CHLOREK POTASU

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Chlorek potasu (POTASSIUM CHLORIDE)

Skład:

substancja czynna: potassium chloride;

1 ml roztworu zawiera chlorku potasu 75 mg;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Stężony roztwór do sporządzania roztworu do infuzji.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty, bezbarwny płyn;

skład jonowy: jon potasu – 1,01 mmol/ml; jon chlorkowy – 1,01 mmol/ml.

Grupa farmakoterapeutyczna. Roztwory elektrolitów. Chlorek potasu.

Kod ATC B05XA01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Środek uzupełniający niedobór potasu. Sprzyja utrzymaniu odpowiedniego wewnętrznokomórkowego i pozakomórkowego poziomu potasu, który jest głównym wewnętrznokomórkowym jonem odgrywającym ważną rolę w metabolizmie komórkowym i regulacji różnych funkcji organizmu. Jony potasu aktywują dużą liczbę enzymów cytoplazmatycznych, regulują wewnątrzkomórkowe ciśnienie osmotyczne, zwiększają napięcie działu współczulnego układu nerwowego współczulnego, zwiększają produkcję adrenaliny przez gruczoły nadnerczowe, stymulują syntezę adenozynotrifosforanu (ATP), glikogenu, białek, acetylocholiny. Obniżają częstość skurczów serca, zmniejszają kurczliwość, przewodnictwo, automatyzm i pobudliwość mięśnia sercowego. W niskich dawkach potas poszerza naczynia wieńcowe, w wysokich – zwęża. Preparat likwiduje dysbalans elektrolitowy w organizmie, poprawia metabolizm w mięśniu sercowym i jego zaopatrzenie w energię, wykazuje właściwości przeciwarytmiczne. Obniża zwiększoną wrażliwość na glikozydy serca i zmniejsza ich działanie kardiotoksyczne.

Farmakokinetyka.

Po podaniu dożylnym lek dostaje się z krwi do wnętrza komórek, w szczególności kardiomiocytów, w postaci jonów potasu. Potas uczestniczy w metabolizmie komórkowym. Wydala się z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Tachykardia, arytmia z nadmiarem skurczów komorowych wywołane hipokaliemią, w tym zatrucie glikozydami nasierdziowymi. Ciężka hipokaliemia (stężenie potasu w osoczu krwi poniżej 2,5 mmol/l).

Przeciwwskazania.

Ostra i przewlekła niewydolność nerek (z oligurią, anurią, azotemią), pełny blok serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (AV), hiperkaliemia (stężenie potasu w osoczu krwi powyżej 5 mmol/l), hiperchloremia, zaburzenia metaboliczne (hipowolemia z hiponatremią), nadmierna hiperhydratacja, kwasica ogólna, kwasica cukrzycowa, ostra dehydratacja, poważne oparzenia, niedrożność jelit, obrzęk mózgu, choroba Addisona, skurcze cieplne.

Nie wstrzykiwać środka leczniczego jednocześnie z preparatami krwi.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Środek poprawia tolerancję glikozydów nasierdziowych, co pozwala w razie potrzeby jednoczesne podawanie strofantyny lub preparatów naparstnicy.

Diuretyki zatrzymujące potas (amilorid, spironolakton, triamteren), inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA), antagoniści receptorów angiotensyny II, aliskiren, cyklosporyna, tachrolimus (nie do stosowania miejscowego), trimetoprim zwiększają ryzyko rozwoju ciężkiej hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z koncentratem chlorku potasu. Szczególnie dokładna kontrola poziomu potasu we krwi jest konieczna przy współczynnikowym stosowaniu z powyższymi i podobnymi środkami leczniczymi, a także w stanach, które mogą powodować podwyższenie poziomu potasu we krwi.

Podczas jednoczesnych infuzji roztworów glukozy i chlorku potasu możliwe jest dalsze obniżenie poziomu potasu we krwi (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Przy jednoczesnym stosowaniu chlorku potasu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa się ryzyko rozwoju hiperkaliemii (konieczna kontrola poziomu potasu w osoczu krwi). Pod wpływem preparatów potasu nasila się działanie chinidyny na serce, a także niepożądane działanie dysopiramidu na układ sercowo-naczyniowy.

Szczególne wskazania.

Nie podawać w formie niesrożonej!

Stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza.

Wysokie stężenia potasu powodują poważne działania kardiotoksyczne, dlatego stężenie roztworu nie powinno przekraczać 3 g (40 mmol)/l, a rozcieńczony roztwór należy podawać powoli (maksymalna prędkość 20 mmol/godz.).

Na początku leczenia nie stosować z roztworami glukozy, ponieważ glukoza może dodatkowo obniżyć stężenie potasu we krwi.

Z ostrożnością przepisywać w przypadku zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Należy wziąć pod uwagę, że toksyczność soli potasu wzrasta przy niewydolności nadnerczy. Lek należy ostrożnie stosować u pacjentów z krwotokami do wnętrza czaszki i kręgosłupa.

Należy również leczyć niedobór magnezu, który może towarzyszyć niedoborowi potasu.

U pacjentów z przewlekłymi chorobami nerek lub przy innych stanach chorobowych, które towarzyszą zaburzeniom wydalenia potasu z organizmu lub niedostatecznemu wychwytowi komórkowemu potasu, a także przy bardzo szybkim podawaniu dożylnym chlorku potasu (75 mg/ml) możliwe jest rozwinięcie się hiperkaliemii, która może mieć charakter śmiertelny.

W okresie leczenia zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu, równowagi kwasowo-zasadowej krwi oraz prowadzenie monitorowania EKG, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i nerek.

Należy skorygować stan odwodnienia, aby zapewnić wystarczającą ilość wydalanego moczu (i wydalanie potasu).

