MILGAMMA®

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego MILGAMMA® (MILGAMMA®)

Skład:

Substancje czynne: 1 ml roztworu zawiera tiaminum hydrochloridum 50 mg, pyridoxinum hydrochloridum 50 mg, cyanocobalaminum 500 µg;

Substancje pomocnicze: lidocaini hydrochloridum, alcoholis benzyli, natrii polyphosphas, kalium ferricyanidum, natrii hydroxidum, aqua pro injectione.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczy roztwór czerwonego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki witaminy B1 w połączeniu z witaminami B6 i/lub witaminą B12. Kod ATC A11D B.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Witaminy neurotrope grupy B wykazują korzystny wpływ na zapalne i zwyrodnieniowe choroby nerwów i układu ruchu. Stosuje się je w celu wyeliminowania stanów niedoboru, a w dużych dawkach wykazują one właściwości przeciwbólowe, sprzyjają poprawie krążenia oraz normalizacji funkcji układu nerwowego i procesów krwiotworzenia.

Witamina B1 jest bardzo ważną substancją czynną. W organizmie witamina B1 ulega fosforylacji z utworzeniem biologicznie aktywnych tiaminodifosforanu (karboksylaza) i tiaminotryfosforanu (TTP).

Tiaminodifosforan jako koenzym bierze udział w ważnych funkcjach metabolizmu węglowodanów, które mają decydujące znaczenie w procesach metabolicznych tkanki nerwowej oraz wpływają na przewodzenie impulsu nerwowego w synapsach. W przypadku niedoboru witaminy B1 w tkankach dochodzi do gromadzenia się metabolitów, przede wszystkim kwasu mlekowego i pirogronowego, co prowadzi do różnych stanów patologicznych i zaburzeń czynności układu nerwowego.

Witamina B6 w swojej zfosforylowanej formie (pirydoksal-5’-fosforan, PALP) jest koenzymem szeregu enzymów biorących udział w ogólnym metabolizmie aminokwasów. Poprzez dekarboksylację uczestniczy w tworzeniu fizjologicznie aktywnych amin (adrenalina, histamina, serotonina, dopamina, tyramina), poprzez transaminację – w procesach anabolicznych i katabolicznych metabolizmu (np. transaminaza glutamat-oksaloacetatowa, transaminaza glutamat-piruwianowa, kwas γ-aminomasłowy, transaminaza α-ketoglutaranowa), a także w różnych procesach rozkładu i syntezy aminokwasów. Witamina B6 działa na 4 różnych etapach metabolizmu tryptofanu. W ramach syntezy hemoglobiny witamina B6 katalizuje powstawanie α-amino-β-keto-aminokwasu.

Witamina B12 jest niezbędna do procesów metabolicznych komórkowych. Wpływa na funkcję krwiotworzenia (zewnętrzny czynnik przeciw anemii), uczestniczy w tworzeniu choliny, metioniny, kreatyniny, kwasów nukleinowych, wykazuje działanie przeciwbólowe.

Farmakokinetyka.

Po podaniu parenteralnym tiamina rozprowadza się w organizmie. Codziennie rozkłada się około 1 mg tiaminy. Metabolity wydzielane są z moczem. Defosforylacja zachodzi w nerkach. Okres półtrwania tiaminy wynosi 0,35 godziny. Nie dochodzi do gromadzenia się tiaminy w organizmie ze względu na ograniczoną rozpuszczalność w tłuszczach.

Witamina B6 ulega fosforylacji i utlenieniu do pirydoksalo-5-fosforanu. W osoczu krwi pirydoksal-5-fosforan i pirydoksal wiążą się z albuminą. Formą transportowaną jest pirydoksal. W celu przejścia przez błonę komórkową pirydoksal-5-fosforan związany z albuminą ulega hydrolizie przez fosfatazę alkaliczną do pirydoksalu.

Witamina B12 po podaniu parenteralnym tworzy kompleksy białkowe transportowe, które szybko są wchłaniane przez wątrobę, szpik kostny i inne narządy proliferacyjne. Witamina B12 dostaje się do żółci i uczestniczy w krążeniu wątrobowo-jelitowym. Witamina B12 przechodzi przez łożysko.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Systemowe choroby neurologiczne spowodowane stwierdzonym niedoborem witamin B1, B6 i B12, których nie można skorygować poprzez dietę.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku; ostre zaburzenia przewodnictwa serca; ostra postać dekompensowanego niewydolności serca.

Witamina B1 – przeciwwskazana w przypadku reakcji alergicznych.

Witamina B6 – przeciwwskazana w przypadku wrzodu żołądka i dwunastnicy w fazie zaostrzenia (gdyż może dojść do zwiększenia kwasowości soku żołądkowego).

