DENTINOX-GEL

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku DENTINOX-GEL N

Skład:

Substancje czynne: 1 g żelu zawiera: nalewki rumianku (Tinctura Matricariae) (1:5) (środek wyciągający – etanol 70 %) 150 mg, chlorowodorku lidokainy 3,4 mg, polidokanolu 600 (makrogolu laurylefrowego) 3,2 mg;

Substancje pomocnicze: propylenoglikol, ksylitol, roztwór sorbitolu 70 % (E 420), chlorek sodu, kwas edetynowy, karbomer (974P), wodorotlenek sodu, polisorbat 20, sacharyna sodowa, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Żel do dziąseł.

Główne właściwości fizykochemiczne: żel żółtego koloru o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki stosowane w stomatologii.

Kod ATC A01AD11.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Zastosowanie roślinnego składnika przeciwzapalnego – naparu z kwiatów rumianku oraz miejscowych środków znieczulających, lidokainy i polidokanolu 600 (makrogolu laurylefiru), w niskiej, specjalnie dobranej dawce dla dzieci, zapobiega powstawaniu bólu podczas przebijania się zębów mlecznych.

Napar z kwiatów rumianku : roślinny składnik przeciwzapalny. Chlorek lidokainy : miejscowy składnik przeciwbólowy i uspokajający, w skutecznej, ale bezpiecznej dawce (0,34%). Polidokanol 600 (makrogolu laurylefir): miejscowy składnik przeciwbólowy i uspokajający, który dobrze przylega do błony śluzowej jamy ustnej i wywiera długotrwałe działanie terapeutyczne.

Lek nie powoduje próchnicy zębów.

Farmakokinetyka

Nie była badana.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Do złagodzenia przebijania się zębów mlecznych (podrażnienie dziąseł, stan zapalny i ból).

Przeciwwskazania.

Przypadki podwyższonej wrażliwości na rumianek lub inne rośliny z rodziny astrowatych, lidokainę lub podobne leki przeciwbólowe miejscowe (typ amidowy), podwyższona wrażliwość na jakiekolwiek inne składniki preparatu.

Uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej.

Ze względu na zawartość sorbitolu, preparatu nie należy stosować u pacjentów z wrodzoną podwyższoną wrażliwością na fruktozę.

Szczególne środki ostrożności.

Unikać dostania się do oczu. Nie należy przekraczać zalecanej dawki bez konsultacji z lekarzem. Należy unikać dostania się leku na otwarte rany. Ręce należy dokładnie umyć po nałożeniu żelu. Preparat może powodować zdrętwienie języka, dlatego po zastosowaniu żelu należy ostrożnie spożywać pokarmy i napoje.

W przypadku wystąpienia silnego zaczerwienienia lub obrzęku dziąseł lub poważnych dolegliwości towarzyszących należy skonsultować się z lekarzem.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nieznane. W razie konieczności jednoczesnego stosowania innych leków należy skonsultować się z lekarzem.

Особliwości stosowania.

Propylenoglikol

Dentinox-Gel zawiera propylenoglikol. W przypadku miejscowego stosowania w jamie ustnej lek może powodować podrażnienie błony śluzowej dziąseł.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek stosuje się wyłącznie u dzieci. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Lek stosuje się wyłącznie u dzieci. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na reakcje psychomotoryczne.

Sposób stosowania i dawki

Przy pierwszych objawach przebijania się zębów należy kropelkę żelu wielkości groszku nałożyć na dziąsła w miejscu przebijania się zęba palcem lub patyczkiem z waty i delikatnie wmasować. Aplikację należy powtarzać 2–3 razy na dobę, szczególnie po posiłkach i przed snem.

Dentinox-Gel stosuje się podczas przebijania się zębów mlecznych, a także przy przebijaniu się zębów stałych.

Dzieci

Lek stosuje się wyłącznie u dzieci.

Przedawkowanie

Przy przestrzeganiu zaleceń co do stosowania nie odnotowano przypadków przedawkowania. Nie zaobserwowano przypadków zatrucia.

Niepożądane działania.

Przejściowe, lekkie uczucie pieczenia, podrażnienie, zaczerwienienie. Możliwe wystąpienie reakcji alergicznych, w tym kontaktowych reakcji alergicznych, wysypek skórnych, świądu, obrzęku angioneurotycznego. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych reakcji należy przerwać stosowanie leku i koniecznie skonsultować się z lekarzem.