AERTAL®

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leczniczego leku AERTAL® (AIRTAL®)

Sk³ad:

substancja czynna: aceklofenak;

1 tabletka powlekana zawiera aceklofenaku 100 mg;

substancje pomocnicze:

jądro tabletu: glicerylo distearynian, sodowa króska karboksymetloceluloza, powidon, celuloza mikrokryszta³yczna;

pow³oka: Sepifilm 752, bia³y (hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokryszta³yczna, dwutlenek tytanu (E 171), stearyna makrogolu).

Postaæ leku. Tabletki powlekane.

G³ówne w³aściwości fizykochemiczne: okr¹g³e, dwuwypuk³e tabletki bia³ego koloru, powlekane pow³ok¹, o ±rednicy oko³o 8 mm. Po jednej stronie tabletu znajduje siê wyg³êbienie „A”.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki niesteroidowe przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu octowego i substancje pokrewne. Kod ATC M01AB16.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Aceclofenak to niesteroidowy lek o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Mechanizm działania tego środka uważa się za związany z hamowaniem syntezy prostaglandyn.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po podaniu doustnym aceclofenak jest szybko wchłaniany, jego dostępność biologiczna wynosi niemal 100%. Stężenie szczytowe w osoczu osiągane jest po około 1,25–3 godzinach po podaniu. Spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie, ale nie wpływa na jego stopień.

Rozkład

Aceclofenak wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza (> 99,7%). Lek przenika do płynu synowialnego, gdzie stężenie osiąga około 60% stężenia w osoczu. Objętość rozkładu wynosi około 30 litrów.

Eliminacja

Średni okres półtrwania wynosi 4–4,3 godziny. Klirens wynosi 5 litrów na godzinę. Około dwie trzecie podanej dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci skoniugowanych metabolitów hydroksylowych. Tylko 1% pojedynczej dawki doustnej wydala się w postaci niezmienionej.

Aceclofenak prawdopodobnie metabolizowany jest za pomocą CYP2C9 do głównego metabolitu – 4-OH-aceclofenaku, którego działanie kliniczne jest nieistotne. Wśród wielu metabolitów wykryto diklofenak i 4-OH-diklofenak.

Grupy pacjentów o szczególnych cechach

U pacjentów w podeszłym wieku nie stwierdzono zmian farmakokinetyki aceclofenaku.

U pacjentów z obniżoną funkcją wątroby stwierdzono wolniejszą eliminację aceclofenaku po podaniu dawki jednorazowej. W badaniach wielokrotnego podawania dawki 100 mg dziennie nie zaobserwowano różnic w parametrach farmakokinetycznych między pacjentami z wątrobowym zastojem wątroby w stopniu lekkim i średnim a zdrowymi ochotnikami.

U pacjentów z niewydolnością nerek w stopniu lekkim lub średnim nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce po podaniu dawki jednorazowej.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Osteoarthryt, reumatoidalne zapalenie stawów, sztywne zapalenie stawów kręgosłupa oraz inne choroby układu ruchu towarzyszące bólowi (np. zapalenie okołostawowe barku i inne objawy reumatyczne poza stawami).
• Stany towarzyszące bólowi (w tym ból lędźwiowy, ból zęba, pierwotna dysmenoree).

Przeciwwskazania.

Aceclofenak jest przeciwwskazany:

