KWAS ASKORBINOWY

Ukraina

Preparat stosuje się w profilaktyce i leczeniu niedoboru witaminy C. Jest on zalecany w okresie wzrostu, w trakcie ciąży, karmienia piersią, przy dużych obciążeniach fizycznych lub umysłowych, podczas infekcji, złamań kości oraz w celu wspomagania gojenia ran.

Nazwa handlowa KWAS ASKORBINOWY

Postać leku drazże

Substancja czynna / Dawkowanie

kwas askorbinowy · 50 mg

Rodzaj recepty bez recepty

Kod ATC

A11GA01

Numer rejestracyjny UA/2983/01/01

Producent S.A. "Technoloh"

Najczęściej zadawane pytania

Jak prawidłowo przyjmować preparat?

Drużynki należy przyjmować doustnie po posiłku. Dawkowanie zależy od wieku oraz celu stosowania (profilaktyka lub leczenie). Na przykład dorosłym w celach profilaktycznych zaleca się 1–2 drażetki na dobę, natomiast w celach leczniczych — po 1–2 drażetki 3–5 razy na dobę. Dawkowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią musi zostać ustalone przez lekarza.

Kto nie powinien przyjmować Kwas askorbinowy?

Preparat jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na jego skład, zakrzepicy, cukrzycy, ciężkich chorób nerek oraz kamicy moczowej (jeśli dawka przekracza 1 g na dobę). Nie należy go również przyjmować w przypadku nietolerancji fruktozy oraz zespołu malabsorpcji glukozy-galaktozy.

Jakie mogą wystąpić działania niepożądane po zastosowaniu Kwas askorbinowy?

Możliwe są nudności, wymioty, biegunka, zgaga, wysypka skórna, świąd, ból głowy lub zaburzenia snu. Przy przyjmowaniu dużych dawek możliwe jest powstawanie kamieni nerkowych, podwyższenie ciśnienia tętniczego lub wpływ na poziom cukru we krwi.

Czy można łączyć preparat z innymi lekami lub napojami?

Kwas askorbinowy może zmieniać działanie antybiotyków, żelaza oraz antykoagulantów. Nie zaleca się popijania drażetek wodą mineralną zasadową ani sokami owocowymi, ponieważ obniża to efekt działania. Preparat może również wpływać na wyniki laboratoryjnych badań krwi.

Czy bezpieczne jest przyjmowanie preparatu wieczorem?

Ze względu na to, że preparat ma lekkie działanie pobudzające, nie zaleca się przyjmowania go pod koniec dnia.

Ulotka informacyjna

Spis treści

Skład:
Właściwości farmakodynamiczne.
Charakterystyka kliniczna.
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.
Sposób stosowania i dawki.
Reakcje niepożądane.

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku Kwas askorbinowy (Acidum ascorbinicum)

Skład:

substancja czynna: kwas askorbinowy;

1 pastylka zawiera 50 mg kwasu askorbinowego;

substancje pomocnicze: syrop skrobiowy, cukier biały, wosk żółty, olej mineralny, talk, aromat „pomarańczowy” (zawiera glikol propylenowy).

Postać farmaceutyczna. Pastylki 50 mg.

Główne właściwości fizykochemiczne: pastylki w kolorze białym lub białym z żółtawym odcieniem. Powinny mieć wygląd kulistych tabletek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Proste przygotowania kwasu askorbinowego (witaminy C). Kwas askorbinowy (witamina C). Kod ATC A11G A01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje wyraźne właściwości redukujące. Należy do grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie. Uczestniczy w reakcjach utleniania i redukcji, regulacji metabolizmu węglowodanów, wpływa na metabolizm aminokwasów szeregu aromatycznego, metabolizm tyroksyny, biosyntezę katecholamin, hormonów steroidowych i insuliny, jest niezbędny do krzepnięcia krwi, syntezy kolagenu i prokolagenu, regeneracji tkanki łącznej i tkanki kostnej. Poprawia przepuszczalność naczyń włosowatych. Sprzyja wchłanianiu żelaza w jelitach i uczestniczy w syntezie hemoglobiny. Zwiększa nieswoistą odporność organizmu, wykazuje właściwości antydotowe. Niedobór witaminy C w diecie prowadzi do rozwoju hipowitaminozy i awitaminozy typu C, ponieważ witamina ta nie jest syntetyzowana w organizmie.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie kwasu askorbinowego odbywa się głównie w jelicie cienkim. Proces wchłaniania może być zaburzony przy dyskineziach jelit, enteritach, achilii, inwazjach pasożytniczych, lambliozie, a także przy spożyciu napojów alkalicznych, świeżych soków owocowych i warzywnych. Maksymalne stężenie leku we krwi osoczu po podaniu doustnym osiągane jest po 4 godzinach. Łatwo przenika do leukocytów, płytek krwi, a następnie do wszystkich tkanek; magazynowany jest w tylnej części przysadki mózgowej, korze nadnerczy, nabłonku oka, komórkach międzymiejówkowych gruczołów płciowych, jajnikach, wątrobie, mózgu, śledzionie, trzustce, płucach, nerkach, ścianie jelita, sercu, mięśniach, tarczycy. Metabolizowany głównie w wątrobie do kwasu deoksyaskorbinowego, a następnie do kwasu szczawowoocetowego i kwasu diketogulonowego. Niezmieniony askorbinian i metabolity wydzielane są z moczem, kałem oraz przenikają do mleka matki. Przy stosowaniu wysokich dawek, gdy stężenie we krwi osoczu przekracza 1,4 mg/dl, wydalanie gwałtownie się nasila, przy czym zwiększona ekspresja może utrzymywać się po odstawieniu leku.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy C.

