PROPOFOL-LIPURO 1 %

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego PROPANOLOF-LIPURO 1 % (PROPOFOL®-LIPURO 1 %)

Skład:

substancja czynna: propofol;

1 ml emulsji zawiera 10 mg propofolu;

1 ampułka (20 ml) zawiera 200 mg propofolu;

1 fiolka (50 ml) zawiera 500 mg propofolu;

1 fiolka (100 ml) zawiera 1000 mg propofolu;

substancje pomocnicze: olej sojowy, trójglicerydy o średniej długości łańcucha, gliceryna, fosfolipidy z żółtka jaja kurzego do wstrzykiwań, oleinian sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Emulsja do wlewu.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: biała, mleczna emulsja typu „olej w wodzie”, praktycznie pozbawiona widocznych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki do znieczulenia ogólnego. Propofol.

Kod ATC N01A X10.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Po wewnątrzżylnym podaniu Propofol-Lipuro 1 % efekt sedacyjny rozpoczyna się szybko. W zależności od szybkości podania, czas do indukcji narkozy wynosi od 30 do 40 sekund. Działanie po jednorazowym podaniu bolusowym jest krótkotrwałe ze względu na szybki metabolizm i eliminację (4–6 minut).

Właściwości farmakodynamiczne

Przy przestrzeganiu zalecanego schematu dawkowania nie obserwowano klinicznie istotnego nagromadzenia się propofolu po powtarzanych wstrzyknięciach bolusowych ani po infuzji.

Pacjenci szybko odzyskują przytomność.

Podczas indukcji narkozy czasem występuje bradykardia i hipotensja, prawdopodobnie z powodu niedostatecznej aktywności wazolitycznej. Stan układu sercowo-naczyniowego zazwyczaj normalizuje się podczas utrzymywania narkozy.

Dzieci

Ograniczone dane badań dotyczące trwania narkozy opartej na propofolu u dzieci wskazują, że bezpieczeństwo i skuteczność nie zmieniają się przy trwaniu narkozy do 4 godzin. Dane literaturowe świadczą o możliwości przeprowadzania u dzieci długotrwałych procedur bez zmian bezpieczeństwa lub skuteczności.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po wewnątrzżylnym podaniu około 98 % propofolu wiąże się z białkami osocza krwi.

Rozkład

Po wewnątrzżylnym podaniu bolusowym początkowy poziom propofolu we krwi szybko spada ze względu na szybki rozkład do różnych kompartmentów (faza α). Okres półtrwania wynosi 2–4 minuty.

Podczas eliminacji spadek stężenia we krwi zachodzi wolniej. Okres półtrwania w fazie β wynosi od 30 do 60 minut. Następnie pojawia się trzeci głęboki kompartment, reprezentujący ponowny rozkład propofolu z tkanek o słabej perfuzji.

Objętość rozkładu centralnego zawiera się w granicach 0,2–0,79 l/kg masy ciała, objętość rozkładu w stanie ustalonym – w granicach 1,8–5,3 l/kg masy ciała.

Biotransformacja

Propofol metabolizowany jest głównie w wątrobie, tworząc glukuronidy propofolu oraz glukuronidy i koniugaty siarczanowe odpowiedniego chinolu. Wszystkie metabolity są nieaktywne.

Eliminacja

Propofol szybko wydala się z organizmu (klirens całkowity wynosi około 2 l/min). Klirens odbywa się poprzez procesy metaboliczne, głównie w wątrobie, gdzie zależy od przepływu krwi.

Klirens jest wyższy u pacjentów w wieku dziecięcym w porównaniu z dorosłymi. Około 88 % podanej dawki wydala się z moczem w postaci metabolitów. Tylko 0,3 % wydala się z moczem w niezmienionej postaci.

Dzieci

Po wewnątrzżylnym podaniu jednorazowej dawki 3 mg/kg klirens propofolu na 1 kg masy ciała wzrasta z wiekiem według następującej zasady: średni klirens jest znacznie niższy u noworodków w wieku < 1 miesiąca (n = 25) (20 ml/kg/min) w porównaniu z dziećmi starszymi (n = 36, zakres wieku – 4 miesiące – 7 lat). Ponadto u noworodków klirens charakteryzuje się dużą zmiennością indywidualną (zakres 3,7–78 ml/kg/min). Ze względu na te ograniczone dane badań klinicznych wskazujące na znaczną zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Średni klirens propofolu u dzieci starszych po jednorazowym podaniu bolusowym dawki 3 mg/kg wynosił: 37,5 ml/kg/min (4–24 miesiące) (n = 8), 38,7 ml/kg/min (11–43 miesiące) (n = 6), 48 ml/kg/min (1–3 lata) (n = 12), 28,2 ml/kg/min (4–7 lat) (n = 10) w porównaniu z 23,6 ml/kg/min u dorosłych (n = 6).

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Opublikowane dane badań na zwierzętach (w tym na naczelnymi), w których stosowano dawki powodujące narkozę lekkiego lub średniego stopnia, wskazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do utraty rozwijających się komórek mózgu, co może skutkować trwałym niedoborem poznawczym. Kliniczne znaczenie tych danych przedklinicznych jest nieznane.