• pacjentom z nadwrażliwością na aceclofenak lub którykolwiek składnik pomocniczy leku (patrz sekcja „Skład”);
• pacjentom, u których kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) wywołują napady astmy, ostre zapalenie nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywkę, a także pacjentom z nadwrażliwością na te leki;
• pacjentom z krwawieniem przewodu pokarmowego lub perforacją wrzodów w wywiadzie, związanym z wcześniejszą terapią niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NSAID);
• pacjentom z współistniejącym wrzodem żołądka lub dwunastnicy lub krwawieniem, w tym w wywiadzie (dwa lub więcej oddzielnych potwierdzonych epizodów rozwoju wrzodu lub krwawienia);
• pacjentom z ostrym krwawieniem lub chorobami towarzyszącymi krwawieniu (hemofilia lub zaburzenia krzepnięcia krwi);
• pacjentom z przewlekłą niewydolnością serca (klasa funkcjonalna II–IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami tętnic obwodowych lub zaburzeniami mózgowo-naczyniowymi;
• pacjentom z chorobami mózgowo-naczyniowymi, którzy przebyli udar mózgu lub mają epizody przejściowych ataków niedokrwiennych;
• pacjentom z chorobą niedokrwienną serca, którzy mają dławicę bolesną lub przebyli zawał mięśnia sercowego;
• w leczeniu bólu okołochirurgicznego podczas aortokoronarnego cewnikowania (lub przy użyciu aparatu krążenia wspomaganego);
• pacjentom z ciężkim uszkodzeniem wątroby lub nerek;
• w okresie karmienia piersią;
• w trzecim trymestrze ciąży;
• pacjentom w wieku poniżej 18 lat.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji nie były prowadzone, z wyjątkiem interakcji z warfaryną.

Aceclofenak jest metabolizowany przez cytochrom P450 2C9, a dane in vitro wskazują, że aceclofenak może być inhibitorem tego enzymu. W związku z tym istnieje ryzyko interakcji farmakokinetycznej przy jednoczesnym stosowaniu z fenytoiną, cyklotydyną, tolbutamidem, fenylbutazonem, amiodaronem, mikonazolem i sulfafenazolem. Jak również w przypadku stosowania innych NSAID, zwiększa się ryzyko interakcji farmakokinetycznej z innymi lekami wydalanymi z organizmu drogą aktywnej sekrecji nerkowej, takimi jak metotreksat i leki litu. Aceclofenak praktycznie całkowicie wiąże się z albuminą osocza, a zatem możliwa jest interakcja typu wypierania z innymi lekami wiążącymi się z białkami.

Ze względu na brak badań nad interakcją farmakokinetyczną aceclofenaku, poniższa informacja opiera się na danych dotyczących innych NSAID.

Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania

Metotreksat. NSAID hamują sekrecję kanalikową metotreksatu; ponadto może występować niewielka interakcja metaboliczna prowadząca do zmniejszenia klirensu metotreksatu. Dlatego przy stosowaniu wysokich dawek metotreksatu należy unikać przepisywania NSAID.

Glikozydy naparstnicy, dypydoksyna. NSAID mogą nasilać niewydolność serca, obniżać GFR (filtrację kłębuszkową) oraz hamować klirens nerkowy glikozydów, co prowadzi do zwiększenia stężenia glikozydów w osoczu krwi. Należy unikać jednoczesnego stosowania, jeśli nie prowadzi się częstego monitorowania stężenia dygoksyny.

Leki litu i dygoksyna. Niektóre NSAID hamują klirens nerkowy litu i dygoksyny, co prowadzi do zwiększenia stężenia tych substancji w surowicy krwi. Należy unikać jednoczesnego stosowania, jeśli nie prowadzi się częstego monitorowania stężenia litu i dygoksyny.

Antykoagulanta. NSAID hamują agregację płytek krwi i uszkadzają błonę śluzową przewodu pokarmowego, co może prowadzić do nasilenia działania antykoagulantów i zwiększyć ryzyko krwawień przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących antykoagulanta. Należy unikać jednoczesnego stosowania aceclofenaku z doustnymi antykoagulantami z grupy kumaryn, tyklopidyną i trombolitykami, jeśli nie prowadzi się dokładnego monitorowania stanu pacjenta.