Zapewnienie zwiększonego zapotrzebowania organizmu na witaminę C w okresie wzrostu, w ciąży lub podczas karmienia piersią; przy zwiększonym obciążeniu fizycznym i umysłowym, przy chorobach zakaźnych i zatruciach, diatezach krwotocznych, w terapii wspomagającej krwawienia (nosowe, płucne, maciczne); przy chorobie popromiennej, chorobie Addisona, przedawkowaniu leków przeciwkrzepliwych, przy uszkodzeniach miękkich tkanek i zainfekowanych ranach powoli gojących się, złamaniach kości.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas askorbinowy lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku. Zakrzepica, skłonność do zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie żył, cukrzyca, ciężkie choroby nerek. Kamica nerek – przy dawkach przekraczających 1 g na dobę. Nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Szczególne środki ostrożności.

Ze względu na lekki efekt stymulujący kwasu askorbinowego, nie zaleca się przyjmowania leku pod koniec dnia. Z uwagi na stymulujący wpływ kwasu askorbinowego na produkcję hormonów kortykosteroidowych, przy stosowaniu wysokich dawek należy kontrolować funkcję nerek i ciśnienie tętnicze.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Kwas askorbinowy podany doustnie zwiększa wchłanianie penicyliny, tetracykliny i żelaza; sprzyja wchłanianiu glinu w przewodzie pokarmowym, co należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu lekami przeciwwskazanymi zawierającymi glin.

Jednoczesne przyjmowanie witaminy C i deferozaminy zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekompenzacji krążenia. Witaminę C można przyjmować dopiero po upływie 2 godzin od zastrzyku deferozaminy.

Długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek przez osoby leczone disulfiramem hamuje reakcję disulfiram-alkohol.

Wysokie dawki leku zmniejszają skuteczność antydepresantów trójcyklicznych, neuroleptyków – pochodnych fenytoazyny, zmniejszają kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zakłócają wydalanie mielektyny przez nerki, wpływają na resorpcję witaminy B12.

Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens alkoholu etylowego.

Lek zmniejsza toksyczność leków sulfonamidowych, zmniejsza skuteczność heparyny i leków przeciwkrzepliwych pośrednich.

Witamina C zwiększa wydalanie szczawianów z moczem, zwiększając tym samym ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu, zwiększa ryzyko rozwoju kryształkowicy podczas leczenia salicylanami.

Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) może obniżać wchłanianie kwasu askorbinowego. Jednoczesne stosowanie salicylanów z kwasem askorbinowym może zwiększać wydalanie kwasu askorbinowego przez nerki.

Leki z grupy chinolony, chlorek wapnia, salicylany, kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.

Wchłanianie kwasu askorbinowego jest obniżone przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu lekiem należy kontrolować funkcję nerek, poziom ciśnienia tętniczego oraz funkcję trzustki. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą nerek w wywiadzie.

W przypadku kamicy moczowej dawka dzienna kwasu askorbinowego nie powinna przekraczać 1 g.

Nie należy przepisywać dużych dawek leku chorym z podwyższoną krzepliwością krwi.

Ponieważ kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla pacjentów z hemochromatozą, talasemią, polycytemią, białaczką i anemią sidersztyczną. Pacjenci z wysokim stężeniem żelaza w organizmie powinni stosować lek w minimalnych dawkach.

