warunki przechowywania.

W temperaturze otoczenia, ale nie wyższej niż 45 ºC. Chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Nie dopuszczać do kontaktu z otwartym ogniem i źródłami ciepła. Chronić przed zanieczyszczeniem tłuszczami. Unikać upadków butli i uderzeń.

Opakowanie.

po 1 l, 2 l, 3 l, 4 l, 5 l, 6 l, 7 l, 8 l, 9 l, 10 l, 12 l, 40 l, 50 l w butlach oraz z gazifikatorów chłodnych kriogenicznych.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna „Lwowski Zakład Chemiczny”.

Adres. Ukraina, 79070, miasto Lwów, ul. Rakhivska 16.