Antybiotyki z grupy chinolonów. Badania na zwierzętach wykazują, że NSAID zwiększają ryzyko napadów drgawek związanych z zastosowaniem antybiotyków z grupy chinolonów. Pacjenci przyjmujący NSAID i antybiotyki z grupy chinolonów mają zwiększone ryzyko wystąpienia napadów drgawek.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). W przypadku jednoczesnego stosowania z NSAID zwiększa się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Połączenia wymagające doboru dawki i ostrożności przy stosowaniu

Metotreksat. Należy mieć na uwadze możliwość interakcji NSAID i metotreksatu, nawet przy niskiej dawce metotreksatu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Przy jednoczesnym stosowaniu należy kontrolować parametry funkcji nerek. Wymagana jest ostrożność, jeśli NSAID i metotreksat były stosowane w ciągu 24 godzin, ponieważ stężenie metotreksatu może wzrosnąć, co zwiększy toksyczność tego leku.

Cyklosporyna, takerolimus. Przy jednoczesnym stosowaniu NSAID z cyklosporyną lub takerolimusem należy brać pod uwagę ryzyko zwiększonej nefrotoksyczności z powodu zmniejszenia produkcji prostacykliny nerkowej. Dlatego przy jednoczesnym stosowaniu należy dokładnie kontrolować parametry funkcji nerek.

Inne leki przeciwbólowe, NSAID, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2. Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NSAID (w tym kwasu acetylosalicylowego), ponieważ zwiększa to częstość występowania działań niepożądanych.

Mifepryston. NSAID nie powinny być stosowane w ciągu 8–12 dni po podaniu mifeprystonu, ponieważ NSAID mogą zmniejszyć działanie mifeprystonu.

Kortykosteroidy. Zwiększa się ryzyko wystąpienia wrzodów lub krwawień z przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenie i środki ostrożności”).

Moczopędne. Aceclofenak, podobnie jak inne NSAID, może hamować działanie moczopędnych, może zmniejszać działanie moczopędne furosemidu i bumetanidu oraz działanie przeciwciśnieniowe tiazydów. Jednoczesne stosowanie z moczopędnymi zatrzymującymi potas może prowadzić do zwiększenia zawartości potasu; dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.

Aceclofenak nie wpływał na kontrolę ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu z bendroflumetyazidem, choć nie można wykluczyć interakcji z innymi moczopędnymi.

Leki przeciwciśnieniowe. NSAID mogą również zmniejszać skuteczność leków obniżających ciśnienie. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE lub antagonistów receptora angiotensyny II i NSAID może prowadzić do zaburzeń funkcji nerek. Ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj ma charakter odwracalny, wzrasta u niektórych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, np. u pacjentów starszych lub odwodnionych. Dlatego przy jednoczesnym stosowaniu z NSAID należy zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów starszych. Pacjenci powinni spożywać odpowiednią ilość płynów i być pod odpowiednim nadzorem (kontrola funkcji nerek na początku jednoczesnego stosowania i okresowo w trakcie leczenia).

Środki hipoglikemiczne. Badania kliniczne wykazują, że diklofenak można stosować razem z doustnymi środkami hipoglikemicznymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Istnieją jednak pojedyncze doniesienia o efektach hipoglikemicznych i hiperglikemicznych. Dlatego przy stosowaniu aceclofenaku należy przeprowadzić korektę dawki leków, które mogą spowodować hipoglikemię.

Zydowudyna. Przy jednoczesnym stosowaniu NSAID i zydowudyny zwiększa się ryzyko toksyczności hematologicznej. Istnieją dane o zwiększeniu ryzyka wystąpienia hemartrozy i hematomi u pacjentów zakażonych HIV (+) z hemofilią, którzy przyjmują zydowudynę i ibuprofen.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Aertal® i leków przeciwbólowych niesteroidowych (NLPZ), w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2.

Niepożądane skutki mogą być zredukowane do minimum dzięki krótkotrwałemu stosowaniu najniższej skutecznej dawki w celu kontrolowania objawów (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania” oraz poniższe ryzyko związane z układem pokarmowym i układem sercowo-naczyniowym).