Jednoczesne przyjmowanie leku z napojami alkalicznymi zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy popijać tabletek alkaliczną wodą mineralną. Wchłanianie kwasu askorbinowego może również być zaburzone przy dyskineziach jelitowych, enteritach i achylii.

Należy stosować z ostrożnością w leczeniu pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy.

Kwas askorbinowy jako reduktor może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np. przy oznaczaniu zawartości glukozy, bilirubiny we krwi, aktywności transaminaz, dehydrogenazy mleczanowej itp.

Należy stosować kwas askorbinowy z ostrożnością u pacjentów z postępującą chorobą nowotworową, ponieważ jego stosowanie może utrudnić przebieg choroby.

Lek może być szkodliwy dla zębów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek można stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa możliwy ryzyko dla płodu, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i na pisemne polecenie lekarza, pod jego kontrolą. Należy dokładnie przestrzegać zalecanych dawek i nie przekraczać ich.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie wpływa w dawkach terapeutycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować doustnie, po posiłku.

Dorosłym i dzieciom od 14. roku życia w celu zapobiegania należy przyjmować po 1–2 drażetki (50–100 mg) na dobę, dzieciom od 4. do 14. roku życia – po 1 drażetkę (50 mg) na dobę.

Dawki lecznicze dla dzieci od 14. roku życia oraz dla dorosłych wynoszą po 1–2 drażetki (50–100 mg) 3–5 razy na dobę, dla dzieci od 4. do 7. roku życia – po 1–2 drażetki (50–100 mg) 2–3 razy na dobę, dla dzieci od 7. do 10. roku życia – po 2 drażetki (100 mg) 2–3 razy na dobę, dla dzieci od 10. do 14. roku życia – po 2–3 drażetki (100–150 mg) 2–3 razy na dobę.

Kobietom w ciąży, po porodzie oraz przy niskim stężeniu witaminy C w mleku matki należy przyjmować po 6 drażetek (300 mg) na dobę przez 10–15 dni, następnie w celu zapobiegania po 2 drażetki (100 mg) na dobę przez cały okres karmienia piersią.

Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.

Dzieci.

Lek należy przepisywać dzieciom od 4. roku życia.

Przedawkowanie.

Kwas askorbinowy dobrze się toleruje. Jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, a jej nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest osłabienie funkcji aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli stanu tego narządu. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania nerkowego kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych.

Stosowanie dużych dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po jego odstawieniu. Leczenie jest objawowe.

Reakcje niepożądane.

Ze strony przewodu pokarmowego: przy stosowaniu w dawce powyżej 1 g na dobę – podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zgaga, nudności, wymioty, biegunka;

ze strony nerek i dróg moczowych: uszkodzenie aparatu glomerularnego nerek, krystaluria, powstawanie konkrementów moczowych, cystynowych i/lub szczawianowych w nerkach i drogach moczowych, niewydolność nerek;

ze strony układu odpornościowego: obrzęk Quinckego, czasem – szok anafilaktyczny w przypadku wrażliwości;

ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka, egzema;

ze strony układu endokrynnego: uszkodzenie aparatu wyspowego trzustki (hiperglikemia, glukozuria) oraz zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy;

ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, dystrofia mięśnia sercowego;

ze strony krwi i układu chłonnego: trombocytoza, hiperprotrombinemia, powstawanie zakrzepów, erytropenia, neutrofilowy leukocytoza; u chorych z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy ciałek krwiotwórczych może wystąpić hemoliza erytrocytów, anemia hemolityczna (u chorych z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy);

ze strony układu nerwowego: podwyższona pobudliwość, zaburzenia snu, ból głowy, uczucie gorąca, zmęczenie;

ze strony metabolizmu: zaburzenia metabolizmu cynku, miedzi.

Termin ważności. 1 rok 6 miesięcy.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

Po 50 drażetek w pojemniku; po 1 pojemniku w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

Przedsiębiorstwo Akcyjne „Technologia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 20300, obwód czarczyński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna, budynek 8.

INSTRUKCJA
dla lekarzy i pacjentów dotycząca stosowania leku

KWAS ASKORBINOWY
(ASCORBIC ACID)

Skład:

substancja czynna: kwas askorbinowy;

1 drażetka zawiera 50 mg kwasu askorbinowego;

substancje pomocnicze: syrop skrobiowy, cukier biały, wosk żółty, olej mineralny, talk, aromatyzator „Pomarańcza” (zawiera glikol propylenowy).

