TLEN MEDYCZNY GAZ

INSTRUKCJA
dotycząca stosowania leku w medycynie

Tlen medyczny gaz
(OXYGEN GAS MEDICAL)

Skład:

substancja czynna: tlen;

zawiera nie mniej niż 99,5 % tlenu.

Postać leku. Gaz.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku, wspomaga spalanie bardziej intensywnie niż powietrze, silny utleniacz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy medyczne.

Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Tlen należy do grupy leków antyhipoksyjnych i antyoksydantów. Ma zdolność wiązania się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci kompleksu z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem przemian metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów w materiał energetyczny niezbędnym do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka.

W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, wiążąc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawanie energii w komórkach, a następnie poprzez szereg przemian wydalany jest przez płuca w postaci związanego dwutlenku węgla (CO2).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

układu oddechowego:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pneumosklerozę;

układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedostateczność koronarna.

Intoksycje :

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• trującymi gazami.

Stosuje się podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie pooperacyjnym.

Stosuje się do przygotowywania koktajli i pianek tlenowych.

Przeciwwskazania.

Do hiperbarycznej tlenoterapii przeciwwskazaniami są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach padaczkowych, zaburzenia przewodności trąbek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki opłucnowo-oskrzelowe, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitraty, blokery receptorów adrenergicznych, antagoniści jonów wapnia, leki nootropowe sprzyjają oszczędniejszemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, jego lepszemu wykorzystaniu i tym samym zmniejszeniu hipoksji oraz zwiększeniu odporności organizmu na niedotlenienie.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Zalecane jest stosowanie z nawilżaczami.

Nie stosować w okresie menstruacyjnym.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w czasie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

Na czas stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób i dawki stosowania.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się jako inhalacje przez specjalne maski z gumy lub tworzywa sztucznego, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej stosuje się specjalne gumowe lub plastikowe pojemniki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej tlenoterapii, czyli podawania tlenu pod zwiększonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę znaną jako „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Podczas hiperbarycznej tlenoterapii tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli i pianek tlenowych: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Lek stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Reakcje niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszanie przypadków działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Termin ważności.

18 miesięcy.

Nie wolno stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednim światłem słonecznym, w temperaturze od –50 °C do
+50 °C. Nie dopuszczać kontaktu z otwartym ogniem i źródłami ciepła. Nie dopuszczać kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

40 l, 10 l, 5 l, 4 l, 3 l, 2 l, 1,5 l, 1 l w stalowych butlach.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Spółka komandytowa „TOO „Zaporoski Zakład Autogeniczny” i firma”.

Miejsce położenia producenta oraz jego adres siedziby działalności.

Ukraina, 69068, obwód zaporożski, miasto Zaporoże, ulica Iwanowa 20.