Z szczególną ostrożnością stosować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w stanach z dużym niszczeniem tkanek (np. oparzenia), przy jednoczesnym stosowaniu moczopędnych zatrzymujących potas oraz innych leków, które mogą powodować podwyższenie stężenia potasu w osoczu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Jednoczesne podawanie dożylne jonów wapnia może powodować arytmie.

Nagłe odstawienie chlorku potasu przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ rozwijająca się wówczas hipokaliemia nasila toksyczność glikozydów naparstnicy.

Zawartość fiolki może być użyta wyłącznie dla jednego pacjenta; niezużytej części nie wolno ponownie stosować.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych o przeciwwskazaniach w okresie ciąży lub karmienia piersią, jednak należy pamiętać, że leki zawierające potas obniżają napięcie macicy. Chlorek potasu w okresie ciąży lub karmienia piersią należy stosować wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne i pod jego nadzorem. W przypadku obecności nefropatii u ciężarnych lek należy stosować z ostrożnością, jedynie w przypadku wskazań życiowych.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu samochodu lub innych maszyn.

Ponieważ lek jest przeznaczony do stosowania w warunkach szpitalnych, brak danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie i czas trwania leczenia ustala się indywidualnie na podstawie wyników elektrokardiografii i stężenia potasu w surowicy krwi. Ogólnie dorosłym przepisuje się od 0,5 do 2 g chlorku potasu na dobę. Jako rozpuszczalnik można stosować 200–250 ml roztworu chlorku sodu 0,9 % lub glukozy 5 %. Szybkość wlewu wynosi 20–30 kropel na minutę.

Dzieci.

Brak danych dotyczących stosowania leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie przez długi czas może przebiegać bezobjawowo, dopóki stężenie potasu w surowicy krwi nie osiągnie wysokiego poziomu (6,5–8 mmol/l). Objawia się nasileniem działań niepożądanych. Możliwy rozwój hiperkaliemii i hiperhydratacji. U pacjentów obserwuje się osłabienie mięśni lub uczucie ciężkości w nogach, parestezje kończyn, miękkie porażenie, ból brzucha, wiotkość, bladość i zimno skóry, dezorientację, obwodowy wstrząs naczyniowy, powierzchowne i częste oddychanie, zaburzenia rytmu i przewodnictwa serca, możliwe utratę przytomności, podwyższenie temperatury ciała, apatię, obniżenie ciśnienia tętniczego i masy ciała, zaburzenia psychiczne. Wymienione wyżej działania niepożądane mogą prowadzić do istotnego pogorszenia stanu pacjenta.

Na elektrokardiogramie stwierdza się zwiększenie amplitudy załamka T, depresję odcinka ST, poszerzenie zespołu QRS.

Niebezpiecznie wysokie stężenie potasu w osoczu krwi (8–11 mmol/l) może prowadzić do śmiertelnego zakończenia wskutek zahamowania czynności serca, wystąpienia arytmi oraz zatrzymania serca.

Wszystkie leki zawierające potas oraz diuretyki z zachowaniem potasu należy natychmiast odstawić.

W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe skierowane na utrzymanie funkcji życiowych. Dożylnie podaje się 300–500 ml/h 10 % roztwór glukozy (z dodatkiem 10 jednostek insuliny zwykłej na każde 20 g glukozy) lub roztwór wodorowęglanu sodu.

Stężenie potasu w osoczu krwi powyżej 6,5 mmol/l lub wystąpienie arytmii serca wymaga natychmiastowego wstrzyknięcia dożylnej 10–20 ml 10 % roztworu glukoizanu wapnia w ciągu 1–5 minut pod kontrolą EKG.

W razie potrzeby przeprowadza się hemodializę lub dializę otrzewnową.

Podczas leczenia przedawkowania należy prowadzić monitorowanie EKG, oznaczać stężenie mocznika, elektrolitów i kreatyniny w osoczu krwi, kontrolować poziom potasu (w razie potrzeby co 2–3 godziny). Pacjentów bez objawów przedawkowania należy obserwować przez 6 godzin.

Działania niepożądane.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej:

• hipofosfatemie;
• hipomagnezemia;
• hiperkaliemia;
• hiponatremia.

Ze strony przewodu pokarmowego:

• zaburzenia dyspeptyczne (nudności, ból brzucha).

Ze strony układu sercowo-naczyniowego:

• bradykardia;
• zaburzenia przewodnictwa serca, arytmia, ekstrasystolia;
• hipotensja tętnicza;
• zatrzymanie akcji serca.

Ze strony układu immunologicznego:

• reakcje alergiczne (nadgorączka, wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs).

Ze strony układu nerwowego: w pojedynczych przypadkach przy stosowaniu wysokich dawek może wystąpić:

• osłabienie mięśni;
• parestezje;
• paraliż;
• dezorientacja.

Ogólne reakcje organizmu:

• hiperwolemia;
• duszność;
• ból gardła.

Reakcje w miejscu podania:

• ból, zaczerwienienie, zapalenie żył (przy wewnętrznowrzetniowym podaniu roztworu zawierającego
  30 mmol/l i więcej chlorku potasu).

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać podawanie roztworu. Leczenie – objawowe.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Nie zamarzać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie mieszać z innymi lekami. Jako rozpuszczalnika nie należy stosować innych leków, poza wymienionymi w sekcji „Sposób dawkowania i dawki”.

Opakowanie.

Po 10 ml lub 20 ml w fiolki szklane.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Sp. z o.o. „Yuria-Farm”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 18030, obwód czarczyński, miasto Czerciszki, ul. Kozarska 108. Tel.: (044) 281-01-01.