Postać leku. Drażetki 50 mg.

Główne właściwości fizykochemiczne: drażetki białe lub białe z żółtawym odcieniem. Powinny mieć kształt kulisty.

Grupa farmakoterapeutyczna. Proste przygotowania kwasu askorbinowego (witaminy C). Kwas askorbinowy (witamina C). Kod ATC A11G A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje wyraźne właściwości redukcyjne. Należy do grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie. Uczestniczy w reakcjach utleniania i redukcji, regulacji metabolizmu węglowodanów, wpływa na metabolizm aminokwasów szeregu aromatycznego, tyroksyny, biosyntezę katecholamin, hormonów steroidowych i insuliny, jest niezbędny do krzepnięcia krwi, syntezy kolagenu i prokolagenu, regeneracji tkanki łącznej i kostnej. Poprawia przepuszczalność naczyń włosowatych. Sprzyja wchłanianiu żelaza w jelitach i uczestniczy w syntezie hemoglobiny. Zwiększa nieswoistą odporność organizmu, wykazuje właściwości przeciwtruciciowe. Deficyt witaminy C w diecie prowadzi do rozwoju hipowitaminozy i awitaminozy C, ponieważ witamina ta nie jest syntetyzowana w organizmie.

Farmakokinetyka.
Wchłanianie kwasu askorbinowego odbywa się głównie w jelicie cienkim. Proces wchłaniania może być zaburzony przy dyskinezie jelit, enteritach, achilii, inwazji pasożytniczej, lamblioza, a także przy spożyciu napojów alkalicznych, świeżych soków owocowych i warzywnych. Maksymalne stężenie leku we krwi osoczowej po podaniu doustnym osiągane jest po 4 godzinach. Łatwo przenika do leukocytów, trombocytów, a następnie do wszystkich tkanek; gromadzi się w tylnej części przysadki, korze nadnerczy, nabłonku oka, komórkach pośrednich jąder, jajnikach, wątrobie, mózgu, śledzionie, trzustce, płucach, nerkach, ścianie jelita, sercu, mięśniach, tarczycy. Metabolizowany głównie w wątrobie do kwasu deoksyaskorbinowego, a następnie do kwasu szczawiowooctowego i diketogulonowego. Niezmieniony askorbinian i jego metabolity wydalane są z moczem, kałem oraz przenikają do mleka matki. Przy stosowaniu wysokich dawek, gdy stężenie we krwi osoczowej przekracza 1,4 mg/dl, wydalanie gwałtownie się nasila, a zwiększona ekspresja może utrzymywać się po zaprzestaniu stosowania.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy C.

Zapewnienie zwiększonego zapotrzebowania organizmu na witaminę C w okresie wzrostu, ciąży lub karmienia piersią; przy zwiększonym obciążeniu fizycznym i umysłowym, przy chorobach zakaźnych i zatruciach, diatezach krwotocznych, w terapii wspomagającej krwawienia (nosowe, płucne, maciczne); przy chorobie popromiennej, chorobie Addisona, przedawkowaniu leków przeciwkrzepliwych, przy uszkodzeniach tkanek mięśniowych i zakażonych ranach powoli gojących się, złamaniach kości.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas askorbinowy lub którykolwiek ze składników pomocniczych leku. Zakrzepica, skłonność do zakrzepów, zakrzepowe zapalenie żył, cukrzyca, ciężkie choroby nerek. Kamica nerek – przy stosowaniu dawek powyżej 1 g na dobę. Nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Szczególne środki ostrożności.

Ponieważ kwas askorbinowy wywiera lekkie działanie pobudzające, nie zaleca się przyjmowania leku na końcu dnia. Z uwagi na pobudzający wpływ kwasu askorbinowego na produkcję hormonów kortykosteroidowych, przy stosowaniu wysokich dawek konieczna jest kontrola funkcji nerek i ciśnienia tętniczego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Kwas askorbinowy podany doustnie zwiększa wchłanianie penicyliny, tetracykliny, żelaza; sprzyja wchłanianiu glinu w jelitach, co należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu lekami przeciwwskazującymi zawierającymi glin.

Jednoczesne przyjmowanie witaminy C i deferozaminy zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekompensacji układu krążenia. Witaminę C można przyjmować dopiero po 2 godzinach od zastrzyku deferozaminy.

Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek przez osoby leczone disulfiramem hamuje reakcję alkoholu z disulfiramem.

