AMERTIL®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Amertil®

Skład:

substancja czynna: cetirizine;

1 tabletka zawiera 10 mg cytryzyny dwuchlorku;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokryształowa, skrobia żelatynowana, crospovidon, stearynian magnezu, hydroksypropyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol 400.

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane, białego koloru, z ryflowaną linią po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny.

Kod ATC R06A E07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cetyryzyna, metabolit hydroksyzyny powstający w organizmie człowieka, jest silnym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1. Badania wiązania z receptorem in vitro nie wykazały powinowactwa do innych receptorów H1.

Wykazano, że oprócz działania antyhistaminowego cetyryzyna wykazuje działanie przeciwalergiczne: w dawce 10 mg 1–2 razy na dobę hamuje późną fazę mobilizacji eozynofilów w skórze i spojówce u pacjentów z zapaleniem skóry atopowym, u których przeprowadzono próbę prowokacyjną w celu wywołania reakcji alergicznej.

Cetyryzyna w dawkach 5 mg i 10 mg tłumi reakcje alergiczne skóry wywołane wysokimi stężeniami histaminy w skórze, jednak nie stwierdzono korelacji z efektywnością terapii.

W badaniu przeprowadzonym wśród dzieci w wieku od 5 do 12 lat nie zaobserwowano przyzwyczajenia do działania przeciwhistaminowego (tłumienia reakcji alergicznych skóry) cetyryzyny. Po przerwaniu leczenia po wcześniejszym stosowaniu dawek podawanych wielokrotnie, reakcja skóry na histaminę zazwyczaj wracała do normy w ciągu 3 dni.

W badaniu z udziałem pacjentów z alergicznym nieżytą nosa i jednoczesną astmą oskrzelową o lekkim lub umiarkowanym nasileniu, cetyryzyna w dawce 10 mg 1 raz na dobę zmniejszała objawy nieżytu nosa, nie wpływając jednocześnie na funkcję płuc. Badanie to potwierdza bezpieczeństwo stosowania cetyryzyny u pacjentów z alergią i astmą oskrzelową o lekkim lub umiarkowanym nasileniu.

Cetyryzyna podawana w wysokiej dawce 60 mg przez 7 dni nie powodowała statystycznie istotnego wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG.

Wykazano, że w zalecanych dawkach cetyryzyna poprawia jakość życia pacjentów z rokowym i sezonowym alergicznym nieżytami nosa.

Farmakokinetyka.

Maksymalne stężenie w stanie stacjonarnym wynosi około 300 ng/ml i osiągane jest po 1 ± 0,5 godz. Po przyjmowaniu cetyryzyny w dawce dobowej 10 mg przez 10 dni nie obserwowano kumulacji.

Spożycie posiłku nie zmniejsza stopnia absorpcji cetyryzyny, jednak spowalnia jej szybkość. Bioavailability cetyryzyny w postaci roztworu, kapsułek lub tabletek jest taka sama.

Udawany wolumen rozkładu wynosi 0,5 l/kg, a wiązanie cetyryzyny z białkami osocza krwi – 93 ± 0,3 %. Cetyryzyna nie wpływa na wiązanie warfaryny z białkami osocza krwi.

Cetyryzyna nie ulega istotnemu metabolizmowi presystemowemu. Około 2/3 substancji wydzielane jest z moczem w niezmienionej postaci. Okres półwydalenia wynosi około 10 godzin.

W zakresie dawek od 5 do 60 mg farmakokinetyka cetyryzyny jest liniowa.

Osobne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 10 mg okres półwydalenia wydłużał się o około 50%, a klirens obniżał się o około 40% u osób starszych w porównaniu z młodszy. Obniżenie klirensu cetyryzyny u ochotników w podeszłym wieku było związane ze zmniejszoną funkcją nerek.

Dzieci: okres półwydalenia cetyryzyny wynosił około 6 godzin u dzieci w wieku 6–12 lat. U dzieci poniżej 7 roku życia oraz u dzieci w wieku od 6 do 24 miesięcy ten parametr skrócił się do 3,1 godziny.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek: farmakokinetyka leku była podobna u pacjentów z łagodnym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny powyżej 40 ml/min) i u zdrowych ochotników. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek obserwowano trzykrotne wydłużenie okresu półwydalenia i 70% spadek klirensu w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. U pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny 7 ml/min), po podaniu doustnie 10 mg cetyryzyny, obserwowano trzykrotne wydłużenie okresu półwydalenia i 70% spadek klirensu w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Cetyryzyna słabo wydala się podczas hemodializy. Pacjentom z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem funkcji nerek należy dostosować dawkowanie leku.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby: u pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby (cyróza hepatocelularna, cholestatyczna i żółciowa) po przyjęciu 10 lub 20 mg cetyryzyny w formie dawki pojedynczej obserwowano wydłużenie okresu półwydalenia o 50% i spadek klirensu o 40% w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby jest konieczne tylko wtedy, gdy u tych pacjentów występuje jednocześnie zaburzenie funkcji nerek.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie objawowe objawów nosowych i ocznych sezonowego oraz przewlekłego nieżytu alergicznego, przewlekłego pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na cetiryzynę, na dowolny inny składnik leku, na hydroksyzynę lub na dowolne pochodne piperazyny w wywiadzie. Ciężkie zaburzenia czynności nerek przy klirensie kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania farmakokinetycznej interakcji przeprowadzono dla cetiryzyny z pseudofedryną, cytydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azitromycyną – nie zaobserwowano interakcji farmakokinetycznych. W badaniu wielokrotnego stosowania teofiliny (400 mg 1 raz na dobę) i cetiryzyny zaobserwowano nieznaczne (16%) zmniejszenie klirensu cetiryzyny, podczas gdy dystrybucja teofiliny nie była zaburzana przy jednoczesnym przyjmowaniu cetiryzyny.