Wpływ na układ pokarmowy (GI)

Krwawienie, owrzodzenie lub perforacja układu pokarmowego zakończone śmiertelnie obserwowano podczas stosowania wszystkich NLPZ w dowolnym okresie leczenia, zarówno u pacjentów z objawami ostrzegawczymi, jak i bez nich, niezależnie od obecności w wywiadzie ciężkich chorób gastroenterologicznych.

Ryzyko krwawienia, powstawania owrzodzeń i perforacji układu pokarmowego wzrasta wraz ze wzrostem dawki NLPZ u pacjentów z wywiadem owrzodzenia, szczególnie jeśli towarzyszyło mu krwawienie lub perforacja (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), oraz u pacjentów starszych. Pacjenci tacy powinni przyjmować najniższą skuteczną dawkę leku. U tych pacjentów konieczne jest stosowanie terapii wspomagającej z lekami ochronnymi (np. misoprostol lub inhibitory pompy protonowej). Podobna terapia jest również wskazana u pacjentów przyjmujących niskie dawki kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych leków negatywnie wpływających na stan układu pokarmowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Pacjentom z chorobami układu pokarmowego, w tym osobom starszym, należy zalecić zgłaszanie wszelkich nietypowych objawów związanych z układem pokarmowym (szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego), również na wczesnym etapie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów jednoczesnie przyjmujących leki zwiększające ryzyko krwawienia lub owrzodzenia, takie jak kortykosteroidy systemowe, leki przeciwkrzepliwe (np. warfaryna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy) (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia układu pokarmowego u pacjentów przyjmujących lek Aertal® leczenie należy przerwać.

Efekty sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w stopniu lekkim lub umiarkowanym wymagają odpowiedniego monitorowania i ostrożności, ponieważ po stosowaniu NLPZ obserwowano zatrzymanie płynów w organizmie i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne wskazują, że niektóre NLPZ (szczególnie przy dawkach wysokich i długotrwałym stosowaniu) nieco zwiększają ryzyko zdarzeń trombotycznych tętniczych (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu).

Pacjentom z niewydolnością serca (klasa czynnościowa I wg NYHA) oraz z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu) należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu aceklofenaku. Ponieważ niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy wzrasta wraz ze wzrostem dawki i długością leczenia, należy stosować najniższą skuteczną dawkę dzienną przez możliwie najkrótszy okres. Potrzebę dalszego leczenia objawowego oraz skuteczność terapii należy okresowo oceniać.

Aceklofenak należy stosować z ostrożnością i pod ścisłym nadzorem lekarskim u pacjentów z poniższymi stanami (z powodu zagrożenia nasilenia choroby) (patrz sekcja „Działania niepożądane”):

− objawy wskazujące na chorobę układu pokarmowego, w tym górnych i dolnych odcinków przewodu pokarmowego;

− wywiad owrzodzenia, krwawienia lub perforacji układu pokarmowego;

− wrzodziejące zapalenie jelita grubego;

− choroba Leśniowskiego-Crohna;

− skłonność do krwawień, SLE (toczniowym rumieniu układowym), porfirii oraz zaburzenia hematopoezy i hemostazy.

Wpływ na wątrobę i nerkę

Stosowanie NLPZ może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia syntezy prostaglandyn i nagłego niewydolności nerek. Należy brać pod uwagę znaczenie prostaglandyn dla przepływu krwi przez nerki przy stosowaniu leku u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, nerek lub wątroby, u osób przyjmujących leki moczopędne, po zabiegach chirurgicznych oraz u pacjentów starszych.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek w stopniu lekkim lub umiarkowanym, jak również u pacjentów z innymi stanami towarzyszącymi zatrzymaniu płynów w organizmie. U tych pacjentów stosowanie NLPZ może prowadzić do zaburzeń czynności nerek i zatrzymania płynów. Należy również zachować ostrożność przy stosowaniu leku Aertal® u pacjentów przyjmujących leki moczopędne lub u osób z podwyższonym ryzykiem hipowolemii. Wskazana jest najniższa skuteczna dawka i regularna kontrola czynności nerek. Objawy ze strony nerek są zazwyczaj odwracalne po przerwaniu stosowania aceklofenaku.

