AMBROKSOL-ZDOROVIA FORTE

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku AMBROKSOL-ZDOROVIA FORTE

SkÅ ad:

substancja czynna: 5 ml syropu zawiera 30 mg chlorowodorku ambroksolu;

substancje pomocnicze: sorbitol (E 420); gliceryna; glikol propylenowy; kwas benzoesowy (E 210); kwas cytrynowy, monohydrat; wodorotlenek sodu; woda oczyszczona; aromat malinowy zawierajÄ c glikol propylenowy, etanol, alfa-tokoferol, kwas askorbinowy, wodÄ oczyszczonÄ .

PostaÄ lekowa. Syrop.

GÅ wne cechy fizykochemiczne: bezbarwna lub Å wiecÅ zielonkawa klarowna ciecz o Å cznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziÄ beniach. Å rodki mukolityczne. Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Udowodniono w badaniach przedklinicznych, że substancja czynna syropu – chlorowodorek ambroksolu – zwiększa udział sierosowego sekretu oskrzowego. Ambroksol stymuluje wydzielanie surfaktantu płucnego poprzez bezpośredni wpływ na pneumocyty typu II w pęcherzykach oraz komórki Clara w oskrzelikach, a także stymuluje aktywność rzęsek, w wyniku czego zmniejsza lepkość wydzieliny i poprawia jej eliminację (klirens mukocylarny). Poprawę klirensu mukocylarnego potwierdzono w badaniach kliniczno-farmakologicznych.

Aktywacja wydzielania, zmniejszenie lepkości sekretu oraz poprawa klirensu mukocylarnego sprzyjają eliminacji śluzu i ułatwiają odkrztuszanie wydzieliny.

U pacjentów z POChP, którzy przyjmowali chlorowodorek ambroksolu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg przez 6 miesięcy, zaobserwowano istotne zmniejszenie liczby zaostrzeń w porównaniu z placebo, na końcu 2. miesiąca leczenia. U pacjentów leczonych chlorowodorkiem ambroksolu choroba trwała istotnie krócej, a także wymagała krótszego okresu terapii antybiotykami. W porównaniu z placebo, leczenie chlorowodorkiem ambroksolu w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wykazało statystycznie istotne poprawy stanu pacjenta w zakresie trudności z odkrztuszaniem wydzieliny, kaszlu, duszności oraz wyników auskultacji.

W modelu oka królika zaobserwowano miejscowy efekt znieczulający chlorowodorku ambroksolu, który może wynikać z właściwości blokowania kanałów sodowych. Badania in vitro wykazały, że chlorowodorek ambroksolu blokuje zależne od potencjału kanały sodowe w neuronach; wiązanie było odwracalne i zależne od stężenia.

Chlorowodorek ambroksolu wykazał działanie przeciwzapalne in vitro. W ten sposób chlorowodorek ambroksolu znacząco zmniejsza uwalnianie cytokin z monocytów i komórek polimorfonuklearnych krwi i tkanek.

W wyniku badań klinicznych z udziałem pacjentów z zapaleniem gardła udowodniono istotne zmniejszenie bólu i zaczerwienienia gardła po zastosowaniu chlorowodorku ambroksolu.

Dzięki właściwościom farmakologicznym ambroksolu szybko ustępuje ból podczas leczenia chorób górnych dróg oddechowych, co obserwowano w trakcie badań skuteczności form inhalacyjnych ambroksolu.

Zastosowanie chlorowodorku ambroksolu zwiększa stężenia antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny i doksycykliny) w секрęcie oskrzowo-płucnym i w wydzielinie. Kliniczne znaczenie tego faktu nie zostało jeszcze ustalone.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Absorpcja chlorowodorku ambroksolu z doustnych form o szybkim uwalnianiu jest szybka i wystarczająco kompletna, z liniową zależnością od dawki w zakresie terapeutycznym. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 1–2,5 godziny po przyjęciu doustnych form o szybkim uwalnianiu i średnio po 6,5 godziny po zastosowaniu form o powolnym uwalnianiu.