W badaniach stosowania cetiryzyny z cytydyną, glipezydem, diazepamem i pseudofedryną nie wykazano dowodów niepożądanych interakcji farmakodynamicznych.

W badaniach stosowania cetiryzyny z azitromycyną, erytromycyną, ketokonazolem, teofiliną i pseudofedryną nie wykazano dowodów niepożądanych klinicznych interakcji. Ponadto jednoczesne stosowanie cetiryzyny z makrolidami lub ketokonazolem nigdy nie prowadziło do klinicznie istotnych zmian na EKG.

W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cetiryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cetiryzynę zwiększyła się o około 40%, podczas gdy dystrybucja rytonawiru była nieco zaburzona (–11%) przy jednoczesnym przyjmowaniu cetiryzyny.

Objętość absorpcji cetiryzyny nie zmniejsza się przy podawaniu z posiłkiem, choć wskaźnik absorpcji opóźnia się o 1 godzinę.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania leku.

Jednoczesne przyjmowanie leku z alkoholem lub innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy może powodować dodatkowe pogorszenie uwagi i zaburzenia sprawności, mimo że cetiryzyna nie potencjuje działania alkoholu (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l).

Właściwości stosowania.

Z ostrożnością stosować u pacjentów skłonnych do zatrzymania moczu (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego, przerost prostaty), ponieważ cetiryzyna zwiększa ryzyko wystąpienia zatrzymania moczu.

Zaleca się ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z epilepsją oraz pacjentom z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych.

Leki przeciwhistaminowe tłumią skórną próbę alergiczną, dlatego przed jej wykonaniem należy przerwać przyjmowanie leku na 3 dni (okres eliminacji).

Z ostrożnością stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana korekta dawkowania) oraz u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). Dawkę dobową należy zmniejszyć o połowę u chorych z niewydolnością nerek i wątroby.

Preparat zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować u chorych z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub z zespołem malabsorpcji glukozy-galaktozy.

Świąd i/lub pokrzywka mogą wystąpić po przerwaniu stosowania cetiryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być konieczne ponowne podanie leku po jego przerwaniu. Powtórne rozpoczęcie leczenia możliwe jest dopiero po ustąpieniu objawów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak wystarczających danych dotyczących wpływu leku w czasie ciąży. Lek należy przepisywać kobietom w ciąży z ostrożnością tylko w przypadkach, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią.

Cetiryzyna przenika do mleka matki w stężeniach wynoszących 25–90% stężenia we krwi, w zależności od czasu po podaniu leku. Dlatego należy z ostrożnością przepisywać lek kobietom karmiącym piersią.

Plodność.

Zgodnie z ograniczonymi danymi nie stwierdzono szkodliwego wpływu na płodność człowieka. W badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano szkodliwego wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.

Obiektywne oceny zdolności do prowadzenia samochodu, latencji snu oraz zdolności do pracy na taśmie produkcyjnej nie wykazały klinicznie istotnego wpływu przy stosowaniu leku w zalecanej dawce 10 mg.

Pacjentom, którzy prowadzą pojazdy, wykonują potencjalnie niebezpieczną pracę lub obsługują zmechanizowane urządzenia, nie należy przekraczać zalecanych dawek i należy wziąć pod uwagę indywidualną reakcję organizmu na lek.

U wrażliwych pacjentów jednoczesne przyjmowanie leku z innymi środkami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy może powodować dodatkowe pogorszenie koncentracji uwagi.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie.

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 mg 2 razy na dobę (½ tabletka 2 razy na dobę).

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: 10 mg 1 raz na dobę (1 tabletka 1 raz na dobę).

Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody.

Pacjenci w podeszłym wieku. Dawkę leku u pacjentów w podeszłym wieku przy prawidłowej czynności nerek nie należy zmniejszać.