Stosowanie aceklofenaku należy przerwać, jeśli odchylenia wyników badań czynności wątroby od normy utrzymują się lub nasilają, rozwijają się objawy kliniczne choroby wątroby lub pojawiają się inne objawy (np. eozynofilia, wysypka). Zapalenie wątroby może się rozwinąć bez objawów prodromalnych. Stosowanie NLPZ u pacjentów z porfirią wątrobową może wywołać napad.

Zespół SLE i mieszane choroby tkanki łącznej

U pacjentów z zespołem SLE i mieszanymi chorobami tkanki łącznej zwiększone jest ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Reakcje nadwrażliwościowe i skórne

Jak i inne NLPZ, lek Aertal® może wywoływać reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne/analofaktoidealne, nawet przy pierwszym przyjęciu. Ciężkie reakcje skórne (niektóre mogą prowadzić do śmierci), w tym egfoliatywny odmieniony, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz, po stosowaniu NLPZ obserwowano bardzo rzadko (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Najwyższe ryzyko wystąpienia tych reakcji obserwuje się na początku stosowania leku, a rozwój tych niepożądanych reakcji może mieć miejsce w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W przypadku pojawienia się wysypek skórnych, zmian na błonie śluzowej jamy ustnej lub innych objawów nadwrażliwości należy przerwać przyjmowanie aceklofenaku.

W szczególnych przypadkach przy ospie wietrznej mogą wystąpić powikłania: poważne infekcje skóry i tkanek miękkich. Obecnie nie można wykluczyć roli NLPZ w pogorszeniu przebiegu tych infekcji. Dlatego należy unikać przyjmowania leku Aertal® przy ospie wietrznej.

Zaburzenia hematologiczne

Aceklofenak może powodować odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zaburzenia układu oddechowego

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z astmą oskrzelową, w tym z wywiadem astmy, ponieważ stosowanie NLPZ może wywołać nagły napad oskrzelowego skurczu u tych pacjentów.

Pacjenci starsi

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów starszych (powyżej 65 roku życia), ponieważ częściej występują u nich działania niepożądane (szczególnie krwawienia, perforacja układu pokarmowego) po stosowaniu NLPZ. Powikłania mogą być śmiertelne. Ponadto pacjenci starsi częściej chorują na choroby nerek, wątroby lub układu sercowo-naczyniowego.

Stosowanie długoterminowe

Wszyscy pacjenci otrzymujący długotrwałe leczenie lekami niesteroidowymi przeciwwirusowymi powinni być pod ścisłym nadzorem lekarskim (ogólny badanie krwi, funkcjonalne badania wątroby i nerek).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania aceklofenaku w czasie ciąży.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i/lub rozwój embrionu/płodu.

Dane badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Absolutne ryzyko rozwoju wady serca wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. Ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem dawki i długością leczenia.

U zwierząt przyjmowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn prowadzi do przed- i poimplantacyjnej śmierci płodu oraz do śmiertelności embrionu i płodu. Ponadto zwiększa się liczba przypadków różnych wad, w tym wad serca, u zwierząt przyjmujących inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie aceklofenaku może prowadzić do oligohydramniosu w wyniku dysfunkcji nerek płodu. To zaburzenie może pojawić się krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zazwyczaj odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości przypadków ustępuje po przerwaniu leczenia. Dlatego Aertal® nie powinien być stosowany w I i II trymestrze ciąży, z wyjątkiem przypadków ekstremalnej konieczności. Jeśli aceklofenak jest stosowany u kobiety próbującej zajść w ciążę lub w I lub II trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy.

