GAINECKS® FORTE

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Gainecks® Forte (GYNEX® FORTE)

Skład:

substancje czynne: metronidazolum (metronidazole), miconazolum nitricum (miconazole);

1 supozytoryum zawiera metronidazolum 750 mg, miconazolum nitricum 200 mg;

substancja pomocnicza: tłuszcz stały.

Postać leku. Supozytoria pochwy.

Główne właściwości fizykochemiczne: supozytoria od białego do jasnożółtego koloru, o kształcie torpedy.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne, przeciwpasożytnicze, przeciwgrzybicze.

Kod ATC G01AF20.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Gainecks® Forte – lek przeciwbakteryjny o działaniu kombinowanym, którego działanie wynika z zawartych w nim składników: metronidazolu i mikonazolu.

Mikonazolu nitras – lek przeciwdrożdżakowy i przeciwbakteryjny o szerokim zakresie działania z grupy imidazoli, stosowany miejscowo. Mikonazol hamuje biosyntezę ergosterolu i zmienia skład lipidów w błonie komórkowej, co prowadzi do śmierci komórki grzyba. Wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis), drożdżopodobnych i drożdżowych grzybów (Candida albicans, Candida glabrata oraz inne gatunki Candida), a także innych patogennych grzybów (Malassezia furfur, Aspergillus niger, Penicillium crustaceum). Mikonazolu nitras wykazuje również działanie przeciwbakteryjne, szczególnie silne wobec bakterii Gram-dodatnich.

Metronidazol, pochodna 5-nitroimidazolu, jest środkiem przeciwbakteryjnym i przeciwprotozoalnym. Działa skutecznie w zakażeniach wywołanych bakteriami beztlenowymi i pierwotniakami, w tym Trichomonas vaginalis, Gardnerella vaginalis oraz beztlenowymi streptokokami.

Mikonazolu nitras i metronidazol nie wykazują efektów synergistycznych ani antagonizmu.

Częstość wyleczenia klinicznego osiągnięta w otwartym, wieloośrodkowym, niekontrolowanym badaniu klinicznym oceniającym skuteczność i bezpieczeństwo stosowania supozytóriów zawierających metronidazol i mikonazol u 104 pacjentek z klinicznym/mikrobiologicznym rozpoznaniem wulwowaginitis wynosiła 96,6% w przypadku wulwowaginoty kandydoidalnej, 98,1% w przypadku bakteryjnego warginitis, 97,3% w przypadku warginitis trichomoniasis i 98,5% w przypadku mieszanych infekcji pochwy. Częstość wyleczenia mikrobiologicznego wynosiła odpowiednio 89,8%, 96,2%, 100% i 91,7% dla poszczególnych typów infekcji.

W randomizowanym, otwartym, porównawczym badaniu skuteczności, bezpieczeństwa i tolerancji supozytóriów zawierających metronidazol i mikonazol częstość wyleczenia klinicznego i mikrobiologicznego wyniosła odpowiednio 84% i 76%.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Mikonazolu nitras. Wchłanianie mikonazolu nitrasu przez ściany pochwy jest niewielkie (około 1,4% dawki). Mikonazolu nitras nie wykrywa się w osoczu krwi po donosowym podaniu.

Metronidazol

Biodostępność metronidazolu po donosowym podaniu wynosi 20% w porównaniu do biodostępności po podaniu doustnym. Stężenie równowagowe metronidazolu w osoczu krwi po donosowym podaniu dobowej dawki leku Gainecks® Forte wynosi 1,6–7,2 μg/ml.

Rozkład.

Mikonazolu nitras. Wiązanie z białkami osocza krwi wynosi 90–93%. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niskie, jednak substancja szeroko rozkłada się w innych tkankach. Objętość rozkładu wynosi 1400 l.

Metronidazol. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do żółci, kości, mleka, zbiorników mózgu, płynu mózgowo-rdzeniowego, wątroby i zbiorników wątroby, śliny, nasienia i sekretu pochwy, osiągając stężenia podobne do stężeń w osoczu krwi. Przenika przez barierę łożyskową i szybko wnika do krążenia płodu. Wiąże się z białkami osocza krwi w niewielkiej mierze – nie więcej niż 20%. Objętość rozkładu wynosi 0,25–0,85 l/kg.

Biotransformacja.

Mikonazolu nitras. Metabolizowany w wątrobie. Wykryto dwa metabolity nieaktywne (2,4-dichlorofenylo-1H-imidazol-ethanol i 2,4-dichloromigdałowy kwas).

