NALBUFINA

Ukraina

Preparat stosuje się w celu leczenia silnego bólu lub bólu, którego nie można opanować słabszymi środkami przeciwbólowymi.

Nazwa handlowa NALBUFINA
Postać leku roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
nalbufina · 10 mg/ml
Rodzaj recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/17533/01/01
NALBUFINA roztwór do wstrzykiwań

Najczęściej zadawane pytania

Jak prawidłowo przyjmować Nalbufina?

Preparat podaje się dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci oblicza się indywidualnie w zależności od masy ciała. Dorosłym zaleca się podawanie 10–20 mg, w razie potrzeby powtarzając dawkę co 3–6 godzin, ale nie przekraczając 160 mg na dobę.

Kto nie powinien stosować tego preparatu?

Stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na Nalbufina, w przypadku patologii jamy brzusznej (ze względu na ryzyko zamaskowania objawów), u dzieci poniżej 18. miesiąca życia, a także u kobiet karmiących piersią (z wyjątkiem przypadków stosowania podczas porodu). Nie wolno również łączyć preparatu z czystymi agonistami morfomimetyków.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po zastosowaniu Nalbufina?

Najczęściej występuje senność. Możliwe są również zawroty głowy, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, suchość w ustach, ból głowy, zaburzenia nastroju, zaburzenia widzenia, uderzenia gorąca, skurcze brzucha oraz efekt sedatywny.

Czy można spożywać alkohol podczas leczenia?

Spożywanie alkoholu nie jest zalecane, ponieważ nasila on efekt sedatywny (uspokajający) preparatu, co może prowadzić do utraty czujności i stwarzać niebezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Z jakimi innymi lekami nie wolno łączyć preparatu?

Nie wolno łączyć z czystymi agonistami morfomimetyków (na przykład z morfiną, fentanylem, kodeiną itp.). Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi opioidowymi lekami przeciwbólowymi, barbituranami, benzodiazepinami oraz innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy ze względu na ryzyko depresji oddechowej.

Ulotka informacyjna

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku NALBULINA

Skład:

substancja czynna: nalbufin;

1 ml roztworu zawiera 10 mg nalbufinu hydrochloranu;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, natrium cytrynian, kwas cytrynowy bezwodny, sodu wodorotlenek, kwas chlorowodorowy stężony, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór, wolny od widocznych zanieczyszczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki działające na układ nerwowy. Środki przeciwbólowe. Opioidy. Pochodne morfiny. Nalbufina. Kod ATC N02AF02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Nalbufina – to półsyntetyczny środek przeciwbólowy o działaniu środkowym, agonista/antagonista morfiny z grupy fenantrenów. Działanie przeciwbólowe nalbufiny jest równoważne morfinie.

Nalbufina nie powoduje istotnych zmian parametrów sercowo-naczyniowych ani motoryki przewodu pokarmowego.

Nalbufina nie wykazuje działania przeciwdrgawkowego na mięśnie gładkie. W dawkach terapeutycznych osłabienie oddychania jest umiarkowane i nie nasila się po przekroczeniu dawki 0,3 mg/kg (efekt nasycenia).

Dorośli

Wpływ leku pojawia się po 2–3 minutach po podaniu dożylnym oraz w mniej niż 15 minut po podaniu wewnątrzmięśniowym lub podskórnie.

Czas trwania działania waha się od 3 do 6 godzin.

Dzieci w wieku od 1 roku

Wpływ leku pojawia się po 2–3 minutach po podaniu dożylnym oraz po 20–30 minutach po podaniu wewnątrzmięśniowym lub podskórnie.

Czas trwania działania wynosi 3–4 godziny.

Farmakokinetyka.

Dorośli

Okres półtrwania w osoczu wynosi 2–3 godziny.

Dzieci w wieku od 1 roku

Okres półtrwania w osoczu wynosi 1 godzinę.

Nalbufina przenika przez barierę łożyskową, stosunek stężenia leku u płodu do stężenia u matki wynosi 0,76 (0,3–6). Farmakokinetyki u noworodków matek leczonych podczas porodu nie badano.

Łączenie z białkami osocza wynosi około 35%.

Metabolizowana w wątrobie.

Wydalana głównie z moczem oraz częściowo z kałem w postaci niezmienionej, skoniugowanej oraz w postaci metabolitów.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Ból silny oraz/lub ból oporny na słabsze środki przeciwbólowe.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na nalbufinę.

Patomorfologia chirurgiczna jamy brzusznej: nalbufina może zmieniać objawy. Nie stosować tego leku przed ustaleniem rozpoznania.

Stosowanie (bezpośrednie) u dzieci poniżej 18. miesiąca życia.

Kombinacja z czystymi agonistami morfimimetycznymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań”).