Opublikowane wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wykazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do rozległej utraty neuronów i oligodendrocytów w rozwijającym się mózgu, a także do zmian morfologii synaps i neurogenezy. Na podstawie porównań danych uzyskanych u różnych gatunków ustalono, że ryzyko rozwoju takich zmian koreluje według przypuszczeń z ekspozycją w III trymestrze ciąży i w pierwszych kilku miesiącach życia, ale może utrzymywać się do około trzeciego roku życia u człowieka.

U noworodków naczelnych ekspozycja na narkozę do 3 godzin w trybie zapewniającym lekką anestezję chirurgiczną nie prowadziła do wzrostu utraty komórek neuronalnych, natomiast tryby narkozy trwające 5 godzin lub dłużej powodowały taki wzrost. Dane dotyczące wpływu na płód i noworodki u gryzoni i naczelnych wskazują, że utrata neuronów i oligodendrocytów wiąże się z lekkim, ale trwałym niedoborem poznawczym dotyczącym uczenia się i pamięci. Kliniczne znaczenie tych danych przedklinicznych jest nieznane, dlatego lekarze powinni brać pod uwagę korzyści wynikające z odpowiedniej narkozy u dzieci do 3 roku życia oraz u ciężarnych kobiet wymagających zabiegu chirurgicznego, a także potencjalne ryzyko wskazane przez dane przedkliniczne.

Propofol jest lekiem, dla którego zgromadzono znaczne doświadczenie kliniczne. Wszystkie niezbędne informacje dla lekarza przepisującego lek zawarte są w skróconej charakterystyce produktu leczniczego.

Dane kliniczne

Wskazania

Do krótkotrwałej ogólnej anestezji. Lek podaje się dożylnie w celu:

• indukcji i utrzymania ogólnej anestezji u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji pacjentów w wieku powyżej 16 roku życia poddawanych sztucnej wentylacji płuc w oddziałach intensywnej terapii (IT);
• sedacji podczas wykonywania zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych, samodzielnie lub w połączeniu z lekami stosowanymi w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”.

Propofol-Lipuro 1 % zawiera olej sojowy, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję.

Propofol-Lipuro 1 % nie może być stosowany w celu sedacji pacjentów w wieku ≤ 16 lat przebywających na oddziale intensywnej terapii. Bezpieczeństwo i skuteczność w tych grupach wiekowych nie zostały potwierdzone (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Wiek dziecięcy do 1 miesiąca życia jest zawsze przeciwwskazaniem.

Szczególne środki ostrożności

Z należytą ostrożnością należy leczyć pacjentów z chorobą mitochondrialną. U tych pacjentów może dojść do nasilenia tej choroby podczas znieczulenia, zabiegu chirurgicznego lub leczenia na oddziale intensywnej terapii. U takich pacjentów zaleca się utrzymanie normotermii, dostarczanie węglowodanów i odpowiednie nawodnienie. Wczesne objawy nasilenia choroby mitochondrialnej i wczesne objawy „zespółu infuzji propofolu” mogą być podobne.

Propofol-Lipuro 1 % nie zawiera środków konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym, dlatego nie zapobiega wzrostowi mikroorganizmów.

Po otwarciu ampułki lub naruszeniu uszczelnienia fiolki, propofol należy pobrać w sposób bezpylny do sterylnej strzykawki lub systemu do wstrzykiwania bezpośrednio po otwarciu. Wprowadzanie leku należy rozpocząć natychmiast. Propofol i sprzęt do infuzji należy przechowywać w warunkach bezpylnych przez cały czas trwania infuzji. Wszystkie dodatkowe ciecze infuzyjne dodawane do propofolu w systemie infuzyjnym należy podawać w pobliżu kaniuli.

Propofol-Lipuro 1 % nie należy stosować w systemach z filtrem mikrobiologicznym.

Propofol-Lipuro 1 % oraz każda strzykawka z propofolem przeznaczone są do jednorazowego użytku dla jednego pacjenta. Zgodnie z ustalonymi wytycznymi dla innych emulsji lipidowych, czas trwania jednej infuzji propofolu nie powinien przekraczać 12 godzin. Po zakończeniu procedury lub po 12 godzinach infuzji, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej, zbiornik z propofolem i system infuzyjny należy zutylizować i w razie potrzeby wymienić.

Ostrzeżenia szczególne dotyczące utylizacji i innych form postępowania

Wszelkie niewykorzystane leki lub materiały zużyte należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Tylko do jednorazowego użytku. Wszelkie pozostałości po pierwszym użyciu należy zutylizować, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Przed użyciem ampułki lub fiolki należy wstrząsnąć. Jeśli po wstrząśnięciu widać dwa warstwy w ampułce lub fiolce, leku nie wolno stosować.

Propofol-Lipuro 1 % można mieszać tylko z następującymi lekami: roztworem glukozy do wlewu 50 mg/ml (5 % m/v), roztworem chlorku sodu do wlewu 9 mg/ml (0,9 % m/v) lub mieszaniną roztworu chlorku sodu 1,8 mg/ml (0,18 % m/v) i roztworu glukozy 40 mg/ml (4 % m/v), a także z roztworem lidokainy do wstrzykiwań (1 %) niezawierającym środków konserwujących (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, „Infuzja rozcieńczonego Propofol-Lipuro 1 %”).