Rozkład. Po podaniu doustnym rozkład chlorowodorku ambroksolu z krwi do tkanek jest szybki i wyraźny, z najwyższą koncentracją substancji czynnej w płucach. Objętość rozkładu po podaniu doustnym wynosi 552 litry. W osoczu krwi w zakresie terapeutycznym około 90 % leku wiąże się z białkami.

Metabolizm i eliminacja. Oколо 30 % dawki po podaniu doustnym wydala się poprzez presystemowy metabolizm. Chlorowodorek ambroksolu metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez glukuronidację i rozpad do kwasu dibromoantranilowego (około 10 % dawki). Badania na mikrosomach wątroby człowieka wykazały, że CYP3A4 odpowiada za metabolizm chlorowodorku ambroksolu do kwasu dibromoantranilowego.

Po 3 dniach doustnego przyjmowania chlorowodorek ambroksolu wydala się z moczem, przy czym około 6 % dawki wydala się w niezmienionej formie, a około 26 % dawki – w formie koniugatów związku.

Okres półwydalenia chlorowodorku ambroksolu wynosi około 10 godzin. Całkowity klirens wynosi około 660 ml/min, przy czym klirens nerkowy stanowi około 8 % całkowitego klirensu. Po 5 dniach około 83 % całkowitej dawki wydala się z moczem.

Farmakokinetyka u szczególnych grup pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby wydalanie chlorowodorku ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje 1,3–2-krotnie wyższe stężenie w osoczu krwi. Ze względu na wystarczająco szeroki zakres terapeutyczny chlorowodorku ambroksolu nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania.

Wiek i płeć nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę chlorowodorku ambroksolu, dlatego nie jest wymagana żadna korekta dawki.

Podanie pokarmu nie wpływa na biodostępność chlorowodorku ambroksolu.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Terapia sekretolityczna w ostrych i przewlekłych chorobach oskrzowo-płucnych towarzyszących zaburzeniom sekrecji oskrzowej i osłabieniu przesuwania się śluzu.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na chlorowodorek ambroksolu lub inne składniki leku.

Nie należy stosować u dzieci poniżej 2. roku życia bez recepty lekarza.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie leku i środków hamujących kaszel może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się śluzu w wyniku przygnębienia odruchu kasłowego, dlatego taka kombinacja jest możliwa tylko po dokładnej ocenie przez lekarza stosunku oczekiwanej korzyści do możliwego ryzyka zastosowania.

Szczególne wskazania.

Nadeszły doniesienia o ciężkich uszkodzeniach skóry: wielopostaciowa rumień, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ)/toksyczne nekrolizy epidermalne (TEN) oraz ostrą ogólnoustrojową pustulozę egzantematyczną (AGEP) związane z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu. W przypadku wystąpienia objawów postępującego wysypu (czasem związanego z pojawieniem się pęcherzy lub uszkodzeniem błon śluzowych) należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

W przypadku zaburzeń motoryki oskrzeli i nasilonej sekrecji śluzu (np. przy rzadkim schorzeniu takim jak pierwotna dyskineza rzęsek) lek należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko wspomagania gromadzenia się wydzieliny.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub ciężkim stopniem niewydolności wątroby chlorowodorek ambroksolu należy stosować wyłącznie po konsultacji z lekarzem. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek przy stosowaniu ambroksolu, jak również każdej substancji czynnej metabolizowanej w wątrobie, a następnie wydalanej z moczem, możliwe jest gromadzenie się metabolitów powstających w wątrobie.

Preparat zawiera 1,75 g sorbitolu w 5 ml (równoważne 7 g przy zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki dobowej). Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Preparat zawiera niewielką ilość etanolu (alkoholu), mniej niż 100 mg/na dawkę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Chlorowodorek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono żadnego bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu leku na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród czy rozwój poporodowy. Na podstawie znacznego doświadczenia klinicznego stosowania leku po 28. tygodniu ciąży nie wykazano szkodliwego wpływu na płód. Należy jednak przestrzegać zwykłych środków ostrożności dotyczących przyjmowania leków w czasie ciąży. Szczególnie w I trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania leku.