Witamina B12 – przeciwwskazana w przypadku erytemii, erytrocytozy, zakrzepicy.

Lidokaina. Podwyższona indywidualna wrażliwość na lidokainę lub inne miejscowe środki znieczulające z grupy amidów, wywiad występowania napadów padaczkowych po lidokainie, ciężka bradykardia, ciężkie niskie ciśnienie tętnicze, wstrząs kardiogenny, ciężkie postacie przewlekłej niewydolności serca (stopień II–III), zespół słabości węzła zatokowego, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół Adamsa-Stokesa, blok przedsionkowo-komorowy (AV) II i III stopnia, hipowolemia, ciężkie zaburzenia funkcji wątroby/nerek, porfiria, miastenia.

Okres ciąży i karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Tiamina jest całkowicie rozkładana przez roztwory zawierające siarczany. Inne witaminy mogą być inaktywowane w obecności produktów rozpadu witaminy B1. Terapeutyczne dawki witaminy B6 mogą osłabiać działanie L-dopy. Inne interakcje występują z INH, D-penicillaminą i cykloseryną.

Gdy lidokainę podaje się dożylnie, działania niepożądane ze strony serca mogą nasilać się przy jednoczesnym stosowaniu adrenaliny lub noradrenaliny. Inne interakcje występują z sulfonamidami.

W przypadku przedawkowania środków znieczulających miejscowych adrenaliny i noradrenaliny nie wolno stosować.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Milgamma® zawiera chlorowodorek lidokainy, dlatego lek należy wstrzykiwać wyłącznie do mięśni. Nie wolno podawać dożylnie (i.v.) do układu krążenia. W przypadku przypadkowego podania dożylnego, w zależności od stopnia nasilenia występujących objawów, konieczna jest kontrola medyczna lub obserwacja w warunkach szpitalnych. Długotrwałe stosowanie leku przez ponad 6 miesięcy może prowadzić do odwracalnej obwodowej neuropatii czuciowej.

Preparat zawiera związki sodu (23 mg sodu na jednostkę dawkującą (2 ml)), co oznacza, że produkt jest praktycznie „bezsodowy”.

Milgamma® zawiera alkohol benzylowy.

Alkohol benzylowy wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych („zespół duszności”) u noworodków i małych dzieci.

Z uwagi na ryzyko kumulacji i toksyczności (kwasica metaboliczna) duże dawki alkoholu benzylowego należy stosować z ostrożnością i tylko w przypadku absolutnej konieczności, szczególnie u osób z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, a także w czasie ciąży i laktacji.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani pracy z urządzeniami mechanicznymi.

Stosowanie w czasie ciąży lub laktacji.

W czasie ciąży zalecana dobową dawka witaminy B1 wynosi 1,2 mg w II trymestrze i 1,3 mg w III trymestrze, a witaminy B6 – 1,9 mg od 4. miesiąca ciąży. Stosowanie leku w czasie ciąży jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku potwierdzonego niedoboru witamin B1 i B6, ponieważ bezpieczeństwo dawek przekraczających zalecaną dawkę dobową nie zostało ustalone.

Okres laktacji. W czasie karmienia piersią zalecana dobową dawka witaminy B1 wynosi 1,3 mg, a witaminy B6 – 1,9 mg.

Witaminy B1, B6 i B12 przenikają do mleka matki. Wysokie dawki witaminy B6 mogą zmniejszać ilość mleka.

Preparat zawiera 100 mg witaminy B6 w 1 ampułce, dlatego nie powinien być stosowany w czasie ciąży ani karmienia piersią.

Decyzję o stosowaniu tego preparatu w czasie ciąży i laktacji należy podejmować wyłącznie po ocenie stosunku ryzyka do korzyści przez lekarza.

Dzieci.

Nie stosować u dzieci.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie.

W przypadkach silnego i ostrego bólu w celu szybkiego podniesienia stężenia leku we krwi stosuje się początkowo jedną iniekcję (2 ml) raz dziennie. Po zakończeniu ostrej fazy oraz w przypadkach chorób o łagodnym nasileniu stosuje się po jednej iniekcji 2–3 razy w tygodniu.

W trakcie terapii zaleca się cotygodniową kontrolę lekarską.

Należy dążyć do jak najwcześniejszego przejścia na terapię doustną.

Sposób stosowania.

Iniekcje podaje się głęboko do mięśni (dośródmięśniowo).

Ostrzeżenie dotyczące niedopuszczalności błędnego podania dożylnego.

Dozwolone jest wyłącznie dośródmięśniowe (i.m.) podawanie Milgamma®. Nie wolno podawać dożylnie (i.v.) do układu krążenia. W przypadku błędnego podania dożylnego, w zależności od nasilenia objawów, wymagana jest kontrola medyczna lub obserwacja w warunkach szpitalnych.