Metronidazol. Metabolizowany w wątrobie drogą utleniania; metabolit hydroksylowy jest aktywny. Główne metabolity metronidazolu – pochodne hydroksy i kwasu octowego – wydzielane są z moczem. Metabolit hydroksylowy wykazuje 30% aktywności biologicznej metronidazolu.

Wydalanie.

Mikonazolu nitras. Okres półtrwania wynosi 24 godziny. Mniej niż 1% wydzielane jest z moczem. Około 50%, głównie w niezmienionej postaci, wydzielane jest z kałem.

Metronidazol. Okres półtrwania wynosi 6–11 godzin. Około 6–15% dawki metronidazolu wydzielane jest z kałem. Około 60–80% metronidazolu wydzielane jest z moczem w niezmienionej postaci i w postaci metabolitów. Około 20% metronidazolu wydzielane jest z moczem w niezmienionej postaci.

Dane badań doklinicznych.

Wyniki standardowych badań doklinicznych toksyczności przy wielokrotnym stosowaniu, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności rozrodczej nie wskazują na istnienie specyficznego ryzyka dla organizmu ludzkiego.

W badaniu mikrobiologicznym in vitro nie stwierdzono interakcji synergistycznej ani antagonizmu między substancjami czynnymi leku w działaniu przeciwnym do Candida albicans, Streptococcus (Gram Bza Lancefield), Gardnerella vaginalis oraz Trichomonas vaginalis.

Badania dokliniczne kombinacji 750 mg metronidazolu i 200 mg mikonazolu nitrasu wykazały brak nasilenia ani synergizmu śmiertelnych lub toksycznych efektów obu składników u samic szczurów.

W badaniu podrażnienia błony śluzowej pochwy u samic psów rasy beagle przy użyciu tej samej kombinacji leków stwierdzono brak podrażnienia błony śluzowej pochwy oraz brak zaburzeń klinicznych, biochemicznych i hematologicznych. W tym samym badaniu nie stwierdzono miejscowych ani ogólnoustrojowych efektów toksycznych.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie grzybiczych zapaleń pochwy i narządów płciowych zewnętrznych (wulwowaginitis candidamycosis) wywołanych przez Candida albicans, bakteryjnych zapaleń pochwy wywołanych przez bakterie beztlenowe i Gardnerella vaginalis, trichomoniasis pochwy spowodowanego przez Trichomonas vaginalis, oraz mieszanych infekcji pochwy.

Przeciwwskazania.

− Nadwrażliwość na którykolwiek z substancji czynnych leku lub ich pochodne.

− Spożywanie napojów alkoholowych w trakcie leczenia lub w ciągu 3 dni po zakończeniu leczenia.

− Stosowanie disulfiramu w trakcie leczenia lub w ciągu 2 tygodni po jego zakończeniu.

− I trymestr ciąży.

− Porfiria.

− Epilepsja.

− Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Sprzężone z metronidazolem (w wyniku jego wchłaniania).

Alkohol: interakcja metronidazolu z alkoholem może wywołać reakcję podobną do interakcji z disulfiramem. Nie wolno spożywać alkoholu w trakcie terapii oraz przez 3 dni po zakończeniu cyklu leczenia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Amiodaron: zwiększone ryzyko działania kardiotoxycznego (wydłużenie odcinka QT, migotanie komór, zatrzymanie serca).

Astemizol i terfenadyna: metronidazol hamuje metabolizm tych leków i zwiększa ich stężenie w osoczu.

Karbamazepina: zwiększa się stężenie karbamazepiny we krwi.

Cymetydyna: zwiększa się poziom metronidazolu we krwi oraz ryzyko wystąpienia neurologicznych działań niepożądanych.

Cyklosporyna: zwiększa się ryzyko toksyczności cyklosporyny.

Disulfiram: działania ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. reakcje psychotyczne).

Lit: zwiększa się toksyczność litu.

Fenytoina: zwiększa się poziom fenytoiny we krwi, zmniejsza się poziom metronidazolu we krwi.

Fenobarbital: zmniejsza się poziom metronidazolu we krwi.

Fluorouracyl: zwiększa się poziom we krwi oraz toksyczność fluorouracylu.

Leki przeciwkrzepliwe doustne: nasila się działanie leków przeciwkrzepliwych, zwiększa się ryzyko krwawień (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

W trakcie leczenia metronidazolem obserwowano wpływ na poziom enzymów wątrobowych, glukozy (metoda hekso-kinazowa), teofiliny oraz prokainamidu.

Sprzężone z nitratem mikonazolu (z powodu szczególnych cech jego wchłaniania).

Acenokumarol, anisindion, dykumarol, fenydion, fenprokumon, warfaryna: zwiększone ryzyko krwawienia.