Karmienie piersią (z wyjątkiem przypadków stosowania podczas porodu).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań.

Współstosowanie przeciwwskazane

Czyste agonisty morfimimetyczne (alfentanil, kodeina, dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanil, metadon, morfina, oksykodon, petydyna, sufentanil, tramadol): osłabienie działania przeciwbólowego wskutek konkurencyjnej blokady receptorów, z ryzykiem wystąpienia objawów odstawienia.

Współstosowanie niezalecane

Alkohol: nasila sedatywny efekt opioidowych środków przeciwbólowych. Z uwagi na pogorszenie czujności prowadzenie pojazdów oraz praca z maszynami mogą być niebezpieczne. Należy unikać spożycia napojów alkoholowych oraz stosowania leków zawierających alkohol.

Stosować z ostrożnością

Inne opioidowe środki przeciwbólowe (przeciwpłucne oraz terapia zastępcza), barbiturany, benzodiazepiny: zwiększony ryzyko depresji oddechowej, która może mieć śmiertelny skutek w przypadku przedawkowania.

Inne depresanty układu nerwowego, a mianowicie: inne opioidowe środki przeciwbólowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki przeciwlękowe (z wyłączeniem benzodiazepin), uspokajające leki przeciwdrgawkowe (amitryptylina, doksepin, mianseryna, mirzapydyna, trimipramina), uspokajające leki H1-antyhistaminowe, środki nasenne, neuroleptyki, leki obniżające ciśnienie krwi o działaniu centralnym, talidomid, baklofen: nasilenie depresji układu nerwowego. Z uwagi na pogorszenie czujności prowadzenie pojazdów oraz praca z maszynami mogą być niebezpieczne.

Szczególne środki ostrożności

Tak jak w przypadku innych pochodnych morfiny, przy długotrwałym leczeniu możliwe jest rozwinięcie się uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz tolerancji. Ryzyko nadużywania jest niskie ze względu na znaczne właściwości antagonistyczne nalbufiny. Nagłe przerwanie długotrwałego leczenia może prowadzić do zespołu odstawienia.

Nie zaleca się stosowania w warunkach ambulatoryjnych ze względu na ryzyko wystąpienia senności w ciągu dnia.

Informacje dotyczące stosowania w położnictwie patrz w punkcie „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Podczas porodów u kobiet z rozwarstwieniem szyjki macicy 4 cm lub mniej nalbufinę należy stosować pod ścisłym nadzorem lekarza. W takim przypadku należy unikać podania dożylnego.

Środki ostrożności przy stosowaniu

Preparat ten zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu/ampułkę, tj. jest praktycznie pozbawiony sodu.

Nalbufina powoduje bardzo umiarkowane stłumienie oddychania, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem u pacjentów z niewydolnością oddechową.

Nalbufinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z urazem głowy oraz z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym.

Ze względu na metabolizm wątrobowy i wydalanie nerkowe leku zalecane jest zmniejszenie dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek.

U pacjentów uzależnionych od morfiny lub u pacjentów, którzy niedawno byli leczeni morfiną, może wystąpić zespół odstawienia ze względu na właściwości antagonistyczne nalbufiny.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Właściwości teratogenne

Badania na zwierzętach nie wykazały efektu teratogennego. W przypadku braku efektu teratogennego u zwierząt nie przewiduje się wystąpienia efektu szkodliwego dla rozwoju płodu u ludzi. Dotychczasowe dane wskazują, że substancje powodujące wady rozwojowe u ludzi wykazywały działanie teratogenne u zwierząt w odpowiednio przeprowadzonych badaniach.

Z klinicznego punktu widzenia obecnie brakuje wystarczających danych do oceny możliwego szkodliwego wpływu nalbufiny podczas stosowania w pierwszym trymestrze ciąży.

Z uwagi na środki ostrożności nie zaleca się stosowania nalbufiny w czasie ciąży.

Właściwości fetotoksyczne

Tak jak w przypadku wszystkich środków przeciwbólowych opioidowych, długotrwałe stosowanie przez matkę, szczególnie pod koniec ciąży, może powodować zespół odstawienia u noworodka, niezależnie od dawki. Pod koniec ciąży wysokie dawki, nawet przy krótkotrwałym leczeniu matki, mogą powodować stłumienie oddychania u dziecka.

Stosowanie w położnictwie

Po zastosowaniu nalbufiny podczas porodów u noworodków obserwowano stłumienie oddychania, w tym opóźnione. Dlatego maksymalna dawka nie powinna przekraczać 20 mg w podaniu domięśniowym, a także zaleca się obserwację noworodka, w szczególności monitorowanie oddychania.