Dopuszcza się jednoczesne podawanie Propofol-Lipuro 1 % z roztworem glukozy do wlewu 50 mg/ml (5 % m/v) lub roztworem chlorku sodu do wlewu 9 mg/ml (0,9 % m/v) lub mieszaniną roztworu chlorku sodu 1,8 mg/ml (0,18 % m/v) i roztworu glukozy 40 mg/ml (4 % m/v) za pomocą konektora Y, możliwie najbliżej miejsca wstrzyknięcia.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji

Propofol stosowano razem z znieczuleniem podpajęczynówkowym i zewnątrzopajęczynówkowym, a także z szeroko stosowanymi lekami stosowanymi w premedykacji, lekami blokującymi przewodzenie nerwowo-mięśniowe, lekami wziewnymi i analgetykami; nie zaobserwowano niezgodności farmakologicznej. Niższe dawki propofolu mogą być wymagane, jeśli ogólną anestezję lub sedację stosuje się jako uzupełnienie metod znieczulenia regionalnego.

Jednoczesne stosowanie innych depresyjnych dla OUN leków, takich jak leki stosowane w premedykacji, leki wziewne, leki przeciwbólowe, może nasilać sedyacyjny, znieczulający i hamujący oddychanie oraz układ krążenia efekt propofolu.

Przypadki nasilonego hipotensji obserwowano u pacjentów stosujących rifampicynę, którym podano propofol.

Efekt hipotensyjny Propofol-Lipuro 1 % może być nasilany przy jednoczesnym stosowaniu opioidowych analgetyków. Ten efekt może być bardziej nasilony u pacjentów w podeszłym wieku i przy stosowaniu takich środków jak alfentanil do infuzji.

U pacjentów przyjmujących walproiany obserwowano potrzebę zmniejszenia dawek propofolu. Przy jednoczesnym stosowaniu należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Zaobserwowano potrzebę mniejszych dawek propofolu u pacjentów otrzymujących midazolam. Jednoczesne stosowanie propofolu i midazolamu może prowadzić do nasilenia sedyacji i hamowania oddychania. Przy współczesnym stosowaniu należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania

Propofol powinien podawać wykwalifikowany specjalista w dziedzinie anestezjologii (lub, w razie potrzeby, lekarz z doświadczeniem w opiece nad pacjentami w oddziale intensywnej terapii).

Pacjenci powinni być stale monitorowani, a wszystkie niezbędne wyposażenie do utrzymania drożności dróg oddechowych, sztucznej wentylacji płuc, wzbogacania tlenem oraz inne środki resuscytacyjne muszą być łatwo dostępne w każdej chwili. Propofolu nie powinna podawać osoba wykonująca procedurę diagnostyczną lub chirurgiczną.

Zgłaszano przypadki nadużywania propofolu i uzależnienia od propofolu, głównie wśród pracowników medycznych.

Podobnie jak w przypadku innych środków znieczyniających ogólnie, podawanie propofolu bez zapewnienia drożności dróg oddechowych może prowadzić do powikłań oddechowych zakończonych śmiercią.

Jeśli propofol stosuje się w celu sedacji z zachowaniem świadomości podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych, pacjentów należy stale monitorować pod kątem wczesnych objawów hipotensji, obturacji dróg oddechowych oraz zmniejszenia nasycenia krwi tlenem.

Podobnie jak przy stosowaniu innych środków uspokajających, podczas podawania propofolu w celu sedacji w czasie zabiegów operacyjnych możliwe są mimowolne ruchy pacjenta. Podczas procedur wymagających nieruchomości ruchy te mogą stanowić zagrożenie dla pacjenta.

Przed wypisaniem pacjenta musi upłynąć wystarczająco dużo czasu, aby upewnić się o pełnym odzyskaniu funkcji organizmu po zastosowaniu propofolu. Bardzo rzadko zastosowanie propofolu może być związane z późną utratą przytomności po zabiegu, która może towarzyszyć zwiększonemu napięciu mięśniowemu. Stanowi temu czasem bezsenność. Choć ten stan ustępuje samorzutnie, pacjentowi, który stracił przytomność, należy zapewnić odpowiednią opiekę i pomoc.

Zaburzenia funkcji spowodowane przez propofol zazwyczaj ustępują nie później niż po 12 godzinach. Należy wziąć pod uwagę działanie propofolu, rodzaj procedury, wiek i stan pacjenta, gdy lekarz udziela pacjentom wskazówek dotyczących:

• potrzeby towarzyszenia podczas opuszczania miejsca, gdzie podano propofol;
• czasu odzyskania sprawności wymagającej kwalifikacji lub stanowiącej potencjalne niebezpieczeństwo, np. prowadzenia samochodu;
• przyjmowania innych substancji, które mogą mieć działanie uspokajające (np. benzodiazepin, opioidów, alkoholu).

Tak jak w przypadku innych środków znieczyniających dożylnych, propofolu należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością serca, niewydolnością oddechową, niewydolnością nerek lub wątroby, hipowolemią oraz u pacjentów osłabionych (patrz także sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Klirens propofolu zależy od przepływu krwi, dlatego terapia towarzysząca, która obniża rzut serca, również zmniejszy klirens propofolu.