Astemizol, cyzapyryda i terfenadyna: mikonazol hamuje metabolizm tych leków i zwiększa ich stężenie w osoczu.

Karbamazepina: zmniejsza się metabolizm karbamazepiny.

Cyklosporyna: zwiększa się ryzyko toksyczności cyklosporyny (dysfunkcja nerek, cholestaza, parestezje).

Fentanil: zwiększa się działanie lub wydłuża jego trwanie opioidów (depresja OUN, zahamowanie oddychania).

Fenytoina i fosfenytoina: zwiększa się ryzyko toksyczności fenytoiny (ataksja, hiperleksja, nystagmus, drżenie).

Glimiperyd: nasila się działanie hipoglikemizujące.

Oksybutynina: zwiększa się stężenie lub działanie oksybutyniny w osoczu (suchość w ustach, zaparcia, ból głowy).

Oksykodon: zwiększa się stężenie oksykodonu w osoczu i zmniejsza jego wydalanie.

Pimozyd: zwiększa się ryzyko działania kardiotoxycznego (wydłużenie odcinka QT, migotanie komór, zatrzymanie serca).

Tolterodyna: zwiększa się biodostępność tolterodyn u osób z niedostatecznością działania cytochromu P450 2D6.

Trimetrekstat: zwiększa się toksyczność trimetrekstatu (zahamowanie szpiku kostnego, zaburzenia funkcji nerek i wątroby oraz powstawanie wrzodów w żołądku i jelitach).

Właściwości użycia.

Alkohol

Należy uprzedzić pacjentkę, że nie wolno spożywać alkoholu w czasie leczenia oraz przez 3 dni po zakończeniu cyklu leczenia, ponieważ możliwe jest wystąpienie reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, podobnych do działania disulfiramu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Długotrwałe stosowanie

Wysokie dawki leku oraz długotrwałe stosowanie mogą powodować neuropatię obwodową i napady drgawek.

Jednoczesne leczenie partnerów seksualnych

Partnerzy seksualni pacjentek chorych na bakteryjne zapalenie pochwy (trichomoniasis) powinni również przejść cykl leczenia. Partnerzy seksualni, u których stwierdzono Trichomonas vaginalis, powinni równocześnie z pacjentką przejść cykl leczenia.

Niewydolność nerek i wątroby

W przypadku niewydolności nerek dawkę metronidazolu należy zmniejszyć.

W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby może dochodzić do zmian klirensu metronidazolu. Metronidazol może nasilać objawy encefalopatii z powodu podwyższonego stężenia w osoczu krwi. W związku z tym metronidazol należy stosować z ostrożnością u pacjentek z encefalopatią wątrobowa. Dawkę dobową dla takich pacjentek należy zmniejszyć do 1/3.

Stosowanie u pacjentek z różnych grup wiekowych

Dla pacjentek w wieku powyżej 65 lat zalecenia są takie same jak dla pozostałych pacjentek.

Nie zaleca się stosowania leku u dziewic oraz młodych pacjentek, które nie osiągnęły dojrzałości płciowej.

Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwpłytkowymi

Metronidazol może zwiększać stężenie busulfanu w osoczu krwi, co może prowadzić do istotnego toksycznego działania busulfanu. W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwpłytkowych należy częściej kontrolować poziom protrombiny oraz INR (międzynarodowe znormalizowane stosunki) w czasie stosowania metronidazolu oraz przez 8 dni po jego odstawieniu.

Inne właściwości użycia

Nie należy połykać supoz9ytoriów ani stosować leku innym sposobem podania.

Podstawa supoz9ytoriów może niekorzystnie oddziaływać na gumę lub lateks, z których wykonane są przeciwdziałające zapłodnieniu przesłony i prezerwatywy, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania supoz9ytoriów z tymi środkami.

Innych środków do stosowania donaczyniowego (np. tamponów, przemywania lub środków nasienia) nie należy stosować równocześnie z leczeniem.

W przypadku wystąpienia silnego podrażnienia pochwy (pieczenie, swędzenie) należy przerwać leczenie lekiem Gainecks® Forte (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Toxyczność wątroby u pacjentów z zespołem Cockayne’a

U pacjentów z zespołem Cockayne’a obserwowano przypadki szybkiego rozwoju ostrej niewydolności wątroby, w tym zakończonej śmiercią, po stosowaniu leków zawierających metronidazol przeznaczonych do stosowania ogólnoustrojowego. Pacjentom z tej grupy nie należy stosować metronidazolu, chyba że korzyści przewyższają ryzyko i tylko wtedy, gdy nie ma żadnej alternatywy terapeutycznej.

