TLEN MEDYCZNY GAZ

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leczniczego leku Tlen medyczny gaz (OXYGEN MEDICAL GAS)

Sk³ad:

substancja czynna: tlen nie mniej ni¿ 99,5%.

Postaæ farmaceutyczna. Gaz.

G³ówne w³aœciwoœci fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku. S³abo rozpuszczalny w wodzie (oko³o 1:43).

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy lecznicze. Kod ATC V03AN01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhipoksjantów i antyoksydantów. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci kompleksu z hemem jest przenoszony do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym składnikiem w przemianach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów na materiał energetyczny niezbędnego do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka. W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatni etap oddychania — wykorzystanie tlenu w utlenianiu biologicznym i tworzenie energii w komórkach, a następnie po serii przemian wydalany jest przez płuca w postaci połączonej jako dwutlenek węgla (CO₂).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

Choroby narządów oddechowych:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pnieumoskleroza.

Choroby układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedostateczność wieńcowa.

Zatrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Stosuje się również podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie popooperacyjnym.

Do przygotowywania koktajli tlenowych, pian.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej tlenoterapii są ostre choroby układu oddechowego, występowanie w wywiadzie napadów typu padaczkowego, zaburzenia przewodnictwa rurek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe z otoczeniem zewnętrznym, obecność jam w płucach, przetok oskrzelowo-płucnych, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Azotany, blokerzy betaadrenergiczni, antagoniści jonów wapnia, środki nootropowe sprzyjają bardziej ekonomicznemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu i tym samym zmniejszają hipoksję oraz zwiększają odporność organizmu na niedostatek tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować kobietom w okresie menstruacji.

Zalecane stosowanie w połączeniu z nawilżaczami.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w okresie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski z gumy lub mas plastycznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej oraz w domu najczęściej stosuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) napełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej oksygenacji, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę zwaną „karbogenem”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Przy hiperbarycznej oksygenacji tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Środek leczniczy stosuje się w praktyce pediatrycznej.

Nadmierna dawka.

Objawy: przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki.

Leczenie: terapia objawowa.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększone wysychanie błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skontaktować się z lekarzem!

Okres ważności.

18 miesięcy.

Nie wolno stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, w temperaturze nie wyższej niż +50 °C. Nie dopuszczać do kontaktu z otwartym ogniem i źródłami ciepła. Nie dopuszczać do kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

Gaz pod ciśnieniem 14,7 ± 0,5 MPa w stalowych butlach o pojemności 40 l (dm³). Możliwe napełnienie butli o pojemności 2 l, 5 l, 10 l. Butle pomalowane na niebieski lub błękitny kolor z napisem czarnym literom „Tlen medyczny”. Na każdej butli znajduje się etykieta z podaniem składu, numeru serii/partii, daty produkcji.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent.

PRYWATNE SPÓŁKA AKCYJNA „SEWERODONECKIE ZJEDNOCZENIE AZOT”.

Adres siedziby. 93403, obwód ługański, miasto Seweroдонецк, ulica Piwowarowa, dom 5.