Propofol nie wykazuje wyraźnej aktywności wazolitycznej, jednak stosowanie tego leku wiązano z doniesieniami o bradykardii (czasem głębokiej), a także asystolii. Należy rozważyć dożylne podanie leków antycholinergicznych przed indukcją lub podczas utrzymywania znieczynienia, szczególnie w sytuacjach, w których możliwe jest zwiększenie napięcia nerwu błędnego, a także przy jednoczesnym stosowaniu propofolu z innymi lekami, które mogą prawdopodobnie spowodować bradykardię.

Podczas dożylnego podania leku w trakcie zabiegów chirurgicznych należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową lub zdepresjoną czynnością oddechową.

Jednoczesne stosowanie z lekami hamującymi układ nerwowy środkowy, takimi jak alkohol etylowy, leki do znieczynienia ogólnego oraz analgetyki narkotyczne, prowadzi do nasilenia efektów depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy. Przy jednoczesnym stosowaniu Propofolu-Lipuro 1 % z lekami dożylnymi hamującymi ośrodkowy układ nerwowy możliwe jest ciężkie zahamowanie czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Zaleca się podawanie Propofolu-Lipuro 1 % po zastosowaniu analgetyku, a dawkę należy ostrożnie dobrać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Podczas indukcji znieczynienia mogą wystąpić hipotensja i tymczasowe apneę, zależne od dawki, procedur premedykacji oraz stosowania innych leków.

W pojedynczych przypadkach do wyeliminowania hipotensji może być konieczne dożylne podanie płynów oraz zmniejszenie szybkości podawania Propofolu-Lipuro 1 % w okresie utrzymywania znieczynienia.

W przypadku stosowania Propofolu-Lipuro 1 % u pacjentów z padaczką istnieje ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych. Lek należy podawać z szczególną ostrożnością pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów i innymi stanami wymagającymi ostrożnego stosowania emulsji lipidowych.

Tak jak w przypadku innych środków znieczyniających i leków uspokajających do stosowania dożylnego, które hamują ośrodkowy układ nerwowy, pacjentów należy uprzedzić o konieczności nie spożywania alkoholu co najmniej przez 8 godzin przed i przez 8 godzin po podaniu propofolu.

Tak jak przy stosowaniu innych leków znieczyniających, w okresie wybudzania z narkozy może wystąpić rozluźnienie seksualne.

Pacjenci z hipoproteinemią mogą mieć większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych z powodu większej frakcji niezwiązanej formy propofolu. Takim pacjentom zaleca się zmniejszenie dawki (patrz także sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Przed powtórnym lub długotrwałym (> 3 godziny) stosowaniem propofolu u dzieci poniżej 3. roku życia lub u kobiet w ciąży należy dokładnie ocenić korzyści i ryzyko zaproponowanej procedury, ponieważ w badaniach przedklinicznych zgłaszano neurotoksyczność (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 100 ml, czyli praktycznie nie zawiera sodu.

Propofol-Lipuro 1 % zawiera olej sojowy. Nie należy stosować tego leku u pacjentów z alergią na orzechy ziemne lub soję.

Zalecenia dotyczące stosowania w oddziałach intensywnej terapii

Stosowanie emulsji do wlewów propofolu w celu sedacji pacjentów w oddziałach intensywnej terapii (OIT) wiąże się z różnymi zaburzeniami metabolicznymi i niewydolnością różnych układów narządów, które mogą prowadzić do śmierci. Opisywano rozwój kombinacji następujących działań niepożądanych: odkwaszenie metaboliczne, rabdomiolizę, hiperkaliemię, hepatomegalię, niewydolność nerek, hiperlipidemię, arytmie serca, EKG typu Brugadы (podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T) oraz szybko postępującą niewydolność serca, która zazwyczaj nie odpowiada na terapię wspomagającą inotropami. Kombinację tych zjawisk określa się mianem Zespołu infuzji propofolu i obserwuje się ją zazwyczaj u pacjentów z ciężkimi urazami głowy i u dzieci z infekcjami dróg oddechowych, którym podawano dawki przekraczające zalecane dawki dla dorosłych w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii.

Główne czynniki ryzyka rozwoju tych zjawisk to: niedotlenienie tkanek; poważne urazy neurologiczne i/lub sepsa; stosowanie dużych dawek jednego lub kilku leków, takich jak leki zwężające naczynia, sterydy, leki inotropowe i/lub propofol (zazwyczaj w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. przy czasie podawania dłuższym niż 48 godzin).

Lekarze przepisujący propofol powinni zachować ostrożność wobec tych zdarzeń u pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka i natychmiast przestać stosować propofol w przypadku pojawienia się powyższych objawów. Wszystkie środki uspokajające i inne leki stosowane w oddziałach intensywnej terapii należy dozować tak, aby utrzymać optymalny poziom zaopatrzenia tkanek w tlen i wskaźniki hemodynamiczne. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym powinni otrzymać odpowiednie leczenie w celu utrzymania perfuzji mózgu. Należy unikać przekraczania dawki 4 mg/kg/godz., jeśli jest to możliwe.