W okresie między iniekcjami do dalszego leczenia oraz w przypadkach łagodnych stosuje się po 1 tabletce Milgamma® trzy razy dziennie.

Przedawkowanie.

Witamina B1 charakteryzuje się szerokim zakresem terapeutycznym. Bardzo wysokie dawki (powyżej 10 g) wykazują działanie kurarepodobne, hamując przewodnictwo impulsów nerwowych.

Witamina B6 charakteryzuje się bardzo niską toksycznością.

Nadmierna dawka witaminy B6 w ilości przekraczającej 1 g na dobę przez kilka miesięcy może prowadzić do efektów neurotoksycznych.

Opisywano neuropatie z ataksją i zaburzeniami czucia, drgawki mózgowe z zmianami na EEG, a także w pojedynczych przypadkach anemię hipochromiczną i zapalenie skóry seboreiczne po podawaniu więcej niż 2 g na dobę.

Witamina B12. Po podaniu pozajelitowym (rzadko – po doustnym) dawek wyższych niż zalecane obserwowano reakcje alergiczne, zmiany skórne typu egzematy i łagodną formę trądziku.

Przy długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach możliwe są zaburzenia aktywności enzymów wątroby, ból w okolicy serca, hiperkoagulacja.

Leczenie: terapia objawowa.

Lidokaina. Objawy: pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, osłabienie ogólne, obniżenie ciśnienia tętniczego, drżenie, zaburzenia wzroku, drgawki toniczno-kloniczne, śpiączka, kolaps, możliwa blokada przedsionkowo-komorowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, zatrzymanie oddychania. Pierwsze objawy przedawkowania u zdrowych osób pojawiają się przy stężeniu lidokainy we krwi powyżej 0,006 mg/kg, drgawki – przy 0,01 mg/kg.

Leczenie: przerwanie podawania leku, terapia tlenowa, leki przeciwdrgawkowe, środki zwężające naczynia (noradrenalina, mezaton), w przypadku bradykardii – leki antycholinergiczne (0,5–1 mg atropiny). Możliwe jest przeprowadzenie intubacji, sztucznej wentylacji płuc, zabiegów resuscytacyjnych. Dializa nie jest skuteczna.

Niepożądane działania.

Bardzo często: (≥ 1/10).

Często: (≥ 1/100 do < 1/10).

Nieczęsto: (≥ 1/1000 do < 1/100).

Rzadko: (≥ 1/10 000 do < 1/1 000).

Bardzo rzadko: (< 1/10 000).

Nieznane (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego:

Nieznane: alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. egzantem, duszność, stan wstrząsu, obrzęk naczynioruchowy).

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: bardzo rzadko: tachykardia.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: bardzo rzadko: pocenie się, trądzik, reakcje skórne z świądem i pokrzywką.

Ogólne zaburzenia i stany w miejscu wstrzyknięcia: nieznane: możliwe reakcje systemowe spowodowane szybkim nagromadzeniem (przypadkowe wstrzyknięcie dożylnego, wstrzyknięcie do tkanki dobrze ukrwionej) lub przedawkowaniem. Możliwe zawroty głowy, wymioty, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, drgawki.

Pieczenie w miejscu wstrzyknięcia.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 2–8 ºC w oryginalnym opakowaniu, w miejscu chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Tiamina jest niezgodna z substancjami utleniającymi i redukującymi: chlorkiem rtęci, jodkiem, węglanem, octanem, kwasem taninowym, cytrynianem żelazowo-amonowym, a także z fenobarbitalanem sodu, ryboflawina, benzylopenicyliną, glukozą i metabisulfitem, ponieważ ulega inaktywacji w ich obecności. Miedź przyspiesza rozkład tiaminy; ponadto tiamina traci swoje działanie przy wzroście wartości pH (powyżej 3).

Witamina B12 jest niezgodna z substancjami utleniającymi i redukującymi oraz z solami metali ciężkich.

W roztworach zawierających tiaminę witamina B12, jak i inne składniki kompleksu witamin grupy B, szybko ulega rozkładowi produktom rozpadu tiaminy (niskie stężenia jonów żelaza mogą chronić przed tym zjawiskiem). Ponadto ryboflavina, szczególnie w połączeniu z działaniem światła, wywiera działanie destrukcyjne; nikotynamid przyspiesza fotolizę, natomiast antyoksydanty działają hamująco.

Opakowanie.

Po 2 ml w fiolkach z brąszowego szkła. Po 5 lub 10, lub 25 fiolki w kartonowym opakowaniu.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent.

SoluPharm Pharmazeutische Erzeugnisse GmbH, Niemcy.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

Industriestraße 3, 34212 Melsungen, Niemcy.