TLEN MEDYCZNY GAZ

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku Tlen medyczny gaz (OXYGEN MEDICAL GASEOUS)

Skład:

substancja czynna: tlen nie mniej niż 99,5%.

Postać leku. Gaz.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy lecznicze. Kod ATX V03AN01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhypoksymicznych i antyoksydantów. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci związku kompleksowego z hemem jest przenoszony do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem w przemianach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów na materiał energetyczny niezbędnego do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka. W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie tlen jest transportowany do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawanie energii w komórkach, po czym w wyniku szeregu przemian jest wydzielany przez płuca w postaci połączonej jako dwutlenek węgla (CO₂).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

Choroby narządów oddechowych:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pneumoskleroza.

Choroby układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedokrwienie wieńcowe.

Zatrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Stosuje się również podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczynienia inhalacyjnego; w okresie powabulacyjnym.

Do przygotowywania koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej oksygenacji są ostre choroby układu oddechowego, występowanie w wywiadzie napadów typu padaczkowego, zaburzenia przepuszczalności trąbek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe z otoczeniem zewnętrznym, obecność jam w płucach, przetok oskrzelowo-opłucnowych, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen. Okres menstruacyjny, ciąża powyżej 5 miesięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitraty, blokery receptorów adrenergicznych, antagoniści jonów wapnia, środki nootropowe sprzyjają bardziej ekonomicznemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu i tym samym zmniejszeniu hipoksji oraz zwiększeniu odporności organizmu na niedostatek tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować u kobiet w okresie menstruacji.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w okresie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy wstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się go w postaci inhalacji przez specjalne maski z gumy lub mas plastycznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) napełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do tzw. hiperbarycznej oxygenacji, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory barokamery, gdzie tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się go inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% objętościowych, w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę zwaną „karbogenem”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Podczas hiperbarycznej oxygenacji tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Lek stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Nadawka.

Objawy: przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki.

Leczenie: terapia objawowa.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększone wysychanie błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem!

Zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych: personel medyczny powinien zgłaszać wszystkie podejrzane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności.

18 miesięcy.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, w temperaturze nie wyższej niż +50 °C. Nie dopuszczać kontaktu z ogniem otwartym i źródłami ciepła. Nie dopuszczać kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

Gaz pod ciśnieniem 14,7 ± 0,5 MPa w butlach stalowych o pojemności 40 l (dm³). Butle pomalowane na niebiesko z czarnym napisem „Tlen medyczny”. Na każdej butli znajduje się etykieta z informacją o składzie, numerze serii/partii, dacie produkcji.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

PRYWATNE TOWARZYSTWO AKCYJNE „MARIUPOLSKIE ZAKŁADY METALURGICZNE IMIENIA IŁŁICZA”

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 87504, obwód donieckie, miasto Mariupol, ulica Łewczenki, 1.