Lek należy podawać z szczególną ostrożnością pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów i innymi stanami wymagającymi ostrożnego stosowania emulsji lipidowych.

Zaleca się monitorowanie poziomu lipidów we krwi u pacjentów, u których istnieje podejrzenie szczególnego ryzyka przeciążenia tłuszczami. Jeśli monitorowanie wskazuje na niewystarczające wydalanie tłuszczów z organizmu, należy odpowiednio skorygować stosowanie propofolu. Jeśli pacjent jednocześnie otrzymuje inne dożylne lipidy, należy zmniejszyć ilość propofolu z uwzględnieniem ilości lipidów w składzie leku propofolu (1,0 ml Propofolu-Lipuro 1 % zawiera 0,1 g tłuszczu).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania propofolu w czasie ciąży nie zostało ustalone. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).

Propofol-Lipuro 1 % nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności. Propofol przenika przez łożysko i może powodować depresję noworodka. Jednak Propofol-Lipuro 1 % można stosować podczas przerywania ciąży.

Należy unikać stosowania wysokich dawek (więcej niż 2,5 mg/kg do indukcji lub 6 mg/kg/godz. do utrzymywania znieczynienia).

Okres karmienia piersią

Badania przeprowadzone u kobiet karmiących piersią wykazały, że niewielkie ilości propofolu wydzielają się w mleku matki. Dlatego kobiety nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po podaniu propofolu. Mleko wytwarzane w tym okresie należy wylać.

Plodność

Brak danych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn

Pacjenta należy uprzedzić, że zdolność wykonywania zadań wymagających kwalifikacji, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn, może być zaburzona przez pewien czas po zastosowaniu leku propofol.

Zaburzenia spowodowane przez zastosowanie Propofolu-Lipuro 1 % zazwyczaj nie występują dłużej niż przez 12 godzin (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Sposób stosowania i dawki

Ogólne wskazówki

Propofol-Lipuro 1 % powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy anestezjologów lub intensywiście w szpitalach lub na specjalnie wyposażonych oddziałach dnia chirurgicznego. Należy stale monitorować parametry krążenia i oddychania (np. za pomocą EKG, pulsoksymetru) oraz mieć stale dostęp do specjalistycznego sprzętu zapewniającego przepustowość dróg oddechowych, prowadzenia sztucznej wentylacji płuc oraz innego sprzętu reanimacyjnego. W celu sedyacji podczas wykonywania procedur diagnostycznych i chirurgicznych, Propofol-Lipuro 1 % nie powinien być podawany przez osobę wykonującą procedurę diagnostyczną lub chirurgiczną.

Zazwyczaj konieczne jest dodatkowe podawanie środków przeciwbólowych oprócz Propofol-Lipuro 1 %.

Dawkowanie

Propofol-Lipuro 1 % podaje się dożylnie. Dawkowanie roztworu ustala lekarz indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta.

Zastosowanie w celu ogólnej anestezji

Dorośli

Indukcja anestezji

W celu indukcji anestezji zaleca się tycjonowanie Propofol-Lipuro 1 % (podanie bolusowe lub infuzja 20–40 mg propofolu co 10 sekund) w zależności od reakcji pacjenta, aż do wystąpienia klinicznych objawów rozpoczęcia anestezji. U większości dorosłych pacjentów w wieku do 55 lat zazwyczaj wystarczające jest podanie dawki od 1,5 do 2,5 mg/kg masy ciała.

Pacjentom w wieku 55 lat i starszym oraz pacjentom w grupie ASA III i IV, szczególnie z zaburzeniami funkcji serca, wymagana jest mniejsza dawka, a ogólna dawka Propofol-Lipuro 1 % może być zmniejszona do minimum 1 mg/kg masy ciała. Pacjentom tym należy stosować niższą szybkość podania (około 2 ml preparatu, co odpowiada 20 mg propofolu, co 10 sekund).

Pacjenci starsi

U pacjentów starszych do indukcji anestezji wymagane są niższe dawki preparatu.

Przy zmniejszaniu dawki należy uwzględnić stan fizyczny i wiek pacjenta. Zmniejszoną dawkę należy podawać wolniej i tycjonować z uwzględnieniem klinicznej odpowiedzi.

Utrzymanie anestezji

Anestezję można utrzymywać poprzez podawanie Propofol-Lipuro 1 % w postaci ciągłej infuzji lub powtarzanych wstrzyknięć bolusowych. W przypadku stosowania techniki powtarzanych wstrzyknięć bolusowych, w zależności od potrzeb klinicznych, można dodawać od 25 mg (2,5 ml Propofol-Lipuro 1 %) do 50 mg (5 ml Propofol-Lipuro 1 %). W celu utrzymania anestezji za pomocą ciągłej infuzji, wymagana dawka wynosi zazwyczaj 4–12 mg/kg masy ciała/godz. U pacjentów starszych, pacjentów z ciężkim stanem ogólnym, pacjentów w grupie ASA III i IV oraz pacjentów z hipowolemją i hipoproteinemią dawkę można dodatkowo zmniejszyć w zależności od ciężkości stanu chorego i stosowanej techniki anestezji.

Pacjentom starszym nie należy stosować szybkiego podania bolusowego (jednorazowego lub powtarzanego), ponieważ może to prowadzić do hamowania funkcji układu krążenia i oddechowego.