Może być wskazane monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego po wpływie aceklofenaku w ciągu kilku dni od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie Aertal® należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn:

• mogą wpływać na płód, powodując toksyczność sercowo-płucną (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
• mogą wpływać na płód, powodując dysfunkcję nerek, która może prowadzić do niewydolności nerek z małowodniem (patrz wyżej).

U kobiety w końcowym okresie ciąży i u noworodka lek może wpływać na czas trwania krwawienia poprzez efekt przeciwzakrzepowy, który może się rozwinąć nawet po stosowaniu bardzo niskich dawek; lek może hamować skurcze macicy, prowadząc do opóźnienia porodu lub przedłużonego porodu.

W związku z tym stosowanie aceklofenaku jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania”).

Okres karmienia piersią

Brak informacji o przenikaniu aceklofenaku do mleka matki. Jednak nie stwierdzono istotnego przenikania znakowanego izotopem radioaktywnym (C14) aceklofenaku do mleka szczurów.

Jak i inne NLPZ, aceklofenak w niewielkich ilościach przenika do mleka matki, dlatego lek jest przeciwwskazany u kobiet w okresie karmienia piersią, aby uniknąć niepożądanych skutków u noworodka.

Fekundacja

Aertal®, jak i inne inhibitory syntezy cyklooksygenazy/prostaglandyn, może obniżać płodność i nie jest zalecany kobietom planującym zajście w ciążę. Kobietom mającym trudności z zajściem w ciążę lub poddawanym badaniom płodności, należy zalecić przerwanie stosowania leku Aertal®.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Pacjentom, u których pojawiają się objawy takie jak osłabienie, zawroty głowy, zawroty głowy lub inne objawy ze strony układu nerwowego centralnego podczas stosowania NLPZ, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać innych niebezpiecznych mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Aertal®, tabletki powlekane, przeznaczone są do stosowania doustnego i należy je popijać nie mniejszą niż ½ szklanką płynu. Aertal® najlepiej przyjmować podczas posiłku.

Niepożądane zjawiska można zminimalizować, ograniczając czas stosowania leku do najkrótszego niezbędnego do kontroli objawów (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Dorośli

Maksymalna zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę, podzielona na dwa przyjęcia po 100 mg (1 tabletka rano i 1 tabletka wieczorem).

Pacjenci w wieku podeszłym

Należy dokładnie obserwować tych pacjentów, ponieważ u nich częściej występują zaburzenia funkcji nerek, wątroby, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, a także częściej stosuje się leczenie towarzyszących chorób, co zwiększa ryzyko poważnych skutków niepożądanych. W przypadku konieczności zastosowania leków niesteroidowych leki te należy stosować w najniższych dawkach i przez możliwie najkrótszy czas. Zazwyczaj nie jest wymagana redukcja dawki. Należy dokładnie obserwować pacjentów w celu wczesnego wykrycia krwawienia przewodu pokarmowego na tle terapii lekami niesteroidowymi, a także stosować się do zaleceń opisanych w sekcji „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby łagodnego lub umiarkowanego stopnia należy zmniejszyć dawkę aceklofenaku. Zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg na dobę (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Niewydolność nerek

Brak informacji sugerujących, że pacjenci z niewydolnością nerek łagodnego stopnia wymagają korekty dawki aceklofenaku; jednak należy zachować ostrożność u tych pacjentów podczas stosowania leku (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Dzieci.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku Aertal® u dzieci, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku w tej grupie wiekowej.

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przedawkowania aceklofenaku u ludzi.

Możliwe objawy

Ból głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, zawroty głowy, senność, podrażnienie przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, dezorientacja, pobudzenie, śpiączka, szum w uszach, hipotensja tętnicza, depresja oddychania, utrata przytomności, drgawki. W przypadkach ciężkiego zatrucia może dojść do ostrej niewydolności nerek oraz uszkodzenia funkcji wątroby.