Badania czynności wątroby należy przeprowadzać bezpośrednio przed rozpoczęciem stosowania leku, w czasie jego stosowania oraz po zakończeniu leczenia, aż do powrotu wskaźników czynności wątroby do normy lub stanu wyjściowego. Jeżeli podczas stosowania leku badania czynności wątroby wykażą wyraźnie podwyższone wartości, należy przerwać stosowanie leku.

Pacjentom z zespołem Cockayne’a należy zalecić, by w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów możliwego zaburzenia czynności wątroby natychmiast powiadomić lekarza i przerwać przyjmowanie metronidazolu (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Ciąża – kategoria C.

Ze względu na niewystarczające dane dotyczące braku negatywnego wpływu na płód i rozwój noworodków przy donaczyniowym stosowaniu supoz9ytoriów zawierających metronidazol i mikonazolu nitrat, kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę w czasie stosowania leku Gainecks® Forte.

Stosowanie leku Gainecks® Forte w I trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

W II i III trymestrze ciąży lek należy stosować wyłącznie na polecenie lekarza w przypadkach, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią.

Na okres stosowania leku należy przerwać karmienie piersią, ponieważ metronidazol przenika do mleka matki. Karmienie piersią można wznowić po
1–2 dniach od zakończenia leczenia.

Plodność

Nie ma dowodów szkodliwego wpływu na płodność przy stosowaniu oddzielnie metronidazolu lub mikonazolu nitratu.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Doustne stosowanie metronidazolu może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami. W porównaniu z doustnym stosowaniem, przy donaczyniowym wprowadzaniu absorpcja metronidazolu jest znacznie niższa. Istnieje możliwość wystąpienia zawrotów głowy, ataksji, zaburzeń psychoemocjonalnych. W przypadku wystąpienia takich objawów nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dorosłym stosować doodbytniczo (dopochwowo) wieczorem przed snem po 1 dawce na noc przez 7 dni.

W przypadku nawrotów choroby lub pochwic, opornych na inne leczenie, lek należy stosować wieczorem przed snem po 1 dawce na noc przez 14 dni.

Nie zaleca się stosowania Gainecks® Forte w okresie menstruacji ze względu na obniżoną skuteczność leku oraz możliwość wystąpienia pewnych powikłań podczas aplikacji.

Dopochwowe dawki należy wprowadzać w pozycji leżącej, głęboko do pochwy. Jeśli to możliwe, nie należy przyjmować pozycji stojącej przez co najmniej pół godziny po wprowadzeniu dawki. Nie stosować podwójnych dawek w celu nadrobienia pominiętej dawki.

Dzieci.

Lek nie jest zalecany dla dzieci.

Przedawkowanie.

Lek przeznaczony wyłącznie do stosowania dopochwowego. Brak danych dotyczących przedawkowania metronidazolu przy stosowaniu dopochwowym. Po wprowadzeniu do pochwy metronidazol może być wchłaniany w ilości wystarczającej do wywołania efektów systemowych. Przy zastosowaniu nadmiernych dawek dawek mogą wystąpić efekty systemowe związane z metronidazolem, jednak przy stosowaniu dopochwowym metronidazol nie powoduje objawów zagrażających życiu.

Jeśli przypadkowo do przewodu pokarmowego dostanie się duża ilość leku, w razie potrzeby należy zastosować odpowiednią metodę przemywania żołądka. Leczenie należy przeprowadzać w przypadkach, gdy do przewodu pokarmowego dostało się 12 g metronidazolu.

Nie istnieje specyficzny antydotum, zaleca się leczenie objawowe. Przy przedawkowaniu metronidazolu obserwuje się następujące objawy: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunkę, swędzenie, metaliczny smak w ustach, ataksję, zawroty głowy, parestezje, drgawki, leukopenię, ciemnienie moczu. Przy przedawkowaniu nitratu mikonazolu obserwuje się następujące objawy: nudności, wymioty, zapalenie gardła i jamy ustnej, anoreksję, ból głowy, biegunkę.

Metronidazol i jego metabolity są dobrze eliminowane za pomocą hemodializy.

Efekty uboczne.

Częstotliwość poniżej wymienionych działań niepożądanych określa się następująco:

bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Częstotliwość występowania działań niepożądanych systemowych jest niewielka ze względu na bardzo niski poziom metronidazolu we krwi osoczu przy donosowym stosowaniu leku (2–12% w porównaniu do poziomu osiąganego po doustnym podaniu metronidazolu). Drugi składnik aktywny leku, nitrat mikonazolu, może powodować podrażnienie pochwy (pieczenie, swędzenie), podobnie jak inne środki przeciwgrzybicze zawierające pochodne imidazolu stosowane donosowo (2–6%). W przypadku zapalenia pochwy stosowanie leku może wywołać stan zapalny błony śluzowej pochwy. Dlatego pieczenie i swędzenie w pochwie mogą występować od początku do trzeciego dnia terapii. Wymienione objawy znacznie się zmniejszają w trakcie leczenia. W przypadku wystąpienia silnego podrażnienia lub innych reakcji alergicznych (osutka, obrzęk naczynioruchowy twarzy, warg, języka, krtani oraz skurcz oskrzeli) należy przerwać leczenie.