Dzieci w wieku od 1 miesiąca

Indukcja anestezji

Propofol-Lipuro 1 % nie jest zalecany do indukcji anestezji u dzieci w wieku do 1 miesiąca.

Do indukcji anestezji u dzieci dawkę Propofol-Lipuro 1 % należy powoli tycjonować w zależności od reakcji pacjenta, aż do pojawienia się klinicznych objawów rozpoczęcia anestezji. Dawkę należy ustalać zgodnie z wiekiem i/lub masą ciała pacjenta.

U większości pacjentów w wieku powyżej 8 lat do indukcji anestezji potrzeba około 2,5 mg propofolu na 1 kg masy ciała. Młodsze dzieci, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, mogą wymagać podania wyższych dawek (2,5–4 mg/kg masy ciała). Niższa dawka jest zalecana dla dzieci w grupie ASA III i IV.

Utrzymanie anestezji

Nie zaleca się stosowania preparatu do utrzymania anestezji u dzieci w wieku do 1 miesiąca.

Wymaganą głębokość anestezji można utrzymywać poprzez podawanie Propofol-Lipuro 1 % za pomocą infuzji lub powtarzanych wstrzyknięć bolusowych.

Wymagana szybkość podania różni się znacznie u poszczególnych pacjentów, jednak szybkość od 9 do 15 mg/kg/godz zazwyczaj pozwala osiągnąć satysfakcjonującą anestezję. U młodszych dzieci, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, może istnieć potrzeba stosowania wyższych dawek w ramach zalecanego zakresu dawkowania.

Dla pacjentów w grupie ASA III i IV zalecane są niższe dawki (patrz także sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Sedyacja pacjentów pod sztuczną wentylacją płuc na oddziałach intensywnej terapii

W celu sedyacji podczas intensywnej terapii zaleca się podawanie propofolu za pomocą ciągłej infuzji. Szybkość infuzji ustala lekarz w zależności od wymaganej głębokości efektu sedyacyjnego. U większości pacjentów wystarczającą sedyację można osiągnąć przy dawkach propofolu 0,3–4 mg/kg/godz (patrz także sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Nie zaleca się stosowania propofolu do sedyacji pacjentów w wieku do 16 lat na oddziałach intensywnej terapii (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Nie zaleca się stosowania propofolu za pomocą systemu TCI (Target Controlled Infusion – infuzja z kontrolą docelowej stężenia leku we krwi) do sedyacji na oddziałach intensywnej terapii.

Pacjenci starsi

Jeśli Propofol-Lipuro 1 % stosuje się w celu uzyskania efektu sedyacyjnego, należy również zmniejszyć szybkość infuzji. U pacjentów w grupie ASA III i IV konieczne będzie dodatkowe zmniejszenie dawki i szybkości podania preparatu. Pacjentom starszym nie należy stosować szybkiego podania bolusowego (jednorazowego lub powtarzanego), ponieważ może to prowadzić do hamowania pracy serca i oddychania.

Sedyacja podczas procedur diagnostycznych i chirurgicznych u dorosłych

Do sedyacji podczas procedur chirurgicznych i diagnostycznych dawkowanie i szybkość infuzji zależą od indywidualnej odpowiedzi klinicznej. W większości przypadków do rozpoczęcia sedyacji wymagane jest podanie 0,5–1 mg propofolu na 1 kg masy ciała w ciągu 1–5 minut.

Utrzymanie sedyacji osiąga się poprzez tycjonowanie dawki Propofol-Lipuro 1 % do osiągnięcia wymaganego poziomu sedyacji. U większości pacjentów wymagana dawka wynosi 1,5–4,5 mg/kg/godz. W razie potrzeby szybkiego zwiększenia głębokości narkozy możliwe jest dodatkowe podanie bolusowe 10–20 mg propofolu (1–2 ml Propofol-Lipuro 1 %).

Pacjenci w wieku powyżej 55 lat oraz pacjenci w grupie ASA III i IV mogą otrzymywać niższe dawki Propofol-Lipuro 1 %, a także może istnieć potrzeba zmniejszenia szybkości podania. Pacjentom starszym nie należy stosować szybkiego podania bolusowego (jednorazowego lub powtarzanego), ponieważ może to prowadzić do hamowania funkcji układu krążenia i oddechowego.

Sedyacja podczas procedur diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku od 1 miesiąca

Nie zaleca się stosowania Propofol-Lipuro 1 % podczas procedur diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku do 1 miesiąca.

Dzieciom w wieku od 1 miesiąca dawki i szybkość podania należy dobrać zgodnie z wymaganą głębokością sedyacji i kliniczną odpowiedzią. U większości dzieci indukcję sedyacji można osiągnąć poprzez podanie Propofol-Lipuro 1 % w dawce 1–2 mg/kg masy ciała. Utrzymanie sedyacji osiąga się poprzez tycjonowanie dawek Propofol-Lipuro 1 % podczas infuzji do osiągnięcia pożądanego poziomu sedyacji. Większości pacjentów wystarcza dawka Propofol-Lipuro 1 % w zakresie 1,5–9,0 mg/kg/godz. Infuzję można uzupełnić wstrzyknięciami bolusowymi o dawce do 1 mg/kg masy ciała, jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie głębokości sedyacji.