Pacjenci z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Brak danych dotyczących stosunku skuteczności do bezpieczeństwa u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Ponieważ cetiryzyna jest wydalana głównie z moczem (patrz rozdział „Właściwości farmakologiczne”), w przypadkach, gdy nie można zastosować innej metody leczenia, odstępy między dawkami należy ustalać indywidualnie. Dawkę leku należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą. Aby korzystać z niniejszej tabeli dawkowania, należy obliczyć klirens kreatyniny (KK) pacjenta w ml/min. KK (ml/min) można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl), stosując następujący wzór:

[140 – wiek (w latach)] × masa ciała (kg)

KK = −−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−− (× 0,85 dla kobiet)

72 × stężenie kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl)

Tabela 1

Dostosowanie dawki u dorosłych pacjentów z zaburzeniem czynności nerek

Dzieciom z niewydolnością nerek dawkę należy dobrać indywidualnie, uwzględniając wartość klirensu nerkowego, wiek oraz masę ciała.

Pacjenci z niewydolnością wątroby. U pacjentów z samą niewydolnością wątroby nie ma potrzeby dostosowywania dawki.

Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek. Zalecane jest dostosowanie dawki.

Długość trwania leczenia określa lekarz indywidualnie, w zależności od przebiegu choroby.

Dzieci.

Lek wskazany jest u dzieci od 6. roku życia. Nie zaleca się stosowania leku w postaci tablet pokrytych otoczką u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie umożliwia doboru odpowiedniej dawki.

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy przedawkowania ceteryzyny są głównie związane z wpływem na ośrodkowy układ nerwowy lub przejawami przypominającymi działanie antycholinergiczne.

Do niepożądanych zdarzeń obserwowanych po przyjęciu dawki co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową należą: dezorientacja, biegunka, zawroty głowy, zwiększona zmęczalność, ból głowy, osłabienie, midriaza, świąd, niepokój, działanie sedytywne, senność, stupor, tachykardia, drżenie i zatrzymanie oddawania moczu.

Leczenie. Nie znane jest specyficzne przeciwtrucie na cetiryzynę. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe lub wspierające. Po przyjęciu leku należy jak najszybciej przepłukać żołądek. Usunięcie cetiryzyny za pomocą dializy jest nieskuteczne.

Efekty uboczne.

Cetyryzyna stosowana w zalecanych dawkach wykazuje niewielki wpływ uboczny na ośrodkowy układ nerwowy, obejmujący senność, zwiększoną zmęczalność, zawroty głowy oraz ból głowy. W niektórych przypadkach donoszono o paradoksalnej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego.

Chociaż cetyryzyna jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1 i wykazuje prawie brak działania antycholinergicznego, odnotowano pojedyncze przypadki wystąpienia trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oka oraz suchości w ustach.

Zgłoszono przypadki zaburzeń funkcji wątroby, charakteryzujących się podwyższonymi poziomami enzymów wątrobowych, towarzyszącymi podwyższeniu stężenia bilirubiny. Stan ten zazwyczaj normalizował się po odstawieniu leku.

Badania kliniczne

Dostępne są dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny u ponad 3200 badanych uczestniczących w podwójnych, ślepych, kontrolowanych badaniach porównujących cetyryzynę z placebo lub innymi lekami przeciwhistaminowymi w dawce zalecanej (10 mg cetyryzyny dziennie).

Na podstawie podsumowania tych danych, w wyniku badań z kontrolą placebo, zgłaszano wystąpienie działań niepożądanych podczas stosowania cetyryzyny w dawce 10 mg z częstością występowania 1,0% lub wyższą (tabela 2).

Tabela 2

Chociaż ze statystycznego punktu widzenia senność występowała częściej niż w grupie placebo, w większości przypadków była łagodna lub umiarkowana. Jak podczas przeprowadzania innych badań, wyniki badań obiektywnych potwierdziły, że przyjmowanie zalecanej dawki dobowej nie powoduje negatywnego wpływu na codzienne funkcjonowanie u zdrowych badanych.

Tabela 3

Niepożądane reakcje o częstości występowania 1 % i więcej u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat podczas przeprowadzania badań klinicznych kontrolowanych placebo

Obserwacje po wprowadzeniu leku na rynek

Oprócz działań niepożądanych zgłaszanych podczas badań klinicznych i wymienionych powyżej, po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano następujące działania niepożądane.

Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku na rynek wymieniono poniżej według klasyfikacji wg układów narządów (system MedDRA) oraz częstości występowania.

Dane dotyczące częstości występowania określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie istniejących danych).

Tabela 4

Opis pojedynczych działań niepożądanych

Zgłaszano świąd (silny świąd) i/lub pokrzywkę po odstawieniu cetiryzyny.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

7 tabletek w blistrze, 1 blister w pudełku kartonowym.

10 tabletek w blistrze, 1 lub 2 lub 3 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

Biofarm Ltd.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Wałbrzyska 13, 60-198 Poznań, Polska.