Karmienie piersią. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Płodność. Badania przedkliniczne nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie ma danych dotyczących wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami. Nie przeprowadzono badań wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Jeśli nie podano inaczej, zaleca się następujący tryb przyjmowania:

• Dzieci do 2 lat: 1,25 ml 2 razy dziennie (równoważne 15 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).
• Dzieci w wieku od 2 do 5 lat: 1,25 ml 3 razy dziennie (równoważne 22,5 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).
• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 2,5 ml 2–3 razy dziennie (równoważne 30–45 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).
• Dorośli oraz dzieci w wieku od 12 lat: standardowa dawka to 5 ml 3 razy dziennie (równoważne 90 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę) przez pierwsze 2–3 dni, a następnie 5 ml 2 razy dziennie (równoważne 60 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).

W razie potrzeby działanie terapeutyczne u dorosłych oraz dzieci w wieku od 12 lat może być wzmocnione przez zwiększenie dawki do 10 ml 2 razy dziennie (równoważne 120 mg chlorowodorku ambroksolu na dobę).

Chlorowodorek ambroksolu można stosować niezależnie od przyjmowania pokarmu, dawkę można odmierzyć za pomocą łyżeczki dozującej dołączonej do opakowania.

W przypadku stosowania syropu w dawkach wielokrotności 5 ml można stosować lek w formie saszetek.

Ogólnie nie ma ograniczeń dotyczących długości stosowania, jednak leczenie długoterminowe powinno odbywać się pod nadzorem medycznym.

Chlorowodorku ambroksolu nie należy stosować dłużej niż przez 4–5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Lek nadaje się do stosowania u pacjentów z cukrzycą; 5 ml syropu odpowiada 1,75 g węglowodanów.

Dzieci.

Lek można stosować w praktyce pediatrycznej. Dzieciom do 2 lat stosować wyłącznie na pisemne polecenie lekarza.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma doniesień o specyficznych objawach przedawkowania. Objawy znane z pojedynczych przypadków przedawkowania i/lub błędnych zastrzeżeń odpowiadają znanym działaniom niepożądanych leku w dawkach zalecanych i wymagają leczenia objawowego.

Niepożądane działania.

Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

bardzo często ≥1/10

często ≥1/100 – <1/10

nieczęsto ≥1/1000 – <1/100

rzadko ≥1/10000 – <1/1000

bardzo rzadko <1/10000

nieznane – niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych

Ze strony układu immunologicznego oraz skóry i tkanki podskórnej:

rzadko – reakcje nadwrażliwości, wysypka, pokrzywka;

nieznane – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, poważne skórne działania niepożądane (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona/odłuszczeniowe martwica nabłonka, ostra ogólnoustrojowa pustulka egzantematyczna).

Ze strony układu nerwowego:

często – dysgezja (zaburzenia smaku).

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – nudności, uczucie zdrętwienia w jamie ustnej;

nieczęsto – wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha, suchość w ustach;

rzadko – suchość w gardle;

bardzo rzadko – ślinotok.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia:

często – uczucie zdrętwienia w gardle;

nieznane – duszność (jako objaw reakcji nadwrażliwości).

Ogólne zaburzenia:

nieczęsto – gorączka, reakcje ze strony błon śluzowych.

Przekazywanie doniesień o podejrzewanych działaniach niepożądanych

Przekazywanie doniesień o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważnym postępowaniem. Pozwala to na dalsze monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do tego produktu leczniczego. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do Państwowego Centrum Ekspertyz Ministerstwa Zdrowia Ukrainy.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 100 ml w butelce z łyżką dozującą w pudełku, 5 ml w saszetkach nr 20 w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORA­CJA „ZDOROVIA”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności. Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.