Pacjentom w grupie ASA III lub IV może być konieczne zmniejszenie dawki.

Sposób i czas stosowania

Sposób podania

Podanie dożylne.

Propofol-Lipuro 1 % podaje się nierozcieńczony drogą wstrzyknięcia lub ciągłej infuzji w postaci nierozcieńczonej lub po rozcieńczeniu w roztworze glukozy 50 mg/ml (5 % m/v) lub roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 % m/v) lub mieszaninie roztworu chlorku sodu 1,8 mg/ml (0,18 % m/v) i roztworu glukozy 40 mg/ml (4 % m/v) (patrz także sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Przed zastosowaniem wstrząsnąć.

Przed zastosowaniem szyjkę ampułki lub powierzchnię bromobutylogumowej przeciwnicy fiolki należy zdezynfekować alkoholem medycznym (za pomocą sprayu lub tamponu). Po zastosowaniu wszystkie otwarte opakowania należy zutylizować.

Propofol-Lipuro 1 % nie zawiera środków konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym i sprzyja wzrostowi mikroorganizmów. Dlatego Propofol-Lipuro 1 % należy aseptycznie pobierać do sterylnej strzykawki lub zestawu infuzyjnego bezpośrednio po otwarciu ampułki lub otwarciu fiolki. Podanie należy rozpocząć bez opóźnienia. W całym okresie podania należy przestrzegać warunków aseptycznych zarówno w odniesieniu do Propofol-Lipuro 1 %, jak i do sprzętu infuzyjnego.

Wszelkie leki lub ciecze dodawane do trwającej infuzji Propofol-Lipuro 1 % należy podawać blisko miejsca umiejscowienia kaniuli. Jeśli stosuje się zestawy infuzyjne z filtrami, muszą one być przepuszczalne dla lipidów.

Zawartość jednej ampułki lub jednej fiolki Propofol-Lipuro 1 % oraz każdej strzykawki zawierającej Propofol-Lipuro 1 % przeznaczona jest do jednorazowego stosowania u jednego pacjenta.

Infuzja nierozcieńczonego Propofol-Lipuro 1 %

Podczas stosowania Propofol-Lipuro 1 % w postaci ciągłej infuzji zaleca się zawsze stosowanie biuretek, liczników kropli, pomp strzykawkowych lub wolumetrycznych pomp infuzyjnych w celu kontrolowania szybkości infuzji.

Zgodnie z ustaleniami dotyczącymi dożylnej aplikacji wszystkich rodzajów emulsji tłuszczowych, czas trwania ciągłej infuzji Propofol-Lipuro 1 % z jednego zestawu infuzyjnego nie powinien przekraczać 12 godzin.

Linii infuzyjnej i zbiornika na Propofol-Lipuro 1 % należy używać nie dłużej niż 12 godzin, po czym należy je zutylizować i wymienić. Każdą pozostałą porcję Propofol-Lipuro 1 % po zakończeniu podania należy zutylizować.

Infuzja rozcieńczonego Propofol-Lipuro 1 %

Do przeprowadzania infuzji rozcieńczonego Propofol-Lipuro 1 % należy zawsze stosować biuretki, liczniki kropli, pompy strzykawkowe lub wolumetryczne pompy infuzyjne w celu kontrolowania szybkości infuzji i zapobiegania przypadkowemu, niekontrolowanemu podaniu dużych objętości rozcieńczonego Propofol-Lipuro 1 %.

Maksymalne rozcieńczenie nie powinno przekraczać 1 części Propofol-Lipuro 1 % na 4 części roztworu glukozy 50 mg/ml (5 % m/v) lub roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 % m/v) lub mieszaniny roztworu chlorku sodu 1,8 mg/ml (0,18 % m/v) i roztworu glukozy 40 mg/ml (4 % m/v) (minimalne stężenie – 2 mg propofolu/ml). Mieszaninę należy przygotować bezpośrednio przed podaniem w warunkach aseptycznych i zużyć w ciągu 6 godzin od momentu przygotowania.

Propofol-Lipuro 1 % nie wykazuje działania przeciwbólowego, dlatego zazwyczaj konieczne jest dodatkowe podawanie środków przeciwbólowych oprócz Propofol-Lipuro 1 %.

W celu zmniejszenia bólu na początku podania Propofol-Lipuro 1 % można go mieszać z 1 % roztworem lidokainy do wstrzykiwań bez dodatku środków konserwujących (zmieszać 20 części Propofol-Lipuro 1 % z 1 częścią 1 % lidokainy do wstrzykiwań) (patrz Tabela 1). Przed podaniem miorelaksantów atrakurium lub mivakurium zaleca się przepłukanie linii infuzyjnej po podaniu Propofol-Lipuro 1 %.

Tabela 1

Rozcieńczanie Propofol-Lipuro 1 % oraz jednoczesne stosowanie z innymi lekami lub roztworami do infuzji (patrz także sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Celemowa infuzja kontrolowana

Propofol można również podawać za pomocą systemu Target Controlled Infusion. Ze względu na istnienie różnych algorytmów działania tych systemów, zaleca się zapoznanie się z instrukcją obsługi dostarczaną razem z urządzeniem.