Działania niepożądane wynikające z miejscowego działania substancji czynnych leku Gainecks® Forte.

Metronidazol: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka skórna), ból brzucha, ból głowy, swędzenie, pieczenie i podrażnienie pochwy.

Nitrat mikonazolu: podrażnienie pochwy (pieczenie, swędzenie).

Działania niepożądane wynikające z działania systemowego substancji czynnych leku Gainecks® Forte.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego

Bardzo rzadko: agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Nieznane: leukopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: wstrząs anafilaktyczny.

Nieznane: reakcje nadwrażliwości, reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, gorączka.

Ze strony psychiki

Bardzo rzadko: zaburzenia świadomości, halucynacje.

Nieznane: depresja.

Ze strony układu nerwowego

Często: zawroty głowy, ból głowy.

Bardzo rzadko: encefalopatia* (np. dezorientacja, podwyższona temperatura ciała, podwyższona wrażliwość na światło, kręcz karku, halucynacje, porażenie, zaburzenia wzroku i ruchu) oraz podostre zapalenie móżdżku* (np. ataksja, dysartria, zaburzenia chodu, klasztor, drżenie).

Nieznane: zwiększona zmęczalność lub osłabienie, drgawki, neuropatia obwodowa spowodowana intensywnym i/lub długotrwałym leczeniem metronidazolem, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych niezapalnych.

Ze strony narządu wzroku

Bardzo rzadko: tymczasowe zaburzenia wzroku, takie jak podwójne widzenie, krótkowzroczność, nieostre widzenie, obniżenie ostrości wzroku, zmiany w postrzeganiu kolorów.

Nieznane: neuropatia/ zapalenie nerwu wzrokowego.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe

Bardzo rzadko: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (aspartaminotransferaza (AST), alaninotransferaza (ALT), fosfataza alkaliczna), cholesteryczny lub mieszany zapalenie wątroby oraz uszkodzenie komórek wątroby (hepatocytów), czasem z towarzyszącą żółtaczką; zgłaszano przypadki niewydolności wątroby wymagające przeszczepienia wątroby u pacjentów leczonych metronidazolem i innymi antybiotykami.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko: wysypka, w tym taka, która może towarzyszyć odczynowi grypowemu, napływy, zaczerwienienie, swędzenie.

Nieznane: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się nabłonka, zapalenie kontaktowe skóry.

Ze strony aparatu ruchu i tkanki łącznej

Bardzo rzadko: ból mięśni, ból stawów.

Ze strony nerek i układu moczowego

Bardzo rzadko: ciemnienie moczu (z powodu metabolizmu metronidazolu).

Ze strony przewodu pokarmowego

Nieznane: anoreksja, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, metaliczny smak w ustach, nalot na języku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, nudności, wymioty, zaparcia, ból w nadbrzuszu, biegunka, suchość w ustach, zmniejszenie apetytu, ból brzucha i skurcze.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania

Bardzo często: wydzieliny pochwowe.

Często: zapalenie pochwy, podrażnienie pochwy i sromu, dyskomfort w okolicy miednicy.

Rzadko: uczucie pragnienia.

Bardzo rzadko: uczucie pieczenia w pochwie, swędzenie, podrażnienie.

Nieznane: podrażnienie miejscowe i nadwrażliwość, napływy, podwyższona temperatura ciała.

Wymienione działania niepożądane występują rzadko, ponieważ stężenie metronidazolu we krwi przy donosowym podaniu jest niskie.

* Mogą ustąpić po przerwaniu przyjmowania leku.

Zgłoszono przypadki ciężkiej, nieodwracalnej hepatotoksyczności/ostrej niewydolności wątroby, w tym przypadki zakończone śmiercią o bardzo szybkim przebiegu po rozpoczęciu systematycznego stosowania metronidazolu u pacjentów z zespołem Cockayne’a (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 dousznych tabletek w pasku. Po 1 pasku w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

KUSUM HEALTHCARE PVT LTD.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

SP-289 (A), RIICO Industrial area, Chopanki, Bhiwadi, Dist. Alwar (Rajasthan), India.