Należy unikać stosowania nalbufiny w ciąży z wysokim ryzykiem, szczególnie w przypadku porodów przedwczesnych lub porodu bliźniąt.

Okres karmienia piersią

Nalbufina przenika do mleka matki; opisano kilka przypadków hipotensji i zatrzymania oddychania u niemowląt po przyjęciu przez matki pochodnych opioidowych w dawkach nadterapeutycznych.

Karmienie piersią jest przeciwwskazane w przypadku długotrwałego leczenia tym lekiem. W przypadku zastosowania położniczego karmienie piersią nie jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Stosowanie tego leku jest niezgodne z prowadzeniem pojazdów i pracą z innymi mechanizmami (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Dawkowanie należy ustalać na podstawie masy ciała pacjenta. Należy unikać błędów dawkowania wynikających z pomylenia miligramów (mg) z mililitrami (ml), co może prowadzić do przypadkowego przedawkowania (patrz tabela 1 (dawkowanie dla dorosłych) lub tabela 2 (dawkowanie dla dzieci) poniżej).

Dorośli

Zalecana dawka wynosi 10–20 mg dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. W razie potrzeby dawkę tę można powtarzać co 3–6 godzin. Nie należy przekraczać dobowej dawki 160 mg.

Tabela 1

Dawkowanie dla dorosłych pacjentów

Dawka do wstrzyknięcia

Maksymalna pojedyncza dawka

Maksymalna objętość do wstrzyknięcia

Maksymalna dawka dobową

Maksymalna objętość dawki dobowej

0,1–0,3 mg/kg

20 mg

2 ml

160 mg

16 ml

Dzieci w wieku od 18 miesięcy

Zalecana dawka wynosi 0,2 mg/kg dożylnie, domięśniowo lub podskórnie. Podanie można powtarzać co 4–6 godzin, aż do maksymalnej całkowitej dawki dobowej 1,6 mg/kg. U dzieci należy preferować podanie dożylne lub podskórne.

Tabela 2

Dawkowanie u dzieci

Dawka do podania

Maksymalna pojedyncza dawka

Maksymalna objętość do podania

Maksymalna dawka dobową

Maksymalna objętość dawki dobowej

0,1–0,2 mg/kg

0,2 mg/kg

0,02 ml/kg

1,6 mg/kg*

0,16 ml/kg*

* Dawkę tę obliczono na podstawie zatwierdzonego przedziału dawkowania. Dla leków, w przypadku których zaleca się powtarzanie dawki co 4–6 godzin, maksymalna dawka dobową wynosi 1,2 mg/kg, a maksymalny objętość – 0,12 ml/kg.

Sposób stosowania

Roztwór do wstrzykiwań. Stosowanie dożylne, domięśniowe lub podskórne.

Dzieci.

Zastosowanie u dzieci zgodnie z zaleceniami podanymi w punkcie „Sposób stosowania i dawki”.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania stosuje się dożylne podawanie naloksonu (specyficzny antydotum), a także, w razie potrzeby, inną terapię objawową, taką jak tlen, środki plazmazastępcze, wazopresyjne.

Efekty uboczne.

Najczęstszym niepożadanym skutkiem jest senność.

Może również występować zawroty głowy, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, suchość w ustach, ból głowy.

Rzadziej obserwowano zaburzenia nastroju, zaburzenia wzroku, napływy gorąca, efekt sedytywny, skurcze brzucha.

W pojedynczych przypadkach zgłaszano efekty psychomimetyczne.

Depresja oddychania u noworodków po zastosowaniu w położnictwie może być przedłużona lub opóźniona (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych efektów ubocznych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu (do ochrony przed działaniem światła) w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie dotyczy.

Opakowanie. Po 1 ml w ampułce; po 5 ampułek w blisterze, w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. STEERIL-GEN LIFE SCIENCES (P) LTD / Steril-Gene Life Sciences (P) Ltd.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Nr 45, Mangalam Main Road, Villianur Commune, Puducherry 605110, Indie / No. 45, Mangalam Main Road, Villianur Commune, Puducherry 605110, India.

Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu. JIVDHARA PHARMA PRIVATE LIMITED, Indie / JIVDHARA PHARMA PRIVATE LIMITED, India.

Lokalizacja właściciela zezwolenia na dopuszczenie do obrotu. 504, Blok B, Shiv Angan Complex, Sallaiya, Bhopal, Bhopal, Madhya Pradesh, 462026, Indie / 504, Block-B, Shiv Angan Complex, Sallaiya, Bhopal, Bhopal, Madhya Pradesh, 462026, India.

Podobne leki

Oryginalne dane są dostępne w języku kraju producenta.

Źródło danych: Państwowy Rejestr Produktów Leczniczych Ukrainy

Ostatnia weryfikacja danych: 13 sierpnia 2026