Czas trwania podawania

Maksymalny czas stosowania Propofolu-Lipuro 1 % wynosi 7 dni.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania propofolu u noworodków ze względu na niewystarczające dane z badań klinicznych w tej grupie pacjentów. Dane farmakokinetyczne (patrz dział «Farmakokinetyka») wskazują na istotnie obniżony klirens u noworodków oraz na bardzo dużą indywidualną zmienność. Przedawkowanie może wystąpić przy dawkach zalecanych dla starszych dzieci, co może prowadzić do ciężkiego nacisku układu sercowo-naczyniowego.

Zabrania się stosowania propofolu u pacjentów poniżej 16. roku życia w celu sedacji na oddziale intensywnej terapii, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność propofolu w celu sedacji u tej grupy wiekowej nie zostały potwierdzone (patrz dział «Przeciwwskazania»).

Przedawkowanie

Objawy

Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do nacisku funkcji układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Leczenie

Nacisk funkcji układu oddechowego należy leczyć poprzez sztuczną wentylację płuc oraz podanie tlenu. W przypadku nacisku funkcji układu sercowo-naczyniowego należy zastosować opuszczenie głowy pacjenta, a w ciężkich przypadkach podać środki wziewne zastępcze osocza oraz leki presorowe.

Efekty uboczne

Wprowadzanie i utrzymywanie znieczulenia lub sedacji propofolem przebiega zazwyczaj bez powikłań, z minimalnymi objawami pobudzenia, choć u niektórych pacjentów mogą występować ruchy samoistne. Najczęściej zgłaszane efekty uboczne są farmakologicznie przewidywalnymi działaniami anestetyków/preparatów uspokajających, na przykład hipotensja. Odpowiednie reakcje zależą od dawki podanego propofolu, rodzaju premedykacji oraz innych współuczestniczących leków. Charakter, nasilenie i częstość działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących propofol mogą być związane ze stanem pacjenta oraz rodzajem wykonywanych zabiegów operacyjnych lub terapeutycznych.

Tabela działań niepożądanych

(1) Ciężkie bradykardie występują rzadko. Zgłoszono kilka przypadków przejścia bradykardii w asystolię.

(2) Stan hipotensji tętniczej może czasem wymagać wlewu dożylnego oraz zmniejszenia szybkości podawania propofolu.

(3) Bardzo rzadkie doniesienia o rabdomiolizie otrzymano przy stosowaniu propofolu w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu sedacji na oddziałach intensywnej terapii.

(4) Można to zminimalizować poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i łokcia. Bóle lokalne związane ze stosowaniem Propofol-Lipuro 1 % można również zmniejszyć poprzez jednoczesne stosowanie lidokainy.

(5) Kombinacja tych zjawisk, określane jako „zespół infuzji propofolu”, może występować u ciężko chorych pacjentów, u których często występuje kilka czynników ryzyka rozwoju tych zjawisk – patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

(6) Znaki zespołu Brugadasy na EKG – podniesienie odcinka ST i zaokrąglony ząb T na EKG.

(7) Niewydolność serca szybko postępująca (w niektórych przypadkach zakończona zgonem) u dorosłych. Niewydolność serca w takich przypadkach zazwyczaj nie odpowiadała na terapię wspomagającą inotropową.

(8) Nadużywanie propofolu i uzależnienie od niego, głównie wśród personelu medycznego.

(9) Częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych.

(10) O zgłoszeniu martwicy powiadomiono w przypadku zaburzenia żywotności tkanek.

(11) Leczenie objawowe i może obejmować unieruchomienie oraz, jeśli to możliwe, uniesienie dotkniętej kończyny, chłodzenie, dokładne monitorowanie, konsultację z chirurgiem w razie potrzeby.

(12) Po długotrwałym i krótkotrwałym leczeniu, a także u pacjentów bez podstawowych czynników ryzyka.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po dopuszczeniu do obrotu ma istotne znaczenie. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

2 lata.

Po pierwszym otwarciu – zastosować natychmiast.

Po rozcieńczeniu – roztwór należy zastosować natychmiast.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność

Nie wolno mieszać tego leku z innymi lekami, z wyjątkiem tych wskazanych w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Środków rozkurczających mięśnie, atrakurium i mivakurium, nie wolno podawać przez tę samą drogę dożylną, przez którą podawano lek Propofol-Lipuro 1 %, bez uprzedniego przepłukania.

Opakowanie

Ampułki z bezbarwnego szkła typu I, zawierające po 20 ml emulsji. Po 5 ampułek w pudełku kartonowym.

Falkony z bezbarwnego szkła typu II, zamknięte przeciwwirusowymi korkami z bromobutylkauczuku, zawierające po 50 ml lub po 100 ml emulsji. Po 10 falkonów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania

Na receptę.

Producent

B. Braun Melsungen AG / B. Braun Melsungen AG.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności

Carl-Braun-Strasse 1, 34212 Melsungen, Niemcy / Carl-Braun-Strasse 1, 34212 Melsungen, Germany.

Mistelweg 2, 12357 Berlin, Niemcy / Mistelweg 2, 12357 Berlin, Germany.