Leczenie

Leczenie ostrych zatrucień niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi polega na stosowaniu środków przeciwwskazowych (w razie potrzeby) oraz innej terapii wspomagającej i objawowej powikłań, takich jak hipotensja tętnicza, niewydolność nerek, drgawki, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego i depresja oddychania.

Leczenie ostrych zatrucień po przyjęciu aceklofenaku doustnie polega na zapobieganiu wchłanianiu leku poprzez przepłukanie żołądka oraz stosowanie węgla aktywowanego (powtarzane dawki) w możliwie najkrótszym czasie po przedawkowaniu. Wymuszone moczowanie, dializa lub hemoperfuzja mogą być niewystarczająco skuteczne w eliminacji leków niesteroidowych ze względu na wysoki stopień wiązania się tych leków z białkami osocza i intensywny metabolizm.

Efekty uboczne.

Układ pokarmowy: najczęściej występujące reakcje niepożądane były związane z układem pokarmowym. Podczas stosowania leków przeciwnowotrzewowych niesterydowych (NLPZ) mogą pojawić się owrzodzenia przewodu pokarmowego, perforacje lub krwawienia przewodu pokarmowego, czasem zakończone śmiertelnie, szczególnie u osób starszych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Stosowanie NLPZ wiązało się z doniesieniami o nudnościach, wymiotach, biegunkach, wzdęciach, zaparciach, niestrawności, bólu brzucha, melenie, wymiotach krwią, owrzodzeniu jamy ustnej, nasileniu objawów zapalenia okrężnicy oraz choroby Crohna (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka.

Reakcje nadwrażliwości i skórne: przy stosowaniu NLPZ możliwe są niestandardowe reakcje alergiczne, objawiające się reakcjami anafilaktycznymi, reakcjami dróg oddechowych, w tym astmą, nasileniem objawów astmy, skurczem oskrzeli lub dusznością, różnymi reakcjami skórnymi, w tym wysypką różnego typu, świądem, pokrzywką, purpurą, obrzękiem naczynioruchowym, rzadziej – zapaleniem skóry o charakterze odłuszczeniowym i pęcherzowym (w tym nekrolizą epidermy i zespolem Stevensa-Johnsona).

Zaburzenia neurologiczne i narządów zmysłów: zapalenie nerwu wzrokowego, przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy lub mieszane choroby tkanki łącznej), z objawami takimi jak odrętwienie (sztywność) mięśni szyi, gorączka, dezorientacja, zamroczenie, halucynacje, osłabienie.

Zaburzenia hematologiczne: agranulocytoza, anemia aplastyczna.

W związku ze stosowaniem NLPZ zgłaszano rozwój obrzęków, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca.

Dane z badań klinicznych i badań epidemiologicznych wskazują, że niektóre NLPZ (szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu) nieco zwiększają ryzyko wystąpienia zjawisk trombotycznych tętniczych (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

W poniższej tabeli niepożądane zdarzenia zgłaszane podczas badań klinicznych oraz stosowania leku Aertal® zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania.

Inne działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu leków przeciwbólowych przeciwwirusowych

Bardzo rzadkie (<1/10000):

Ze strony nerek i dróg moczowych: nefryt interpaczykowy.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: reakcje pęcherzykowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny zespół martwicy nabłonka (bardzo rzadko), fotosensybilizacja.

W szczególnych przypadkach obserwowano poważne infekcje skóry i tkanek miękkich podczas stosowania leków przeciwbólowych przeciwwirusowych w przebiegu ospa wietrzna (patrz również sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 tabletów powlekanych, w blisterze; 2 lub 6 blisterów w opakowaniu kartonowym.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

Spółka akcyjna „Gedeon Richter”, Węgry.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

H-1103, Budapeszt, ul. Demréi 19-21, Węgry.