Duże dawki leku zmniejszają skuteczność antydepresantów trójcyklicznych, neuroleptyków – pochodnych fenotiazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zakłócają wydalanie moksylocetyny przez nerki, wpływają na resorpcję witaminy B12.

Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens alkoholu etylowego.

Lek zmniejsza toksyczność leków sulfonamidowych, obniża skuteczność heparyny i pośrednich leków przeciwkrzepliwych.

Witamina C zwiększa wydzielanie szczawianów z moczem, zwiększając w ten sposób ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu, zwiększa ryzyko rozwoju krystalurii podczas leczenia salicylanami.

Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) może obniżać wchłanianie kwasu askorbinowego. Przy jednoczesnym stosowaniu salicylanów z kwasem askorbinowym może wzrosnąć wydalanie kwasu askorbinowego przez nerki.

Leki z grupy chinoliny, chlorek wapnia, salicylany, kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.

Wchłanianie kwasu askorbinowego zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Szczególne zasady stosowania.

Przy przyjmowaniu wysokich dawek i długotrwałym stosowaniu leku konieczna jest kontrola funkcji nerek i poziomu ciśnienia tętniczego, a także funkcji trzustki. Należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą nerek w wywiadzie.

Przy kamicy nerek dobowe dawki kwasu askorbinowego nie powinny przekraczać 1 g.

Nie należy przepisywać dużych dawek leku pacjentom z podwyższoną krzepliwością krwi.

Ponieważ kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla pacjentów z hemochromatozą, talasemią, polycytemią, białaczką i anemią sierpocytową. Pacjenci z wysokim stężeniem żelaza w organizmie powinni stosować lek w minimalnych dawkach.

Jednoczesne przyjmowanie z napojem alkalicznym zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy popijać drażetek alkaliczną wodą mineralną. Wchłanianie kwasu askorbinowego może również być zaburzone przy dyskinezie jelit, enteritach i achilii.

Stosować ostrożnie u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy.

Kwas askorbinowy jako reduktor może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np. przy oznaczaniu stężenia glukozy we krwi, bilirubiny, aktywności transaminaz, dehydrogenazy mleczanowej itp.

Należy ostrożnie stosować kwas askorbinowy u pacjentów z postępującą chorobą nowotworową, ponieważ jego stosowanie może utrudnić przebieg choroby.

Lek może być szkodliwy dla zębów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek można stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i na polecenie lekarza pod jego kontrolą. Należy dokładnie przestrzegać zalecanych dawek i nie przekraczać ich.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie wpływa w dawkach terapeutycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować doustnie, po posiłku.

Dorosłym i dzieciom powyżej 14 roku życia w celu profilaktyki – 1–2 drażetki (50–100 mg) dziennie, dzieciom w wieku od 4 do 14 lat – 1 drażetka (50 mg) dziennie.

Dawki terapeutyczne dla dzieci powyżej 14 roku życia i dorosłych – 1–2 drażetki (50–100 mg) 3–5 razy dziennie, dla dzieci w wieku od 4 do 7 lat – 1–2 drażetki (50–100 mg) 2–3 razy dziennie, dla dzieci w wieku 7–10 lat – 2 drażetki (100 mg) 2–3 razy dziennie, dzieciom w wieku 10–14 lat – 2–3 drażetki (100–150 mg) 2–3 razy dziennie.

Kobietom w ciąży i po porodzie oraz kobietom z niskim poziomem witaminy C w mleku matki należy przyjmować 6 drażetek (300 mg) dziennie przez 10–15 dni, następnie w celu profilaktyki – 2 drażetki (100 mg) dziennie przez cały okres karmienia piersią.

Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.

Dzieci.

Lek należy przepisywać dzieciom powyżej 4. roku życia.

Przedawkowanie.

Kwas askorbinowy jest dobrze tolerowany. Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, jej nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest osłabienie funkcji aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli stanu tego narządu. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania kwasu askorbinowego i moczowego przez nerki podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się konkrementów szczawianowych.

Stosowanie wysokich dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po jego odstawieniu. Leczenie objawowe.

Reakcje niepożądane.

Ze strony przewodu pokarmowego: przy stosowaniu w dawce powyżej 1 g na dobę – podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zgaga, nudności, wymioty, biegunka;

ze strony układu odpornościowego: obrzęk Quinckego, czasem – szok anafilaktyczny przy wrażliwości;

ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka, egzema;

ze strony układu endokrynnego: uszkodzenie aparatu wyspowego trzustki (hiperglikemia, glukozuria) i zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy;